Ուրխո Կալևա Կեկկոնեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ուրխո Կալևա Կեկկոնեն

Կեկկոնեն Ուրխո Կալևա, ծնվել է 1900 թվականի սեպտեմբերի 3-ին, Ֆինլանդիայի պետական և քաղաքական գործիչ։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, Մոսկվայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր։ 1936-1946 թվականներին զբաղեցրել է մինիստրական պաշտոններ, 1946-1947 թվականներին եղել է պառլամենտի փոխնախագահ, 1948-1950 թվականներին՝ նախագահ, 1950-1956 թվականներին (ընդհատումով)՝ վարչապետ, 1956 թվականից՝ Ֆինլանդական Հանրապետության պրեզիդենտ։ Ֆինլանդիայի ետպատերազմյան խաղաղասիրական արտաքին քաղաքականության և ԽՍՀՄ-ի հետ բարեկամական հարաբերությունների զարգացման նախաձեռնողներից է։ Պարգևատրվել է Լենինի և ժողովուրդների բարեկամության շքանշաններով։

Երբ 1918 թվականին Ֆինլանդիայում սկսվեց քաղաքացիական պատերազմ, 17 ամյա Ուրխոն մեկնեց կռվելու «Սպիտակ պահակախումբ»-ի կողմից։

Ուսումը և քաղաքական կարիերայի սկիզբը

1919 թվականին ավարտել է Կայաանի ճեմարանը, որից հետո անցել է պարտադիր ծառայության Հելսինկիում, ծառայել ավտոմոբիլային գումարտակում։ 1918 թվականի մայիսի 16-ին Հելսինկիում մասնակցել է հաղթողների ցուցահանդեսին։ Ծառայությունն ավարտել է սերժանտով։ Այնուհետև Կայաանում լրագրող է աշխատել։ 1921 թվականին տեղափոխվել և ընդունվել է Հելսինկիի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետ։ Ուսման ընթացում ակտիվ կերպով մասնակցել է ուսանողական շարժումներին, միաժամանակ համագործակցելով գաղտնի ոստիկանության հետ, որտեղ, աշխատելով որպես մեքենավար, ծանոթանում է ապագա կնոջ հետ։ 1926 թվականին ավարտել է համալսարանը։ Եղել է կարելական ակադեմիկական հասարակության անդամ, որի նպատակն էր Արևելյան Կարելիայի և Ֆինլանդիայի հարաբերությունների միացումը։ 1933 թվականից մինչև 1956 թվականը եղել է Ագրարային միության կուսակցություններից մեկի առաջնորդ։ 1927-ից 1932 թվականներին եղել է գյուղապետարանների ասոցիացիայի իրավաբան, միաժամանակ Հելսինկիի պետական համալսարանի Ylioppilaslehti ուսանողական թերթի խմբագիր։ 1933 թվականից աշխատել է գյուղատնտեսության նախարարությունում։ 1936 թվականից եղել է իրավաբանական գիտությունների դոկտոր։

Կարիերայի աճը

  • Ագրարային միության կուսակցությունից 1936-1956 թվականներին պառլամենտի անդամ։
  • 1936-1937 թվականներին արդարադատության նախարար։
  • 1937-1939 թվականներին ներքին գործերի նախարար։
  • 1940-1943 թվականներին գաղթի գործերով հանձնաժողովի նախագահ, 1940 թվականին միակ պատգամավորն էր, որը քվեարկել է Ռուսաստանի հետ խաղաղության պայմանագրի դեմ։
  • 1943-1945 թվականներին ֆինանսների նախարարության լիազորված անդամ։ 1944 թվականից եղել է «Խաղաղ ընդդիմության» երկկուսակցական առաջնորդներից մեկը։
  • 1944-1946 թվականներին արդարադատության նախարար։
  • 1946-1947 թվականներին փոխնախագահ։
  • 1952-1954 թվականներին արտաքին գործերի նախարար։
  • 1954-1956 թվականներին վարչապետ։

Ազգային ժողովի նախագահ

1948 թվականի ամռանը պատգամավորական ընտրություններում ձայների մեծամասնությունը ստացավ Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունը, ձևավորվեց նրա ղեկավար, որը Ֆագերխոլմն էր։ Նրանից հետո նախագահ ընտրվեց Կեկկոնենը։ 1950 թվականի հունվարի նախագահական ընտրություններին Կեկկոնենը Ֆինլանդիայի նախագահի թեկնածություն դրեց, սակայն երրորդ տեղը գրավեց՝ ընտրող հանձնաժողովի կողմից ստանալով 62 ձայն, նշանակված նախագահ Juho Kusti Paasikivi-ն՝ 171 ձայն, իսկ երրորդ տեղը զբաղեցրած Mauno Pekkala-ն՝ 67 ձայն։

Վարչապետ

Կեկկոնենը 1955 թվականին Kuusamo-ում

Նոր ընտրված նախագահ Paasikivi-ն, 1950 թվականի մարտի 17-ին Կեկկոնենին նշանակեց Վարչապետ։ Դառնալով վարչապետ, նա հնարավորություն ստացավ Ռուսաստանի հետ առևտրային կապեր հաստատելու, որը Ֆինլանդիայի համար շատ օգուտ էր։ Հունիսի 13-ին նա մեկնեց Մոսկվա, որտեղ նրան դիմավորեց Իոսիֆ Ստալինը, և նույն երեկո ստորագրվեց 5 տարվա առևտրային համաձայնագիրը։

Ֆինլանդիայի նախագահ

1956 թվականից Ֆինլանդիայի նախագահ (դժվարությամբ հաղթեց սոցիալ-դեմոկրատ Ֆագերխոլմին, 151 ձայն ընդդեմ 149-ի)։ Paasikivi հետ միասին ղեկավարում էին քաղաքականությունը՝ մոտ կապեր հաստատելով տնտեսական, մշակութային և այլ հարաբերություններ Ռուսաստանի հետ, միաժամանակ պահպանելով արևմուտքի հետ լավ կապը։ Ֆինլանդիայի և Ռուսաստանի միջև միջքաղաքական հարաբերությունները հայտնի էին ինչպես «Paasikivi-Kekkonen-ի գիծ»։ Ըստ որոշ արևմտյան պատմաբանների, Ֆինլանդիայի և Ռուսաստանի միջև քաղաքական բարեկամությունն այնպես էր, որ «սովետական քաղբյուրոն ձևական իրավունք ուներ Հելսինկիում վերջնական գրասենյակի նշանակմանը», իսկ «նրանք, ովքեր հակասովետական տրամադրվածություն ունեին, նրանց հայտնաբերում էին, և որ նրանց կարիերայի վերջը խաչն էր»։ 1948 թվականին Ֆինլանդիայի և Ռուսաստանի միջև կնքվեց բարեկամության և փոխօգնության պայմանագիրը։

Ընտանիքը[խմբագրել]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png