Ալիս Ռիվա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալիս Ռիվա
Alice Rivaz en 1995.JPG
Ծնվել է օգոստոսի 14, 1901(1901-08-14)[1][2]
Ծննդավայր Ռովրեյ
Վախճանվել է փետրվարի 27, 1998(1998-02-27)[1][2][3] (96 տարեկանում)
Վախճանի վայր Ժենտոդ, Ժնև, Շվեյցարիա
Մասնագիտություն գրող և վիպասան
Լեզու ֆրանսերեն[1]
Քաղաքացիություն Flag of Switzerland.svg Շվեյցարիա
Alice Rivaz Վիքիպահեստում

Ալիս Ռիվա (ֆր.՝ Alice Rivaz, օգոստոսի 14, 1901(1901-08-14)[1][2], Ռովրեյ - փետրվարի 27, 1998(1998-02-27)[1][2][3], Ժենտոդ, Ժնև, Շվեյցարիա), շվեյցարացի արձակագիր, ֆեմինիստ:

Սոցիալիստ Պոլ Գոլեի դուստրն է: Որպես գրական կեղծանուն ընտրել է Ռիվա՝ լեմանական գեղեցիկ գյուղի անվանումը:

Դաշնամուրի և երաժշտագիտության ուսուցիչ աշխատելու փորձերից հետո 1925 թվականին Ռիվան տեղափոխվել է Ժնև՝ ծառայության անցնելով Աշխատանքի միջազգային գրասենյակում: Այստեղ աշխատելու տարիներին էլ սկսել է գրել իր առաջին վեպը: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի հետևանքով ծագած գործազրկությունը, որքան էլ տարօրինակ լինի, նրան հնարավորություն է տալիս իրագործել իր վաղեմի թաքուն երազանքը: 1940 թվականին Լոզանում լույս է տեսնում նրա առաջին վեպը «Ամպեր՝ ափի մեջ»: 1942 թվականին Ռիվան ստանում է Շիլլերի անվան մրցանակ: Այնուհետև, 1946 թվականին հրատարակում է «Ինչպես ավազը» և «Մեղվանոցների անդորրը», իսկ Շառլ Ֆերդինանդ Ռամյուի հետ արդյունավետ համագործակցության արդյունքում ծնվում է «Ֆրանսիական պոեզիայի անթոլոգիան»:

Այնուհետև Ալիս Ռիվայի գրական գործունեության մեջ կատարվում է երկար ընդմիջում: 1961 թվականին նա հրատարակում է «Առանց ալկոհոլի», 1966 թվականին՝ «Հաշվեք ձեր օրերը» վեպերը: Վերջինի համար էլ հեղինակն արժանանում է Վոդեցի գրողների մրցանակին: Հաջորդ տարի նրա «Ալիքի փոսը» (1967 թ.) վեպն արժանանում է ժնևցի գրողների մրցանակին: Այնուհետև իրար հաջորդում են նրա «Առավոտվա այբուբենը» (1968 թ.), «Հիշողության և մոռացության մասին» (1973 թ.), «Նետիր քո հացը» (1979 թ.), «Կյանքի հետքեր», «Օրատետրերը» (1979-1982 թթ., լույս են տեսել 1983 թվականին) վեպերը, չհաշված ուսումնասիրություններն ու էսսեները, «Այս անունը, որն այլևս իմը չէ» (1980 թ.) վեպը:

Նշված մրցանակներից բացի Ալիս Ռիվան 1969 թվականին երկրորդ անգամ պարգևատրվել է Շիլլերի անվան մրցանակով, 1975 թվականին արժանանում է Ժնև քաղաքի քառամյա մրցանակին, 1980 թվականին՝ Ռամյուի անվան մեծ մրցանակին, իսկ 1997 թվականին՝ Ժնև քաղաքի կողմից՝ Երախտապարտ Ժնևի մեդալին[4]:

Ալիս Ռիվան հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մարդը և իր տղան; Ոչ ալկոհոլային կամ վերջին շանսը: Մեծության կարիքը (XX դարի Շվեյցարիայի ռոմանական արձակ), Ե., «Գարուն», 2002, էջ 42-65: Թարգմ.՝ Իրինա Հովսեփյան:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 SNAC — 2010.
  3. 3,0 3,1 3,2 http://www.wto.org/english/res_e/booksp_e/cwr11-2_e.pdf
  4. Մեծության կարիքը (XX դարի Շվեյցարիայի ռոմանական արձակ), Ե., «Գարուն», 2002, էջ 40: