Քամոտ օր Վենյոյում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox artiste.png
Քամոտ օր Վենյոյում
'Windy Day at Véneux', by Alfred Sisley, 1882, The Hermitage.JPG
տեսակգեղանկար
նկարիչԱլֆրեդ Սիսլեյ
տարի1882[1]
բարձրություն60 սանտիմետր[1]
լայնություն81 սանտիմետր[1]
ստեղծման վայրՖրանսիա[1]
ժանրբնանկար
նյություղաներկ[1] և կտավ[1]
գտնվում էՊետական Էրմիտաժ[1]
հավաքածուՊետական Էրմիտաժ[1]
կայք

Քամոտ օր, իմպրեսիոնիստ նկարիչ Ալֆրեդ Սիսլեյի կտավը, որը պահվում է Էրմիտաժում։ 

Նկարի վրա պատկերված է մի քանի ծառ` ձգված խիտ ամպերով մռայլ երկնքի ֆոնին։ Ծառերն աճել են ոչ մեծ բլրի վրա, հեռվում երևում է հերկած դաշտը։ Կտավի ներքևի մասում երևում է նկարչի ստորագրությունը. Sisley:

1880 թվականին Ալֆրեդ Սիսլեյը միջոցներ խնայելու նպատակով Փարիզից տեղափոխվել է Մորե սյուր Լուեն քաղաքի մոտակայք։ Այդ փոքրիկ քաղաքի մոտ է գտնվում Վենյո Նադոն բնակավայրը, որը տեղակայված է Սեն գետի վտակ Լուեն գետի ափին։ Վենյոյում Սիսլեյն ապրել է մինչև 1882 թվականի սեպտեմբեր և նկարել է մի քանի նկարներ, այդ թվում և` «Քամոտ օրը»։ Նկարը թվագրվում է 1882 թվականով[2]։

Գլխավոր շտաբի շենքը։ Նկարը գտնվում է Կամիլ Պիսսարոյի և Ալֆրեդ Սիսլեյի սրահում, աջ անկյունում:

1883 թվականին նկարը ձեռք է բերել Պոլ Դյուրան Ռուելը, և այն երկար ժամանակ գտնվել է վերջինիս պատկերասրահում։ Միայն 1905 թվականին այն 12.500 ֆրանկով ձեռք է բերել մոսկվացի առևտրական ու կոլեկցիոներ Իվան Մորոզովը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Մորոզովի հավաքածուն ազգայնացվել է, և 1923 թվականից նկարը գտնվել է Նոր արևմտյան արվեստի թանգարանում։ 1930 թվականին նկարը փոխանցվել է Էրմիտաժին[2]։ 2014 թվականի վերջից այն ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքի չորրորդ հարկում, 406 սրահում (Կամիլ Պիսսարոյի և Ալֆրեդ Սիսլեյի սրահ)[3]։

Էրմիտաժի` Արևմտաեվրոպական կերպարվեստի բաժնի գլխավոր գիտաշխատող Ալբերտ Կոստենևիչը, նկարագրելով նկարը, նշել է.

Aquote1.png «Քամոտ օր Վենյոյում» նկարի մանրամասները` աննշան ծառերը, հորիզոնում ձգվող վարելահողերը, բաց մոխրագույն երկինքը, այնպիսին չեն, որ կարող են ակնահաճո, ազդեցիկ տեսարան ստեղծել։ Այս նկարը արվեստի հրաշալի գործ է դարձնում բնության ներքին կյանքի զգացողությունը, դրա բոլոր տարրերի համաչափ զարկը։ Բնանկարը տառացիորեն համակում է սառը օդի շարժմամբ ու Իլ դը Ֆրանսի անկրկնելի լույսով[4]։ Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Барская А. Г., Костеневич А. Г. Французская живопись. Вторая половина XIX — XX век. Каталог (Государственный Эрмитаж. Собрание западноевропейской живописи). — Л.: Искусство, 1991. — 473 с.
  • Братья Морозовы. Великие русские коллекционеры: каталог выставки / Государственный Эрмитаж; Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина. — СПб.: Изд-во Гос. Эрмитажа, 2019. — 368 с. — ISBN 978-5-93572-861-8