Ազարիա Ադելյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ազարիա Ադելյան
Ծնվել է 1871
Ծննդավայր Մեղրի, Սյունիքի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ
Վախճանվել է 1903
Մասնագիտություն գրող
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ
Ազարիա Ադելյան Վիքիդարանում

Ազարիա Մարտիրոսի Ադելյան (Դանիելյան) (1871, Մեղրի, Սյունիքի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ - 1903), հայ գրող, գյուղագիր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է հունիսի 17-ին, Մեղրիում։ Սովորել է Բաքվի ռեալական ուսումնարանում, ավարտել Ռիգայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի քիմիական ֆակուլտետը (1901)։ Ուսանողական տարիներին մտերմացել է Ստեփան Շահումյանի հետ, ընդգրկվել «Թեորետիկ» մարքսիստական խմբակում։

Ազարիայի պատմվածքներում («Ներհակ Առաքելը», «Նրա ցավը», «Հիվանդոտ խիղճը», «Երկու կրակի մեջ») և վիպակներում («Տգիտության զոհեր», «Սկեսուր») պատկերված են 19-րդ դարի 70-90-ական թվականների հայ գյուղի սոցիալական ներհակությունները։ Նարոդնիկական գաղափարների ազդեցությամբ Ազարիան տարվել է մտավորականության գյուղափրկչական-լուսավորական ծրագրերով, բայց որպես ռեալիստ հանգել է այդ ճանապարհով գյուղը վերափոխելու անհնարինությանը։ Ազարիան գյուղական սպառողական առաջին կոպերատիվի կազմակերպիչներից է Հայաստանում (Մեղրի, 1901)։ Մահացել է նոյեմբերի 9-ին, Նախիջևանում։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png