Դոլգինովո (Վիլեյսկի շրջան)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բնակավայր
Catholic church in Daŭhinaŭ, Biełaruś.jpg
ԵրկիրԲելառուս Բելառուս
Առաջին հիշատակում15 դար
ԲԾՄ176 մետր
Բնակչություն1165 մարդ (2008)
Ժամային գոտիUTC+3
Հեռախոսային կոդ1771
Փոստային ինդեքսներ222424
Ավտոմոբիլային կոդ5
##Դոլգինովո (Վիլեյսկի շրջան) (Բելառուս)
Red pog.png

Դոլգինովո (բելառուս․՝ Даўгінаў, Даўгінава), ագրոքաղաք Բելառուսի Մինսկի մարզի Վիլեյսկի շրջանում։ Դոլգինովոյի գյուղխորհրդի վարչական կենտրոնը։ Տեղակայված է Մինսկ, Վիլեյկա, Բուդսլավ, Կրիվիչի, Դոկշիցի, Պլեշչենիցի, Կրասնոե տանող ճամապարհների տրանսպորտային հանգույցի մոտ։ Պատմականորեն հայտնի է եղել որպես առևտրի կենտրոն[1]։ Հիշատակվում է XVI դարի Լիվոնյան պատերազմների շրջանի ժամանակագրություններում։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1440-1443 թվականներին Դոլգինովիչին եղել է Վիլենի վոյեվոդա Յան Դովգերդի սեփականությունը։ Ապա այն դարձել է Իվաշկա Մոնիվիդովիչի, 1485 թվականին՝ Բոգդան Անդրեևիչ Սակովիչի, իսկ 1525 թվականին նրա դստեր՝ Ալժբետայի[2]։

1567 թվականին պատկանել է Յուրի Խոդկևիչին, 1569 թվականին՝ պանի Յուրևա Խոդկևիչին։

1622 թվականին եղել է Պոլոցկի վոյեվոդա Յանուշ Ստանիսլավովիչ Կիշկայի սեփականությունը։ 1634 թվականին Յանուշ Կիշկան կալվածքը վաճառել է Կիևի, Գալիցիայի ու համայն Ռուսիո միտրոպոլիտ Իոսիֆ Վելյամին Ռուտսկուն։

Բելառուս պատմաբան Զինովի Կոպիսկին «Բելառուսիայի քաղաքների սոցիալ-քաղաքական զարգացումը XVI դարից XVII դարի առաջին կեսը» գրքում հիշատակում է հետաքրքիր փաստ. «Տոնավաճառների մասին Դոլգինովո, Կոբիլնիկի վայրերում, ուր գնում էին Մոգիլյովոյի առևտրականները, հայտնում է Մոգիլյովի մագիստրոսական գրքի գրությունը՝ արված 1643 թվականին»[3]։

1690 թվականին Դոլգինովոն եղել է Կարոլ Միխայիլ Դրուցկի-Սոկոլինսկու կալվածքը։ 1800 թվականին եղել է խորունժի Լյուդվիգ Կամենսկու և Դոլգինովոյի հռոմեակաթոլիկական ու հունաունիատական պլեբանիաների համատեղ սեփականությունը։ Այնտեղ հաշվվել է 88 ծուխ և 305 բնակիչ, ամեն տարի անցկացվել է երկու տոնավաճառ։

Սուրբ Ստանիսլավի եկեղեցի
Սուրբ Երրորդության եկեղեցի
Զմիտրոկ Բյադուլյային նվիրված հուշաքար

1921 թվականին Դոլգինովոն ընդգրկվել է Լեհաստանի կազմում, 1938 թվականին դարձել է գյուղական գմինայի կենտրոն, գյուղաքաղաք (547 ծուխ, 3181 բնակիչ) և գյուղ (33 ծուխ, 165 բնակիչ)։

1939 թվականին Կարմիր բանակի լեհական արշավանքի արդյունքում Դոլգինովոն ընդգրկվել է Խորհրդային Միության կազմում, իսկ 1941 թվականին՝ Գերմանիայի՝ ԽՍՀՄ վրա հարձակվելուց հետո, մնացել գերմանացիների կողմից օկուպացված տարածքում։

1942 թվականին Դոլգինովոյի բնակչությունը գրեթե ամբողջովին ոչնչացվել է գերմանացիների կողմից։ Նրա ավելի քան 3000 հրեա բնակիչներից, որ բնակվում էին Դոլգինովոյում և ուղարկվել էին գետտո, 1942 թվականի ամռանը կենդանի էին մնացել 278 մարդ։ Նրանցից 218-ին ռազմաճակատի գիծն անցկացրել է պարտիզան Նիկոլայ Կիսելյովը, ինչի համար 2005 թվականին նրան շնորհվել է աշխարհի արդարակյացի կոչում[4]։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1690 - 150 ծուխ[5]
  • 1800 – 305 մարդ, 88 ծուխ (ըստ այլ տվյալների՝ 526 մարդ, 112 ծուխ[5])
  • 1857 – 1469 մարդ, 158 ծուխ[5]
  • 1866 – 1439 մարդ, 362 ծուխ[6]
  • 1897 – 3551 մարդ
  • 1908 – 688 մարդ, 52 ծուխ[5]
  • 1938 – ավան՝ 3181 մարդ և 547 ծուխ, գյուղ՝ 165 մարդ և 33 ծուխ
  • 1960 – 1278 մարդ(34 մարդ խուտորում)[5]
  • 1971 – 1477 մարդ, 501 ծուխ
  • 1988 – գյուղում՝ 1266 մարդ, 531 ծուխ[5]
  • 1993 – 1400 մարդ, 596 ծուխ[7]

Հուշարձաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սուրբ Ստանիսլավի կաթոլիկ եկեղեցի – կառուցվել է 1853 թվականին փայտե եկեղեցու տեղում, առաջին կոստյոլն (լեհական կաթոլիկ եկեղեցի) այդ վայրում կառուցվել է 1553 թվականին[8],
  • Սուրբ Երրորդության եկեղեցի – կառուցվել է 1870 թվականին,
  • Սինագոգ,
  • Ճանապարհամերձ մատուռ,
  • Առաջին համաշխարհային պատերազմի եղբայրական գերեզման[9]։

Հայտնի անձինք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոլգինովոյում ապրել և սովորել է բելառուս հայտնի գրող Զմիտրոկ Բյադուլյան (իրական անունը՝ Սամուիլ Եֆիմովիչ Պլավնիկ)։ Նրա պատվին բնակավայրի խաչմերուկներից մեկում տեղադրվել է հուշաքար։ Դոլգինովոյում են ծնվել բելառուս քաղաքական գործիչ Լեոնարդ Իոսիֆովիչ Զայացը (1890-1935), բելառուս թատերական գործիչ, Բելառուսի մշակույթի վաստակավոր գործիչ Լեոնիդ Պավլովիչ Վոլչեցկին (1913-1991), բելառուս գրաֆիկ Յուրի Պովլովիչ Գերասիմենկո-Ժիզնևսկին (1948-1997)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Դոլգինովոյում եղած տոնավաճառների մասին հիշատակված է 1643 թվականի Մոգիլյովի մագիստրոսական գրքում։
  2. У складзе Вялікага княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай Archived 2008-11-20 at the Wayback Machine., (բելառուս.)
  3. Копысский З. Ю. Социально-политическое развитие городов Белоруссии в XVI — п.п. XVII в.". Мн., 1975. -С.12.
  4. «Николай Киселёв — Праведник народов мира»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-11-09-ին։ Վերցված է 2018-08-15 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Гарады і вёскі Беларусі: энцыклапедыя. Т.8. Мінская вобласць. Кн. 1 / Рэдкал.: Т.У.Бялова і інш. - Мн.: Беларус. Энцыкл. імя П.Броўкі, 2010. - С.600.
  6. Dołhinów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom II
  7. Галіна Новікава, Алена Філатава. Даўгінаў // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т.3. Гімназіі – Кадэнцыя / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. – Мн.: БелЭн, 1996.
  8. Урачыстасць у Даўгінава, (բելառուս.)
  9. Битва у Нарочи, 1916. Немецкие источники о русском весеннем наступлении. (Нарочская операция): мемориал/ авт. текста, сост. А. В. Богданов. — Брест: Полиграфика, 2016.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]