Վարպետը և Մարգարիտան (հեռուստասերիալ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարպետը և Մարգարիտան (այլ կիրառումներ)
Picto infobox cinema.png
Վարպետը և Մարգարիտան
Мастер и Маргарита (постер фильма).jpg
Ժանրդրամա, ադապտացիա, միստերիա, երգիծանք, ֆանտաստիկա, դրամա, Միստիկա և միստիկ ֆիլմ
ՍտեղծողՎլադիմիր Բորտկո
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան
ՀիմքՎարպետը և Մարգարիտան
Լեզուռուսերեն
ՌեժիսորՎլադիմիր Բորտկո
Գլխավոր
դերերում
Աննա Կովալչուկ, Aleksandr Galibin?, Օլեգ Բասիլաշվիլի, Վլադիսլավ Գալկին, Ալեքսանդր Ադաբաշյան, Kirill Lavrov?, Semyon Strugachev? և Սերգեյ Բեզռուկով
ՊրոդյուսերՎալերի Տոդորովսկի և Անտոն Զլատոպոլսկի
ՍցենարիստՎլադիմիր Բորտկո
ՕպերատորValery Myulgaut?
ԵրաժշտությունԻգոր Կորնելյուկ
ՄոնտաժQ4415881?
Պատմվածքի վայրՄոսկվա և Երուսաղեմ
Նկարահանման վայրՄոսկվա և Լենինգրադ
Եթերաշրջանների քանակ1
Սերիաների քանակ10
Էկրաններին էդեկտեմբերի 19, 2005-ից դեկտեմբերի 28, 2005
ՀեռուստաալիքՌոսիա 1
Ընկերություն«Студия 2-Б-2 интертэйнмент», «Россия-1» հեռուստաընկերության և «Централ Партнершип» կինոընկերության պատվերով
Պաշտոնական կայքէջ

«Վարպետը և Մարգարիտան», Վլադիմիր Բորտկոյի կողմից նկարահանված բազմասերիանոց ֆիլմ Միխայիլ Բուլգակովի համանուն վեպի հիման վրա։ Առաջին անգամ ցուցադրվեց 2005 թվականի դեկտեմբերի 19-ին «Россия» հեռուստաընկերությամբ։ Ըստ ռեժիսորի խոսքերի, նա նպատակ էր դրել առավելագույնս լիարժեք և համապատասխան ներկայացնել Բուլգակովի հանճարեղ գլուխգործոցը։

Ֆիլմը առանձնահատկություններից է այն, որ 1930-ականների Մոսկվան ներկայացվում է շագանակագույն սեպիայի գույներով, Երուսաղեմը՝ դեղնավուն՝ կարմիր երանգներով, իսկ Վոլանդի հրաշագործությունները՝ գունավոր երանգներով։ Ֆիլմի նշանաբառն է՝ «Ձեռագրերը չեն այրվում»։ Վլադիմիր Բորտկոյի էրկարանորումնը համարվում է այս վեպի էկրանավորումներից լավագույնը։ Այն առավելագույնս մոտեցված է վեպին։

Ռուսաստանի Դաշնությունում ֆիլմը դիտել է ավելի քան 40 միլիոն հեռուստադիտող[1]:

Aquote1.png ...յուրաքանչյուրին պիտի տրվի ըստ իր հավատի...
- (Վոլանդ)
Aquote2.png


Նկարահանող խումբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1935 թվականին Մոսկվայում հայտնվում է Վոլանդը, նույն ինքը՝ Սատանան, իր շքախմբով։ Նա հետաքրքրվում է նոր մարդկանցով, նոր ծանոթություններով, անկախ կրոնական հայացքներից։ Պատրիարքական լճի մոտ նա հանդիպում է խմբագիր Բեռլիոզին և պոետ Իվան Անապաստանը։ Նրանք զրուցում էին պոետի կողմից նկարագրված Հիսուսի կերպարի մասին։

Պոետը եռանդուն, անհավասարակշիռ, չհամոզվող բնավորության տեր մարդ էր, իսկ Բեռլիոզը՝ ինտելեկտուալ, քննադատական մտքի տեր անձնավորություն։ Նրանց հանկարծակի և առանց հրավերի միանում է Վոլանդը, որին սկզբում շփոթում են օտարերկրացու հետ, վերջում՝ լրտեսի։ Նրանց համար առավել ևս անակնկալ էր Վոլանդի այն ցանկությունը, որ պատրաստվում է ապրել Բեռլիոզի բնակարանում։ Վոլանդն իզուր էր հայտնում, որ Հիսուսն իրականում գոյություն է ունեցել, և որպես փաստ ներկայացնում էր Հրեաստանի հիգերորդ կուսակալ Պոնտացի Պիղատոսի ու թափառական փիլիսոփա Յեշուա Հա-Նոցրիի հանդիպումը։ Հանդիպումից հետո Բեռլիոզն ընկնում է տրամվայի տակ ու կորցնում գլուխը, պոետը հայտնվում է հոգեբուժարանում, իսկ Վոլանդը տեղավորվում է Բեռլիոզի տանը, ինչպես և ասել էր։

Վոլանդը պատրաստվում է հերթական տարեկան պարահանդեսին, որին հրավիրվում են մահացած, տարբեր մեղքեր գործած աշխարհակալներ, սովորական վաճառականներ, մարդասպաներ, արքայական ընտանիքի անդամներ, մարմնավաճառներ և ուղղակի մեղսավոր մարդիկ։

Մոսկվայում է ապրում նաև Վարպետը, 40-ամյա գրող, որը գրիք է գրել Հիսուսի մասին, իսկ հիմա գտնվում է հոգեբուժարանում։ Վարպետին անհունորեն սիրահարված է ամուսնացած Մարգարիտան, որին էլ հենց Վոլանդն ընտրում է որպես պարահանդեսի թագուհի։

Ֆիլմում զուգահեռ ներկայացվում են նաև Երշալաիմում (Երուսաղեմ) ընթացող դեպքերը, որոնք կատարվում են ժամանակագրական առումով մոտ 2000 տարի առաջ։ Այստեղ թափառական փիլիսոփա Յեշուային դատապարտում են մահվան՝ խաչելու միջոցով, ինչքան էլ դրան փորձում է ընդդիմանալ և խանգարել Պոնտացի Պիղատոսի ներքին ցանկությունը։ Սակայն որպես կուսակալ, նա անկարող է ընդդիմանալ ամբոխի ցանկությանն ու հրեական բարձրաստիճան հոգևորականների ճնշմանը։ Սակայն արյունարբու Պիղատոսը իր հանգստությունն է գտնում համբարձված Յեշուայի հետ լուսնի արահետով զբոսնելու ժամանակ կյանքի մասին զրույցներում։

Դերերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարծիքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միարժեք կարծիքներ չեղան[2]։ Քննադատների մի մասը խիստ բացասաբար է վերաբերվում թե ֆիլմի գեղարվեստական արժանիքներին, թե դերասանների խաղին։ Դրան հակառակ, կան նաև դրական արտահայտվողներ, որոնք նշում են նաև այն, թե ինչքան դժվար է բուլգակովյան գլուխգործոցը էկրանավորել։

Փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Վալենտին Գաֆտը, որը ֆիլմում խաղում է հրեական հոգևորականի դերն ու ֆրակով մարդու դերը, ֆիլմի մեկ այլ տարբերակում, նկարահանված Յուրի Կարայի կողմից, խաղում է Վոլանդին։ Իր հերթին, Ազազելոյի դերակատար Ալեքսանդր Ֆիլիպպենկոն նույն ֆիլմում խաղացել է Ֆագոտի դերը։
  • Սկզբնապես, Վոլանդին պետք է մարմնավորեր Օլեգ Յանկովսկին, Վարպետին՝ Օլեգ Մենշիկովը, երաժշտությունը պետք է գրեր Անդրեյ Պետրովը[3].
  • Հեռուստասերիալում կան որոշ անհամապատասխանություններ դերասանների տարիքի և գրքում նշված մարդկանց միջև։ Օրինակ, վեպում Վոլանդը միջին տարիքի է, իսկ դերակատար Օլեգ Բասիլաշվիլին նկարահանումների ժամանակ բոլորել էր իր 71 տարին։ Պիղատոսը պետք է ավելի երիտասարդ լիներ, մինչ դեռ նրա դերակատար Կիլիլլ Լավրովն արդեն 80 տարեկան էր, երբ մարմնավորեց այն։ Ազազելլոյի մազերը պետք է շեկ լինեին, իսկ Ալեքսանդր Ֆիլիպպենկոի մազերը ֆիլմում մուգ են։ 60 տարեկան Ալեքսանդր Ադաբաշյանը խաղացել է 40 տարեկան Բեռլիոզին։
  • Երբ Բեգեմոտ կատուն կրակի միջից հանում է ձեռագրերը, նրանց տիտղոսաթերթի վրա կարդացվում է՝ «Նիկոլայ Աֆանասևիչ Մակսուդով, «Պոնտացի Պիղատոս», 1934, սակայն վեպում այն չի նշված և ընդհանրապես, ամենամեծ հանելուկը Վարպետի անունն է, որ վեպում չի նշվում։
  • Գելլային մարմնավորող Տանյա Յուն կասկադյոր է։[4].

Երաժշտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երաժշտությունը գրվել է կոմպոզիտոր Իգոր Կորնելյուկի կողմից։ 2010 թվականին վաճառքի հանվեց ֆիլմում հնչող մեղեդիների պաշտոնական ալբոմը։

  1. Титры (02։03.68)
  2. «Невидима и свободна» (полёт Маргариты) (04։57.82)
  3. Казнь (05։19.61)
  4. «Нравятся ли вам мои цветы?..» (Первая встреча) (02։40.21)
  5. Шабаш (06։54.86)
  6. Вальс (03։47.70)
  7. Гефсиманский сад (Гибель Иуды) (03։31.82)
  8. Воланд (03։39.57)
  9. «Любовь выскочила… как убийца в переулке» (04։47.38)
  10. Крем Азазелло (01։46.53)
  11. «И при луне ему нет покоя…» (04։00.78)
  12. Великий Бал у Сатаны (12։02.14)
  13. Ещё про любовь (06։57.48)
  14. «Маэстро, урежьте марш!» (01։47.22)

Մրցանակներ և պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «ТЭФИ-2006» լավագույն ռեժիսուրայի համար
  • Ժյուրիի հատուկ մրցանակ ռուս.՝ МКФ Биарриц, Ֆրանսիա, 2007
  • Մրցանակ «Լավագույն հեռուսատասերալ» ռուս.՝ «Виват кино России», Սանկտ-Պետերբուրգ, 2006
  • Մրցանակ «Կանացի լավագույն դերակակատարման համար»՝ Աննա Կովալչուկ, ռուս.՝ «Виват кино России», Սանկտ-Պետերբուրգ, 2006

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]