Ալբեր Վանդալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալբեր Վանդալ
Albert Vandal
Albert Vandal.jpg
Ծնվել էհուլիսի 7, 1853(1853-07-07)[1][2][3]
Փարիզ, Ֆրանսիա[4]
Մահացել էօգոստոսի 30, 1910(1910-08-30)[1][3] (57 տարեկան)
Փարիզ, Ֆրանսիա[4]
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
ԴավանանքՀռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
Մասնագիտությունպատմաբան
Պաշտոն(ներ)seat 11 of the Académie française?
ԱնդամակցությունՖրանսիական ակադեմիա, Ֆրանսիական հայրենիքի լիգա և Ֆրանսիայի պատմության ընկերություն
Տիրապետում է լեզուներինֆրանսերեն[1]
ՊարգևներՊատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ Bordin Prize? Grand Prix Gobert? և Grand Prix Gobert?
ՀայրÉdouard Vandal?
Albert Vandal Վիքիպահեստում

Ալբերտ Վանդալ (ֆր.՝ Albert Vandal, հուլիսի 7, 1853(1853-07-07)[1][2][3], Փարիզ, Ֆրանսիա[4] - օգոստոսի 30, 1910(1910-08-30)[1][3], Փարիզ, Ֆրանսիա[4]), կոմս, պահպանողական ուղղության ֆրանսիացի պատմաբան, ֆրանսիայի ակադեմիայի անդամ (1896)։ Ա․ Մորեչի հետևորդը։

Վանդալի գործերը վերաբերում են Ֆրանսիայի պատմության նապոլեոնյան ժամանակաշրջանին։ «Նապոլեոնը և Ալեքսանդր 1» (հ․ 1—3, 1891-1893) աշխատության մեջ պատմականորեն հիմնավորել է ֆրանս-ռուսական դաշնակցության անհրաժեշտությունը։ «Բոնապարտի վերելքը» (1902) գրքում հանդես է եկել որպես Նապոլեոն 1-ի արտաքին և ներքին քաղաքականության ջատագով։ Գրել է Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության և միջազգային հարաբերությունների 17-20 դարերի պատմության ակնարկներ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 269 CC-BY-SA-icon-80x15.png