Օրա Նամիր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օրա Նամիր
Ora Namir at the Commercial and Industrial Club.jpg
 
Կուսակցություն՝ Մաարախ
Կրթություն՝ Հանթեր քոլեջ և Levinsky College of Education?
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, դիվանագետ և զինծառայող
Ծննդյան օր սեպտեմբերի 1, 1930(1930-09-01)[1]
Ծննդավայր Hadera, Hadera Subdistrict, Հայֆայի մարզ, Իսրայել[1]
Վախճանի օր հուլիսի 7, 2019(2019-07-07) (88 տարեկանում)
Վախճանի վայր Թել Ավիվ, Իսրայել
Քաղաքացիություն Flag of Israel.svg Իսրայել

Օրա Նամիր (եբր.՝ אורה נמיר‎, սեպտեմբերի 1, 1930(1930-09-01)[1], Hadera, Hadera Subdistrict, Հայֆայի մարզ, Իսրայել[1] - հուլիսի 7, 2019(2019-07-07), Թել Ավիվ, Իսրայել), իսրայելցի նախկին քաղաքական գործիչ և դիվանագետ: 1974-1996 թվականներին եղել է Քնեսեթի անդամ, 1990-ական թվականների ընթացքում զբաղեցրել Շրջակա միջավայրի պահպանության նախարարի և Սոցիալական հարցերի և ապահովության նախարարի պաշտոնները: Հետագայում եղել է Իսրայելի դեսպանը Չինաստանում և Մոնղոլիայում:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նամիրը ծնվել է Հադերայում, Մանդատային Պաղեստինում: Նախքան Նյու Յորքի Հանթեր քոլեջում դասականություն և անգլերեն գրականություն սովորելը, Արաբա-իսրայելական պատերազմի ժամանակ որպես սպա ծառայել է Իսրայելի պաշտպանության բանակում:

1951-1955 թվականներին Երկրորդ Քնեսեթում եղել է ՄԱՊԱՅ-ի խորհրդարանական խմբակցության և կոալիցիոն կառավարության քարտուղար, նախքան Միավորված ազգերի կազմակերպությունում Իսրայելի պատվիրակության քարտուղար դառնալը: 1967-1974 թվականներին եղել է «Նա'ամաթ» կազմակերպության Թել Ավիվ մասնաճյուղի գլխավոր քարտուղարը:

1973 թվականին Նամիրը Մաարախ քաղաքական կուսակցության ցուցակով ընտրվել է Քնեսեթի անդամ և 1975-1978 թվականներին եղել Իսրայելում Կանանց կարգավիճակի հետազոտման Վարչապետի հանձնաժողովի կոմիտեի նախագահ:

Վերընտրվել է Քնեսեթի 1977, 1981, 1984 և 1988 թվականների ընտրություններում, 1991 թվականին Աշխատանքի կուսակցության (Ավոդա) կազմում զբաղեցրել է չորրորդ տեղը: 1992 թվականին ընտրություններում պահպանելով իր տեղը` Իցհակ Ռաբինի կառավարությունում նշանակվել է Շրջակա միջավայրի պահպանության նախարար, սակայն չի վայելել նախարարության աշխատակիցների համակրանքը[2]: Նույն տարվա դեկտեմբերին դարձել է Աշխատանքի և սոցիալական ապահովության նախարար[2] և այս պաշտոնը շարունակել է զբաղեցնել, երբ Շիմոն Պերեսը ստեղծեց նոր կառավարությունը Ռաբինի սպանությունից հետո:

1996 թվականի մայիսի 21-ին հրաժարական է տվել և դուրս եկել Քնեսեթից և կառավարության կազմից` Չինաստանում դեսպան և Մոնղոլիայում ոչ-ռեզիդենտ դեսպան դառնալու համար և պաշտոնավարել է մինչև 2000 թվականը: Քնեսեթում նրա տեղը զբաղեցրել է Զվի Նիրը: Իսրայել վերադառնալուց հետո միացել է «Մեկ ազգ» կուսակցությանը և 2003 թվականի ընտրական ցուցակում զբաղեցրել հինգերորդ տեղը[3]: Սակայն կուսակցությունը Քնեսեթում ստացել է միայն երեք տեղ:

Նամիրն ամուսնացել է իրենից 33 տարի մեծ Մորդեխայ Նամիրի հետ, որը նույնպես եղել է Սոցիալական հարցերի և ապահովության նախարար:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]