Սիլվիա Փինել
Սիլվիա Փինել | |
![]() | |
Կուսակցություն՝ | Radical Party of the Left? |
---|---|
Կրթություն՝ | Տուլուզա 1 համալսարան[1] և Լիմոժի համալսարան[1] |
Մասնագիտություն՝ | քաղաքական գործիչ և cadres de la fonction publique |
Ծննդյան օր | սեպտեմբերի 28, 1977[2][3][4] (46 տարեկան) |
Ծննդավայր | L'Union |
Քաղաքացիություն | ![]() |
Սիլվիա Փինել (ֆր.՝ Sylvia Pinel, սեպտեմբերի 28, 1977[2][3][4], L'Union), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, Ձախ արմատական կուսակցության ներկայացուցիչ (2016-2017)։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Սիլվիա Փինելը ծնվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 28-ին։ Դատական վեճերի ու արբիտրաժի և հիմնարար մասնավոր ու եվրոպական իրավունքի ոլորտներում ստացել է հատուկ բարձրագույն կրթության (DESS) ու գիտական դիպլոմներ[5]։
Սիլվիա Փինելի հորեղբայրը՝ սենատոր Պիեռ Տաժանը, որը մահացել է 1984 թվականին, ընկերացել Է քաղաքական գործիչ Ժան-Միշել Բայլեի հետ, իսկ վերջինս, արդեն լինելով Ձախ արմատական կուսակցության նախագահ, 2002 թվականին, երբ Սիլվիան ավարտել է իր կրթությունը, աշխատանքի է ընդունել Թարն է Գարոն դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդում, որի նախագահն էր եղել այն ժամանակ։ 2004 թվականին Փինելը նշանակվել է Բայլեի աշխատակազմի ղեկավար[6]։
2007-2012 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ Թարն է Գարոն դեպարտամենտի 2-րդ շրջանից։
2010 թվականին ընտրվել է Միջին Պիրենեյան մարզի խորհրդի պատգամավոր։
Թարն է Գարոն դեպարտամենտում ղեկավարել է Ձախ արմատական կուսակցության բաժինը, 2011 թվականի ապրիլին անդամակցել է կուսակցության ազգային ղեկավարությանը՝ դառնալով քաղաքացիական իրավունքների, անվտանգության և արդարադատության հարցերով նախագահի տեղակալ։
2012 թվականի մայիսի 16-ին Էրոյի կառավարությունում նշանակվել է արհեստների, առևտրի և զբոսաշրջության նախարար-պատվիրակ[7]։
2014-2016 թվականներին Մանուել Վալսի առաջին կառավարությունում եղել է Ֆրանսիայի բնակարանային տնտեսության, տարածքների հավասարության և գյուղական շրջանների նախարար։
2016 թվականի փետրվարին լքել է կառավարությունը և վերադարձել տարածաշրջանային մակարդակ՝ զբաղեցնելով Օքսիտանիայի տարածաշրջանային խորհրդի փոխնախագահի պաշտոնը[8]։
2016 թվականի փետրվարի 17-ին ժամանակավորապես գլխավորել է Ձախ արմատական կուսակցությունը մինչև համագումարի անցկացումը՝ փոխարինելով Ժան Միշել Բայլեին, 2016 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Լա Ռոշելի համագումարում ընտրվել է կուսակցության նախագահ[9]։
2016 թվականին կրկին Ազգային ժողով է ընտրվել Թարն է Գարոն դեպարտամենտի 2-րդ շրջանից։
2016 թվականի նոյեմբերի 26-ին առանց փրայմերիզ անցկացնելու 344 կողմ, 46 դեմ, 18 ձեռնպահ ձայներով 2017 թվականի նախագահական ընտրություններում ընտրվել է Ձախ արմատական կուսակցության թեկնածու[10]։
2016 թվականի դեկտեմբերին չորս սոցիալիստների և մյուս կուսակցությունների երեք ներկայացուցիչների թվում պայքարի մեջ է մտել նախագահական ընտրություններում միասնական թեկնածություն առաջադրելու համար (փրայմերիզների երկու փուլ նշանակվել է 2017 թվականի հունվարի 22-ին և 29-ին)[11]։
2017 թվականի հունվարի 22-ին փրայմերիզի առաջին փուլում ստացել է ձայների 1,97 %-ը[12]։
2017 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կուսակցության նախագահի պաշտոնը թողել է Արմատական կուսակցության հետ միավորվելու և արմատական, սոցիալական և լիբերալ շարժման ձևավորման մասին որոշում կայացնելու պատճառով, սակայն 2019 թվականի փետրվարին հայտարարել է այդ քաղաքական նախագծի ձախողման և նախկին Ձախ արմատական կուսակցության վերստեղծման մասին[13]։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 https://www.lemonde.fr/politique/article/2017/06/28/qui-est-mon-depute-notre-moteur-de-recherche-pour-mieux-connaitre-votre-representant-a-l-assemblee-nationale_5152291_823448.html#depute_82_2
- ↑ 2,0 2,1 Sycomore (ֆր.) / Assemblée nationale
- ↑ 3,0 3,1 Répertoire national des élus — 2019.
- ↑ 4,0 4,1 Elections législatives des 12 et 19 juin 2022 - Liste des candidats du 1er tour
- ↑ «Sylvia Pinel - Parti radical de gauche» (ֆրանսերեն). Le Point. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 31-ին.
- ↑ Jean-Luc Ferré (2016 թ․ դեկտեմբերի 22). «Sylvia Pinel, la petite musique radicale» (ֆրանսերեն). La Croix. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
- ↑ «Sylvia Pinel - Sylvia Pinel, nouvelle ministre déléguée au commerce et au tourisme» (ֆրանսերեն). Le Monde. 2012 թ․ մայիսի 16. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 31-ին.
- ↑ Julie Mazuet, Mylène Bertaux (2017 թ․ հունվարի 14). «Primaire de la gauche : Sylvia Pinel, l'élève trop modèle ?». Madame (ֆրանսերեն). Le Figaro. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
- ↑ «PRG: Sylvia Pinel présidente par intérim jusqu'au prochain congrès» (ֆրանսերեն). La Croix. 2016 թ․ փետրվարի 17. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ ապրիլի 2-ին. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
- ↑ «Sylvia Pinel candidate à la présidentielle, sans passer par la primaire» (ֆրանսերեն). Liberation. 2016 թ․ նոյեմբերի 26. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
- ↑ «Sylvia Pinel - Sept candidats à la primaire du PS» (ֆրանսերեն). La Croix. 2016 թ․ դեկտեմբերի 18. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 31-ին.
- ↑ Cécile De Sèze (2017 թ․ հունվարի 23). «Résultats de la primaire de la gauche : Sylvia Pinel obtient 1,97% des suffrages» (ֆրանսերեն). RTL. Վերցված է 2017 թ․ ապրիլի 1-ին.
- ↑ «Pinel retourne au PRG avec la "grande majorité des anciens radicaux de gauche"» (ֆրանսերեն). L'Obs. 2019 թ․ փետրվարի 8. Վերցված է 2019 թ․ հուլիսի 18-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Mme Sylvia Pinel» (ֆրանսերեն). Ֆրանսիայի Ազգային ժողով. Վերցված է 2017 թ․ մարտի 31-ին.
![]() | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սիլվիա Փինել» հոդվածին։ |
|