Ժորժ Կլեմանսո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

ժորժ Կլեմանսո (ֆր.՝ Clemenceau, 1841 —1929), ֆրանսիական պետական և քաղաքական գործիչ։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1918)։ Կրթությամբ՝ բժիշկ։ XIX դ. 80-ական թթ. բուրժ. ռադիկալ կուսակցության պարագլուխը։ Պառլամենտում խիստ և եռանդոտ ելույթների համար ստացել է «վագր» մականունը։ 1906—09-ին եղել է Մինիստրների խորհուրդի նախագահ։ Հալածել է բանվորական և դեմոկրատական շարժման մասնակիցներին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին և պատերազմի ժամանակ վարել է ազգայնամոլ և ռազմատենչ պրոպագանդա։ 1917-ին, անցնելով կառավարության գլուխ և միաժամանակ լինելով ռազմ, մինիստր, Կլեմանսոն կազմակերպել է հակասովետական ինտերվենցիա և աջակցել սպիտակգվարդիականներին։ 1919—20-ին եղել է Փարիզի հաշտության կոնֆերանսի նախագահ և Վերսալյան հաշտության պայմանագրի (տես Վերսափ հաշտության պայմանագիր 1919) հեղինակներից։ Շարունակել է ֆրանսիական կառավարության տրադիցիոն իմպերիալիստական քաղաքականությունը Հայաստանի և հայերի նկատմամբ։ 1920-ին, պարտվելով պրեզիդենտական ընտրությունների ժամանակ, հեռացել է քաղաքական ասպարեզից։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png