Ֆրանկո Մարիա Մալֆատի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆրանկո Մարիա Մալֆատի
իտալ.՝ Franco Maria Malfatti
Franco Maria Malfatti.jpg
 
Կուսակցություն՝ Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցություն
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, լրագրող և դիվանագետ
Դավանանք կաթոլիկություն
Ծննդյան օր հունիսի 13, 1927(1927-06-13)
Ծննդավայր Հռոմ, Իտալիա
Վախճանի օր դեկտեմբերի 10, 1991(1991-12-10) (64 տարեկանում)
Վախճանի վայր Հռոմ, Իտալիա
Գերեզման Սանտա Կրոչե եկեղեցի
Թաղված Սանտա Կրոչե եկեղեցի
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա և Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Ի ծնե անուն իտալ.՝ Franco Maria Malfatti
 
Պարգևներ

Ասպետական մեծ խաչի շքանշան. «Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար»

Ֆրանկո Մարիա Մալֆատի դի Մոնտետրետո (իտալ.՝ Franco Maria Malfatti di Montetretto, հունիսի 13, 1927(1927-06-13), Հռոմ, Իտալիա - դեկտեմբերի 10, 1991(1991-12-10), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի պետական գործիչ, Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ (1970-1972), Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար (1979-1980։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1951 թվականից Իտալիայի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության անդամ, «Nuove Cronache» խմբի ներկայացուցիչ, որը գլխավորում է Ամինտորե Ֆանֆանին։ 1958 թվականից Ազգային խորհրդարանի պատգամավորների պալատի անդամ։

  • 1963-1964 և 1966-1968 թթ.՝ արդյունաբերության և առևտրի նախարարի տեղակալ,
  • 1968 թ.՝ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ,
  • 1968-1969 թթ.՝ բյուջեի հարցերով պետական քարտուղար,
  • 1969-1970 թթ.՝ պետական գույքի հարցերով նախարար,
  • 1970 թվական՝ Իտալիայի փոստի և հեռահաղորդակցության հարցերով նախարար,
  • 1970-1972 թթ.՝ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ, միաժամանակ՝ Իտալիայի եվրոկոմիսար։ Հենց նրա պաշտոնավարման ընթացքում ավարտվեցին բանակցությունները Մեծ Բրիտանիայի, Իռլանդիայի, Դանիայի և Նորվեգիայի Եվրամիություն մտնելու մասին: Նաև որոշվել էր դրամավարկային քաղաքականության տնտեսական ինտեգրման և համակարգման ուժեղացման մասին հարցը: Հրաժարական է տվել, որպեսզի օգնի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությանը համընդհանուր ընտրություններին նախապատրաստվելու համար։
  • 1972-1973 թթ.՝ Պատգամավորների պալատի բյուջեի և ֆինանսների կոմիտեի նախագահ,
  • 1973-1978 թթ.՝ կրթության և գիտության նախարար,
  • 1978-1979 թթ.՝ ֆինանսների նախարար,
  • 1979-1980 թթ.՝ արտգործնախարար։ Հրաժարական է տվել առողջական խնդիրների պատճառով։

1987 թվականին Եվրոխորհրդի և Արևմտաեվրոպական միության նիստերին եղել է Իտալիայի խորհրդարանական պատվիրակության ղեկավար, 1989 թվականից՝  քրիստոնյա դեմոկրատների քաղաքական քարտուղարության ղեկավար։

Նրա ընտանիքը Պերուջիայի համալսարանին որպես պարգև փոխանցել է իրենց մեծ գրադարանը:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մեծ խաչ շքանշանի ասպետ «Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (1970 թվականի դեկտեմբերի 24)[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]