Անրի Ժոզեֆ Էժեն Գուրո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անրի Ժոզեֆ Էժեն Գուրո
Henri Joseph Eugèn Gouraud
Դիմանկար
Ծնվել էնոյեմբերի 17, 1867(1867-11-17)[1][2][3] կամ հունիսի 16, 1867(1867-06-16)
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա
Մահացել էսեպտեմբերի 16, 1946(1946-09-16)[1][4][3]
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1974, 2020–present).svg Ֆրանսիա
ԿրթությունՀատուկ Ռազմական Դպրոց Սեն Սիր և Փարիզի Ստանիսլասի քոլեջ
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ և ռազմական գործիչ
Զբաղեցրած պաշտոններMilitary governor of Paris?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Մեդալ նշանակալի ավանդի համար Սուրբ Գեւորգի 4-րդ դասի շքանշան Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ Պատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի սպա Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Ռազմական մեդալ Ordre du Nichan El-Anouar Մարտական խաչ 1914-1918 Ordre du Nichan el-Anouar Commandeur ribbon.svg Գաղութային մեդալ Սպիտակ առյուծի շքանշան Սրբեր Մավրիկիոսի և Ղազարի շքանշան և Commander of the order of Nichan Iftikhar
ԱնդամությունԱրտաքին գիտությունների ակադեմիա և Արձանագրությունների և բելետրիստիկայի ակադեմիա
Commons-logo.svg Henri Gouraud Վիքիպահեստում

Անրի Ժոզեֆ Էժեն Գուրո (նոյեմբերի 17, 1867(1867-11-17)[1][2][3] կամ հունիսի 16, 1867(1867-06-16), Փարիզ, Ֆրանսիա - սեպտեմբերի 16, 1946(1946-09-16)[1][4][3], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի գեներալ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ 1919-1923 թթ.-ին՝ Մերձավոր Արևելքում ֆրանսիական զորքերի գլխավոր հրամանատար։ Իրականացրել է իր կառավարության թուրքամետ քաղաքականությունը, անձնական կապ է ունեցել Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի հետ։ Գուրոյի հրամանով 1920 թ.-ի հունվարին ֆրանսիական զորքերը թողել են Մարաշը, ինչը հանգեցրել է քեմալականների կողմից 20 հազար հայերի կոտորածին։

Իր իսկ հրամանով 1920 թվականի սեպտեմբերին լուծարվել է Հայկական լեգեոնը, զինաթափվել հայ կամավորները, որոնք պատրաստվում էին օգնության հասնել թուրքերի կողմից պաշարված Հաճընին։

Գուրոյին են պատկանում «Սևրի պայմանագիրը փոխել այնպես, որ ընդունելի լինի թուրքերի համար», քանի որ «թուրքերը երկար ժամանակ մեր բարեկամներն էին. իսկ այնուհետև մեր քաջ և հավատարիմ թշնամիները» («Le Temps», 10.12.1920) խոսքերը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 Base Léonore (ֆր.)ministère de la Culture.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Roglo — 1997. — ed. size: 8549233
  4. 4,0 4,1 4,2 GeneaStar
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է «Հայկական հարց» հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png