Իվան Օխլոբիստին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Իվան Օխլոբիստին
Ohlobyistin Ivan 2.jpg
Իվան Օխլոբիստինը Կիևում, հունիս 2012
ԱԱՀ՝ Իվան Իվանի Օխլոբիստին
Բնագիր
ԱԱՀ՝
Иван Иванович Охлобыстин
Ծննդյան օր՝ հուլիսի 22 1966
Ծննդավայր՝ Flag of Russia.svg Ռուսաստան Տուլայի մարզ
Զաոկի շրջան, «Պոլենովո»
Քաղաքացիություն՝ {{{2}}} ԽՍՀՄFlag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգություն ռուս
Կրոն Քրիստոնեություն
Գրքեր՝ ISBN 5-9900384-3-7
ISBN 978-5-9900384-3-1
ISBN 978-5-367-00700-8
Աշխատանք՝ 1983 — ներկա
Ամուսին՝ Օկսանա Օխլոբիստինա
Ծնողներ՝ Իվան Օխլոբիստինը (հայր)
Ալբինա Բելյաևա(մայր)
Երեխաներ՝ Վասիլի, Սավվա, Անֆիսա
Եվդոկիա, Վարվարա, Իոաննա
Կայք՝ IMDB

Իվան Օխլոբիստին, (ռուս.՝ Иван Иванович Охлобыстин), ռուս դերասան, սցենարի հեղինակ, լրագրող, քաղաքական գործիչ։ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու տերտեր է, որտեղ իր խնդրանքով ժամանակավորապես արգելված է իր գործունեությունը։[1] Ներկայում զբաղեցնում է «Եվրոսեց» ընկերության ստեղծագործական տնօրենի պաշտոնը։ Կինոյում գործունեության ընթացքում Իվան Օխլոբիստինը ստացել է 17 մրցանակ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի, 9 մրցանակ լավագույն դերասանական աշխատանքի և 21 մրցանակ լավագույն սցենարի համար։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Ծվնել է 1966 թ. հուլիսի 22-ին Տուլայի մարզի Զաոկի շրջանում` «Պոլենովո» հանգստյան տանը, որտեղ նրա հայրը այդ տարիներին զբաղեցնում էր գլխավոր բժշկի պաշտոնը։ Հայրը` Իվան Իվանի Օխլոբիստինը (1906 - 1994)` ռազմական բժիշկ էր, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Մայրը` Ալբինա Իվանի Բելյաևա (ծնվ. 1945 թ.)` ինժեներ-տնտեսագետ։[2] Մանկությունը անցել է Կալուգայի մարզի Մալոյարոսլավեց քաղաքում։ Հետո ընտանիքը տեղափոխվեց Մոսկվա։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է Ռուսաստանի կինոյի պետական ​​համալսարան (ГИТИС), որտեղ իր համակուրսեցիներն են եղել ռուսական կինոյի ապագա հայտնի գործիչներ Տիգրան Քեոսայանը, Բախտիյար Խուդոյնազարովը, Ֆյոդր Բոնդարչուկը, Ալեքսանդր Բաշիրովը և Ռածիդ Նուգմանովը։

Համալսարանը դեռ չավարտած զորակոչվեց բանակ, ծառայել է Դոնի Ռոստովում, հրթիռային զորքերում։ Ծառայությունից հետո վերականգնվեց համալսարանում, 1992-ին ավարտելով ռեժիսորական ֆակուլտետը (Իգոր Տալանկինի արհեստանոց)։ Ուսանողական տարիներին նաև զբաղվում էր հասարակական գործունեությամբ և ընտրվեց ԽՍՀՄ Կինոմատոգրաֆիստների միության քարտուղար։

Օխլոբիստինը առաջին դերասանական դերը ստացավ ռեժիսոր Նիկիտա Տյագունովի «Ոտքը» (Нога) ֆիլմում, որի շնորհիվ «Մոլոդոստ-91» փառատոնում ստացավ «Լավագույն դեր» մրցանակը։[3][4]. Դրա հետ համատեղ մասնակցում էր թատերական բեմադրություններում։

1998-ին սկսեց վարել «Կանոն» կրոնական հեռուստահաղորդումը։ 2001 թվականի սկզբին, «Դաուն Հաուս» ֆիլմի պրեմիերայից հետո պարզվեց, որ դերասանը Տաշքենդի թեմում Տաշքենդի և Միջինասիական արքեպիսկոպոս Վլադիմիրի կողմից տերտեր է շնորհվել, ստացել հայր Իոանն հոգևորական անունը։ Սակայն յոթ ամիս անց, Իվանի կնոջ տաշքենդյան շոգին չդիմանալու պատճառով, ընտանիքը Մոսկվա է վերադառնում։ Այդ ժամանակ Օխլոբիստինին նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կողմից շնորհվեց անվանական ժամացույց` «Հայրենիքի առջև արժանիքների համար»:[5]

Իվանը ժամանակավորապես թողեց իր մասնագիտությունը և աշխատում էր միայն որպես սցենարի հեղինակ։ 2005-ին հրատարակվեց իր «ХIV սկզբունք» ֆանտաստիկ ժանրի գիրքը։[6].

Մինչ 2005 թվականը հայր Իոաննը ծառայել է Մոսկվայի մարզի Զայաիցկի ավանի նիկոլայ Լուսավորողի եկեղեցում, հետո` Մոսկվայի Սոֆիայի Աստծո իմաստության տաճարում։ Վարում էր «Հոտ» (Стая) կրոնական ռադիոհաղորդումը։ 2007-ին իր ֆանտաստիկ գրքի հիման վրա նկարահանվեց երկմասանոց «Պարագրաֆ 78» մարտաֆիլմը։ Քիչ ուշ Օխլոբիստինը վերսկսեց լրջորեն զբաղվել կինոյով։ 2007-ին ռեժիսոր Ստանիսլավ Լիբինի «Դավադրություն» ֆիլմում ստանձնեց Գրիգորի Ռասպուտինի դերը։ 2008-ին իր գրված սցենարով հայտնի ռոք-երաժիշտ Գարիկ Սուկաչովը նկարահանեց «Արևի տունը» դրամատիկական ֆիլմը։

2009 թ. նոյեմբերի 29-ին լրատվամիջոցներում լուր տարածվեց այն մասին, որ Օխլոբիստինը խնդրել է Մոսկվայի և ողջ Ռուսաստանի պատրիարք Կիրիլլին ազատել իրեն ծառայությունից` ներքին հակասություններ ունենալու պատճառով։[7] 2010 թ. փետրվարի 10-ին վեհափառ Կիրիլլը կատարեց խնդրանքը, հեռացնելով հայր Իոաննին քահանայությունից, արգելեց սրբազանի հագուստ և տերտերական խաչ կրել։ Պատրիարքը նշել է, որ եթե տերտեր Իոանն Օխլոբիստինը վերջնական և անփոփոխ ընտրություն կատարի եկեղեցական ծառայության օգտին, ապա նրա քահանայության ժամանակավոր արգելքը կարելի է հանել։[8] Նոյեմբերի 29-ին «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթին տրված հարցազրույցում Օխլոբիստինը հայտնեց, որ առաջիկա երկու տարիներին մտադրված է վերադառնալ եկեղեցական ծառայությանը։

2009-ին նկարահանվեց մի քանի ֆիլմերում, որոնցից առավել հայտնի է «Ցար» (Царь) ֆիլմը, որտեղ խաղում է ցարական ծաղրածու Վասսիանի դերը։ 2010 թվականից սկսած նկարահանվում է ՏՆՏ հեռուստաալիքի «Ինտեռնի» հեռուստասերիալում, կատարելով գլխավոր` բժիշկ Բիկովի դերը։[9] Ըստ հարցազրույցի, Օխլոբիստինը բացատրեց իր վերադարձը կինո ընտանիքում գումարի պակասությամբ։[10].

2010 թվականի դեկտեմբերին ստացել է «Եվրոսեց» ընկերության ստեղծագործական տնօրենի պաշտոնը։

2011 թ. սեպտեմբերի 5-ին «Ինտերֆակս» լրատվական գործակալության տրված հարցազրույցում հայտարարեց 2012 թ. կայանալիք նախագահական ընտրություններին իր թեկնածությունը առաջադրելու նպատակի մասին, սակայն քիչ անց հրաժարվեց ընտրություններին մասնակցելուց։[11]

2012 թվականի հունվարի 21-ից մինչ հունիսի 25-ը Ռուսաստանի «Առաջին» հեռուստաալիքի եթերում վարում էր «Պերվի կլասս» (ռուս.՝ Первый класс) հաղորդումը։[12].

Քաղաքականություն[խմբագրել]

Ըստ քաղաքական հայացքների համարվում է միապետական։ Մասնակցել է Պետական Դումայի պատգամավորների ընտրություններին «Կեդր» կուսակցությունից։ Ավելի ուշ իր թեկնածության առաջադրումը սխալմունք է անվանել։[13]. 2011 թ. սեպտեմբերի 5-ին «Ինտերֆակա» լրատվական գործակալությանը տրված հարցազրույցում հայտարարեց 2012 թվականին անցկացվող ՌԴ նախագահական ընտրություններին իր թեկնածությունը առաջադրելու պատրաստակամությունը,[14] սակայն 2011 թ. սեպտեմբերի 18-ին հրաժարվեց իր առաջադրումից։ 2011 թ. սեպտեմբերի կեսերին նաև լուրեր էին տարածվել, իբր նա կարող է գլխավորել «Պրավոյե դելո» կուսակցությունը։[15][16] 2012 թ. ապրիլի 18-ին հայտարարեց «Կոալիցիա նեբո» (ռուս.՝ Коалиция небо) կուսակցության ստեղծման մասին, որի պաշտոնական ներկայացումը տեղի ունեցավ ապրիլի 25-ին։[17]. Օխլոբիստինը ընտրվեց կուսակցության Գերագույն Խորհրդի նախագահ։ Նաև հայտարարեց, որ չի հանդիսանում կուսակցության անդամ, քանի որ Ռուս ուղղափառ եկեղեցու սրբազաններին արգելվում է քաղաքական գործունեությամբ զբաղվել[18], և հայտարարեց, որ նա միայն կուսակցության խորհրդական է։[19][20]

Անձնական կյանք[խմբագրել]

  • 1995 թվականից ամուսնացած է դերասանուհի Օկսանա Օխլոբիստինայի (Արբուզովա) հետ։
    • երկու որդի։ Վասիլի և Սավվա.
    • չորս դուստր։ Անֆիսա, Եվդոկիա, Վարվարա և Իոաննա.

Այլ տեղեկություններ[խմբագրել]

  • Օխլոբիստինը ունի զենքի փոքրիկ հավաքածու։ Ռուսաստանի որսորդների և ձկնորսների միության անդամ է։
  • 2005-2008 թվականներին պարապում էր մարտարվեստներ` կիրառական կառատե, այկիդո քյոկու, դանակով մարտ։
  • Որոշ ֆիլմերի տիտրերում Օխլոբիստինը նշված է որպես Լեոպոլդ Ռոսկոշնի[21] և Իվան Չուժոյ։[22]

Ֆիլմադարան[խմբագրել]

Դերասանական աշխատանքներ[խմբագրել]

  • 1983  - Խոստանում եմ լինել
  • 1989  - Ալիքներ ոչնչացնողը (կարճամետրաժ)
  • 1990  - Կարճ խաղ
  • 1991  - Ոտք
  • 1992  - Մրցավար
  • 1994  - Մետրոից եկածը
  • 1995  - Ժիզելի մանիա
  • 1997  - Հին երգերը գլխավորի մասին-2
  • 1997  - Միջին տարիքի ճգնաժամ
  • 1997  - Երեք պարմություն
  • 1998  - Ով, եթե ոչ մենք
  • 1998  - Մամա, մի տխրիր
  • 1999  - 8 1/2 $
  • 1999  - Մաքսիմիլիան
  • 2000  - ԴՄԻմ փոխարեն
  • 2001  - Դաուն Հաուս
  • 2001  - Սև սենյակ
  • 2001 - Հիպնոս
  • 2007  - Դավադրություն
  • 2009  - Пуля-дура
  • 2009  - Պիտերյան արձակուրդ
  • 2009  - Ֆիգա.Ռո
  • 2009  - Ցար
  • 2009  - Բելյաև
  • 2009  - Սիրո ծաղրանք
  • 2009  - Մոսկվա, ես սիրում եմ քեզ
  • 2010  - Ծածկանուն հերոսի համար
  • 2010  - Generation P
  • 2010  - Արևի տուն
  • 2010-2013  - Ինտեռնի (հեռուստասերիալ)
  • 2012  - Չապաև Չապաև
  • 2012 - Ֆրեյդի մեթոդը
  • 2012 - Սոխակ-Ավազակ
  • 2012 - Գրաչ (հեռուստասերիալ)

Սցենարի հեղինակ[խմբագրել]

  • 1992  - Մրցավար
  • 1993  - Ուռոդ
  • 1997  - Միջին տարիքի ճգնաժամ
  • 1999  - Հոգի
  • 1999  - Մաքսիմիլիան
  • 2000  - ԴՄԲ
  • 2001  - ԴՄԲ-002 (հեռուստասերիալ)
  • 2001  - ԴՄԲ-003 (հեռուստասերիալ)
  • 2001  - ԴՄԲ-004 (հեռուստասերիալ)
  • 2001  - ԴՄԲ-կրկին պայքարում (հեռուստասերիալ)
  • 2001  - Դաուն Հաուս
  • 2001  - Աղբահավաք
  • 2001  - Տոն
  • 2002  - Ճամփի սկիզբը
  • 2007  - Պարագրաֆ 78: ֆիլմ առաջին
  • 2007  - Պարագրաֆ 78: ֆիլմ երկրորդ
  • 2008  - Անտիկիլլեր Դ.կ։ Սեր արանձ հիշողության
  • 2008  - Արևի տուն
  • 2010  - Մոսկվա, ես սիրում եմ քեզ
  • 2010  - Պարտիզաններ (հեռուստասերիալ)
  • 2012 - Սոխակ-Ավազակ

Ռեժիսոր[խմբագրել]

  • 1988  - Անմտություն. Պատմվածք ոչինչի մասին (կարճամետրաժ)
  • 1989  - Ալիքներ ոչնչացնողը  - կուրսային աշխատանք
  • 1992  - Մրցավար

Գրքեր[խմբագրել]

  1. 2005  - XIV принцип ISBN 5-9900384-3-7 ISBN 978-5-9900384-3-1
  2. 2008  - ДМБ и другие киносценарии ISBN 978-5-367-00700-8

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Священника Иоанна Охлобыстина временно запретили в служении(ռուսերեն)
  2. Этот безумный безумный Иван Охлобыстин(ռուսերեն)
  3. Москва 24 ― "Правда 24": Иван Охлобыстин рассказал о своем новом фильме
  4. Соловей-разбойник Иван Охлобыстин(ռուսերեն)
  5. Rolling Stone Russia: Иван Охлобыстин. Отче наш.(ռուսերեն)
  6. {{{վերնագիր}}} {{{վայր}}}. — ISBN 5-9900384-3-7.
  7. «Интерфакс»: Отец Иоанн Охлобыстин хочет оставить служение священника(ռուսերեն)
  8. Патриарх Кирилл отстранил от служения отца Иоанна Охлобыстина - Lenta.ru(ռուսերեն)
  9. Интерны. История болезни(ռուսերեն)
  10. Иван Охлобыстин: «В новом „Служебном романе“ снялся исключительно ради денег
  11. Охлобыстин отказался выдвигаться в президенты
  12. Первый канал: Первый раз в "Первый класс"(ռուսերեն)
  13. Expert.ru: Это что-то психическое(ռուսերեն)
  14. Доктрина-77 Ивана Охлобыстина(ռուսերեն)
  15. Life News - Охлобыстин возглавит «Правое дело(ռուսերեն)
  16. Русские Новости: Охлобыстин возглавит "Правое Дело"(ռուսերեն)
  17. Аргументы и Факты, 18 апреля 2012 - Священнослужитель Иван Охлобыстин создал свою партию(ռուսերեն)
  18. Интерфакс: В чем сила «Правого дела»(ռուսերեն)
  19. Иван Охлобыстин решил покинуть Правое дело(ռուսերեն)
  20. Охлобыстин покинул пост в партии Правое дело(ռուսերեն)
  21. «Мания Жизели» на сайте kinoros.ru(ռուսերեն)
  22. Иван Охлобыстин (Чужой)на сайте inoekino.ru(ռուսերեն)