Գվիդո Գանյաչի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox artiste.png
Գվիդո Գանյաչի
Guido Cagnacci 003.jpg
Ծնվել է հունվարի 19, 1601({{padleft:1601|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1][2][3]
Ծննդավայր Սանտարկանջելո դի Ռոմանիա, Ռիմինի, Էմիլիա Ռոմանիա[1]
Վախճանվել է 1663[4][5][1][6][7][8][2][9][10]
Մահվան վայր Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն[1]
Մասնագիտություն նկարիչ
Ուշագրավ աշխատանքներ Կլեոպատրայի մահը[1] և Կլեոպատրայի մահը[1]
Guido Cagnacci Վիքիպահեստում

Գվիդո Գանյաչի, (իտալ.՝ Guido Cagnacci, հունվարի 19, 1601({{padleft:1601|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1][2][3], Սանտարկանջելո դի Ռոմանիա, Ռիմինի, Էմիլիա Ռոմանիա[1] - 1663[4][5][1][6][7][8][2][9][10], Վիեննա, Հաբսբուրգի միապետություն[1]), իտալացի ուշ բարոկկո ժամանակաշրջանի նկարիչ, պատկանել է ֆորլիյան և բոլոնյան գեղարվեստի դպրոցներին։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Ռիմինի քաղաքի մոտ գտնվող Սանտարկաջելո դի Ռոմանիա ավանում։ Հայտնի չէ, թե ով է եղել նրա առաջին ուսուցիչը։ Գեղանկարչություն սովորել է Բոլոնիայում 1618 - 1621 թթ, ըստ երևույթին Լոդովիկո Կարաչիի կամ նրա աշակերտների մոտ։ Հետո սովորել է Հռոմում (1621 - 1622 թթ) Ջիովաննի Ֆրանչեսկո Բարբիերիմոտ, Հռոմում ծանոթանում է իր ժամանակակից նկարիչների Գվիդո Ռենիի ու Սիմոն Վուեի հետ։ 1627 թվականից աշխատում է Ռիմինիում, մեկ տարի անց, 1628 թվականին փորձում է փախչել հանգուցյալ արիստոկրատ Թեոդոր Ստիվավիի այրու հետ, որի ազգականների համաձայն չէին նրանց ամուսնությանը։ Այս անհաջող փորձից հետո Գվիդո Գանյաչին ստիպված է լինում լքել քաղաքը։ Ռիմինի է վերադառնում 1631 թ, և աշխատում այնտեղ մինչև 1642 թ, այդ ժամանակահատվածում նրա աշխատանքների վրա նկատվում է Կարավաջոյի ազդեցությունը։ Ռիմինիից հետո մեկնում է Ֆորլի, որտեղ ուսանում է Մելոցո դե Ֆորլիի մոտ։ 1650 թ նա մեկնում է Վենետիկ, որտեղ ծանոթանում է Նիկոլաս Ռենիրիի հետ։ 1658 թ գնում է Վիեննա, այնտեղ նրան հովանավորում է Լեոպոլդ I կայսրը[11]։ Մահացել է Վիեննայում 1663 թվականին։

Ստեղծագործությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարդկային կյանքի ալեգորիա

Սկզբում նա նկարում է հոգևոր թեմատիկայով, բայց Վենետիկում Նիկոլաս Ռենիրիի հետ ծանոթանալուց հետո, նրա ստեղծագործություններում զգացմունքային, մերկ մարմիններ պատկերող տեսարաններն հաճախակի են դառնում, ինչպիսիք են՝ Լուկրեցիան, Կլեոպատրան, Մարիամ Մագդաղենացին և այն[12]։ Գանյաչիի ստեղծագործությունը իր ժամանակակիցների համար անհասկանալի էին, սակայն այժմյան քննադատների կողմից այն արժանանում է բարձր գնահատականի[13]։

Ծանոթագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Cagnacci, Guido Oxford University Press.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 KulturNav — 2015.
  3. 3,0 3,1 Շվեդիայի ազգային թանգարան — 1792.
  4. 4,0 4,1 4,2 Միջազգային տիպօրինակ անուների նույնացուցիչ
  5. 5,0 5,1 5,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  6. 6,0 6,1 6,2 Guido Cagnacci
  7. 7,0 7,1 7,2 Guido Cagnacci — 1985.
  8. 8,0 8,1 8,2 Swartz A. Guido Cagnacci — 2005.
  9. 9,0 9,1 9,2 RKDartists
  10. 10,0 10,1 10,2 Athenaeum
  11. Smyth, Francis P., and John P. O'Neill, ed։ (1986). The Age of Correggio and the Carracci։ Emilian Painting of the 16th and 17th Centuries. Washington: National Gallery of Art. էջեր 392–397. ISBN 0-521-34019-5. 
  12. Vertova Luisa (1993)։ «Guido Cagnacci. Rimini»։ The Burlington Magazine 135 (1088։ Nov.): p. 784 
  13. Fossi, Gloria (2004). Italian Art։ From the Origins to the Present Day. Catherine Frost (transl.). Florence: Giunti. էջ 368. ISBN 88-09-03725-1 (Ital. orig.). OCLC 44745666. 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]