Վասիլ Բարնովի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Վասիլ Բարնովի
Vasil Barnovi.jpg
Ծնվել է մայիսի 22, 1856({{padleft:1856|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:22|2|0}})
Վախճանվել է նոյեմբերի 4, 1934({{padleft:1934|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:4|2|0}}) (78 տարեկանում)
Վախճանի վայր Թբիլիսի
Մասնագիտություն գրող
Քաղաքացիություն Վրաստան
Flag of the Soviet Union (1923-1955).svg ԽՍՀՄ
Vasil Barnovi Վիքիպահեստում

Վասիլի Զաքարի Բարնովի (1857, մայիսի 7 - 1934, նոյեմբերի 4), վրացի արձակագիր։

Ծնվել է Շուա (Միջին) Քարթլիի Կոդա գյուղում։ Սովորել է Թիֆլիսի հոգևոր ուսումնարանում, ապա նույնատիպ սեմինարիայում, որի դասընթացն ավարտել է 1877-ին։ 1878-1882-ին ուսանել է Մոսկվայի հոգևոր ակադեմիայի պատմության բաժնում և ստացել մագիստրոսի կոչում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո զբաղվել է ուսուցչությամբ։ Սկսած 19-րդ դարի 90-ականներից վրաց մամուլում և առանձին գրքերով լույս են տեսել նրա պատմվածքները, որոնց հաջորդել են վիպակներն ու վեպերը։ Վերջիններից որոշակի արժեք են «Իսանիի արշալույսը» (1901), «Անհետացող լուսապսակները» (1913), «Նահատակված սերը» (1913), «Արմազի կործանումը» (1925), պատմվածքներից՝ «Մանրադրամը», «Վայ քեզ կորցնողին»-ը, «Օձի հաղթանակը»։

Բարնովը վախճանվել է 1934-ի նոյեմբերի 4-ին, թաղված է Մթածմինդայի՝ վրաց գրողների և հասարակական գործիչների պանթեոնում։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հրաչիկ Բայրամյան, Վրաց գրականությունը V-XIX դդ. գիրք Ա, Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2007, էջ 304։