Օրա Նամիր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օրա Նամիր
Ora Namir at the Commercial and Industrial Club.jpg
 
Քաղաքացիություն՝ Flag of Israel.svg Իսրայել
Կուսակցություն՝ Մաարախ
Կրթություն՝ Հանթեր քոլեջ
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և դիվանագետ
Ծննդյան օր սեպտեմբերի 1, 1930(1930-09-01)[1] (88 տարեկան)
Ծննդավայր Hadera, Hadera Subdistrict, Հայֆայի մարզ, Իսրայել[1]

Օրա Նամիր (եբր.՝ אורה נמיר‎, սեպտեմբերի 1, 1930(1930-09-01)[1], Hadera, Hadera Subdistrict, Հայֆայի մարզ, Իսրայել[1]), իսրայելցի նախկին քաղաքական գործիչ և դիվանագետ: 1974-1996 թվականներին եղել է Քնեսեթի անդամ, 1990-ական թվականների ընթացքում զբաղեցրել Շրջակա միջավայրի պահպանության նախարարի և Սոցիալական հարցերի և ապահովության նախարարի պաշտոնները: Հետագայում եղել է Իսրայելի դեսպանը Չինաստանում և Մոնղոլիայում:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նամիրը ծնվել է Հադերայում, Մանդատային Պաղեստինում: Նախքան Նյու Յորքի Հանթեր քոլեջում դասականություն և անգլերեն գրականություն սովորելը, Արաբա-իսրայելական պատերազմի ժամանակ որպես սպա ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում:

1951-1955 թվականներին Երկրորդ Քնեսեթում եղել է ՄԱՊԱՅ-ի խորհրդարանական խմբակցության և կոալիցիոն կառավարության քարտուղար, նախքան Միավորված ազգերի կազմակերպությունում Իսրայելի պատվիրակության քարտուղար դառնալը: 1967-1974 թվականներին եղել է «Նա'ամաթ» կազմակերպության Թել Ավիվ մասնաճյուղի գլխավոր քարտուղարը:

1973 թվականին Նամիրը Մաարախ քաղաքական կուսակցության ցուցակով ընտրվել է Քնեսեթի անդամ և 1975-1978 թվականներին եղել Իսրայելում Կանանց կարգավիճակի հետազոտման Վարչապետի հանձնաժողովի կոմիտեի նախագահ:

Վերընտրվել է Քնեսեթի 1977, 1981, 1984 և 1988 թվականների ընտրություններում, 1991 թվականին Աշխատանքի կուսակցության (Ավոդա) կազմում զբաղեցրել է չորրորդ տեղը: 1992 թվականին ընտրություններում պահպանելով իր տեղը` Իցհակ Ռաբինի կառավարությունում նշանակվել է Շրջակա միջավայրի պահպանության նախարար, սակայն չի վայելել նախարարության աշխատակիցների համակրանքը[2]: Նույն տարվա դեկտեմբերին դարձել է Աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարար[2] և այս պաշտոնը շարունակել է զբաղեցնել, երբ Շիմոն Պերեսը ստեղծեց նոր կառավարությունը Ռաբինի սպանությունից հետո:

1996 թվականի մայիսի 21-ին հրաժարական է տվել և դուրս եկել Քնեսեթից և կառավարության կազմից` Չինաստանում դեսպան և Մոնղոլիայում ոչ-ռեզիդենտ դեսպան դառնալու համար և պաշտոնավարել է մինչև 2000 թվականը: Քնեսեթում նրա տեղը զբաղեցրել է Զվի Նիրը: Իսրայել վերադառնալուց հետո միացել է «Մեկ ազգ» կուսակցությանը և 2003 թվականի ընտրական ցուցակում զբաղեցրել հինգերորդ տեղը[3]: Սակայն կուսակցությունը Քնեսեթում ստացել է միայն երեք տեղ:

Նամիրն ամուսնացել է իրենից 33 տարի մեծ Մորդեխայ Նամիրի հետ, որը նույնպես եղել է Սոցիալական հարցերի և ապահովության նախարար:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]