Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad
Red Orchestra Heroes of Stalingrad (շապիկ).jpg
Մշակող Tripwire Interactive
Հրատարակիչ Tripwire Interactive և 1C Company
Դիստրիբյուտոր Valve
Կոմպոզիտոր Sam Hulick
Սերիայի մաս Red Orchestra
Նախորդ Red Orchestra: Ostfront 41-45
Թողարկման թվական սեպտեմբերի 13, 2011
Պլատֆորմներ Վինդոուզ
Շարժիչ Unreal Engine
Ժանր first-person shooter
Խաղի ռեժիմ միակառավարելի խաղ, բազմակառավարելի խաղ և cooperative
PEGI PEGI 18
USK USK 18
ESRB 17+
Կառավարում Ստեղնաշար, Մկնիկ
Պաշտոնական կայք heroesofstalingrad.com

Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad (ռուս.՝ Կարմիր Երգչախումբը 2: Ստալինինգրադի հերոսը)` համակարգչային խաղ տակտիկական շութեր ժանրի առաջին դեմքից, մշակվել է ամերիկական ընկերության` Tripwire Interactive կողմից, շարունակելով Red Orchestra: Ostfront 41-45 միտքը: Խաղը հրատարակվել է ռուսական ընկերության` կողմից Խաղի գնահատականները PG = 7,6/10[1]

Stopgame = Զարմանալի է[2]

Գեյմփլեյ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խաղը նվիրված է Ստալինգրադի ճակատամարտին,ու առավելի կարևոր իրադարձության՝ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի մասին: Թեև նախագիծը ուղղված էր առաջին հերթին ցանցային ռեժիմին, դրանում ներկայացված էր միայնակ կամպանիան, որտեղ խաղացողները կարող էին կռվել ԽՍՀՄի կամ Երրոդ Ռայխի կողմից: Ընդ որում կամպանիան սկսվում է նացիստների կողմում և արդեն դրանից հետո կարելի է ընտրել Կարմիր բանակը, որը զայրույթ առաջացրեց մի շարք ռուս խաղացողների մոտ:

Առաջին անգամ սերիայում խաղացողին հնարավորություն տրվեց օգտագործել թաքստոցը

Ինչպես և առաջին մասում, խաղում իրականացվել է բալիստիկա: Նաև ավելացվել է հնարավորություն կարգավորել զենքի նշանառությունը, դնելով հարկավոր հեռավորությունը (օրինակ, ՇԱԳ ունի 100 և 200 մետրերի դիրք, իսկ հրացանը և գնադացիրը ունեն 50—100 մինչև 1000 մետր և ավել):

Ի տարբերություն այլ իրատեսական տակտիկական շութերների` Red Orchestra 2-ում մարտիկները ոչ միշտ են մահանում ակնթարթորեն 1—2 խոցումից: Նույնիսկ ստանալով մահացու վիրավորում զինվորը հաճախ չի մահանում,միայն 5—10 վայրկյան հոտո, և այդ ժամանակ հնարավոր է մի քանի գործողություններ: Մենավոր փամփուշտի խոցումը միշտ չէ որ մահացու է (հատկապես ատրճանակով), երբ սովորաբար առաջացնում է արյունահոսություն (որը խաղացողը պարտավոր է վերացնել, վիրակապելով վերքը) կամ ոչ մահացու վերքը (երբ խոցում են ատրճանակ-գնդացրից կամ ատրճանակից):

Իրականացվել է մարտական ոգու համակարգ: Եթե խաղացողը գնդակոծում է թշնամուն (հատկապես գնդացրից), ապա մարտական ոգին ընկնում է և տեսանելիությունը նվազում է: Հրամանատարի հետ մնալը բարձրացնում է մարտական ոգին:

Նաև Red Orchestra 2 հնարավորություն կա կառավարել տանկեր: Ի տարբերություն այլ նմանատիպ խաղերի, խաղացողը չի կարող պարզապես նստել տանկին մոտենալով` մենյուի կարգի ընտրության ժամանակ խաղացողը պետք է ընտրի կարգը «Տանկի հրամանատար» կամ «Տանկի անձնակազմի անդամ», որպեսզի հայտնվի տանկում: Տանկի հրամանատար ընտրելու ժամանակ խաղացողը ինքն է կառավարել ամբողջ տանկը, անցնելով անձնակազմի անդամների միջով (մեխանիկ-վարորդի, հրաձիգի, հրամանատարի, հրաձիգ կուրսային գնդացրից): Տանկիստները, չեն կառավարվում խաղացողների կողմից, կառավարվում են Արհեստական բանականությունով: Եթե անձնակազմի անդամներից մեկը զոհվում է, ապա խաղացողը կարող է ընտրել կենդանի տանկիստի, որպեսզի նա բառացիորեն նստի զոհվածի տեղը (այդպիսով թողնելով իր տեղը դատարկ):

Բազմաօգտատեր խաղում կարելի է խաղալ ԽՍՀՄի և Երրորդ Ռայխի կողմից (Rising Storm-ի հավելվածում` նաև ԱՄՆից ու Ճապոնական Կայսրությունից):

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս խաղում լուսանկարներով ու հին տեղագրական քարտեզներով հաստատապես մոդելավորոված է մի քանի Ստալինինգրադի շենքեր, որտեղ ընթացել էին կռիվները` Գերգարդտա գործարանում, Պավլովի տանը, հունվարի 9-ի հրապարակում, երկաթուղային կայարան Ստալինիգրադ-1-ում, ավանի եկեղեցի Սպարտանովկայում:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պաշտոնական կայքեր
Մասնագիտացված կայքեր