Սուրբ Գևորգ վանք (Երնջակ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Սուրբ Գևորգ վանք
Հիմնական տվյալներ
ՏեսակՄիանավ թաղածածկ դահլիճ
ԵրկիրԱդրբեջան Ադրբեջան
ՏեղագրությունՋուղայի շրջան
ՏարածաշրջանՆախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
ՀասցեԵրնջակ գյուղից հյուսիս-արևելք, Երնջակաբերդից 3 կմ հյուսիս-արևելք
ԴավանանքՀայ Առաքելական եկեղեցի Հայ Առաքելական եկեղեցի
Հոգևոր կարգավիճակՉգործող
Ներկա վիճակԱվերված
Ժառանգության կարգավիճակՈչ
Ճարտարապետական ոճՀայկական
Կառուցման սկիզբ8-րդ դարեր
Կառուցման ավարտ9-րդ դար
Առաջին հիշատակում13-րդ դար՝ Ստեփանոս Օրբելյան
ՇինանյութՍրբատաշ և կիսամշակ որձաքարից

Սուրբ Գևորգ վանք (հայտնի էր նաև Սուրբ Փրկիչ վանք անունով), հայկական առաքելական ավերված վանական համալիր ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանի Երնջակ գյուղից հյուսիս-արևելք, Երնջակաբերդից 3 կմ հյուսիս-արևելք[1]։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառում։ Սուրբ Աստվածածին վանքը կառուցվել էր մինչև 8-9-րդ դարերը[2]։

Միջնադարում մի քանի անգամ վերանորոգվել էր։ Վանքը սուրբ Գևորգ անունով հիշատակել էր Ստեփանոս Օրբելյանը։ Տաթևի վանքին տալիս էր 12 դահեկան հարկ։

Վանքի գերեզմանոցում իրար կից թաղված էին Մաղաքիա Ղրիմեցին և Հովհաննես Որոտնեցին, որ մահացել էր 1381 թվականին։

Ճարտարապետություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վանական համալիրը կազմված էր եկեղեցուց, գավթից, պարսպից և վանքապատկան այլ շինություններից, որոնք արդեն 19-րդ դարի կեսերից ավերված էին։

Սուրբ Գևորգ եկեղեցի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միանավ թաղածածկ դահլիճների հորինվածքով կառուցված եկեղեցի էր։ Կառուցված էր սրբատաշ և կիսամշակ որձաքարից՝ կրաշաղախով։ Հատակագիծը կազմված էր դահլիճից և արևելյան կողմում գտնվող կիսակլոր խորանից։ Ուներ երկու մուտք՝ հյուսիսային և արևմտյան կողմերից։

Եկեղեցու հյուսիսային որմին կից կառուցված էր ավանդատուն։

Գավիթ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավիթը կցված էր եկեղեցու արևմտյան ճակատին։

Պարիսպ և այլ շինություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկեղեցու արևմտյան և հարավային կողմերում կառուցված էին եղել վանքապատկան շինություններն ու խցերը։ Վանքապատկան տարածքը շրջապատված էր պարսպով։

Այլ տեղեկատվություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ներկայումս վանքիը տեղը կառուցված է մսկիթ։ Վանքից մոտ 150 մետր դեպի հյուսիս, ժայռի տակ կար մատուռ։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Այվազյան Արգամ, Նախիջևանի հայկական ճարտարապետության հուշարձաններ (խմբ. Շահբազյան), ««Հայաստան»», 1986, էջ 224։
  2. Սամվել Կարապետյան, Նախիջևան քարտեզագիրք, Երևան, 2012, էջ 24

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Այվազյան Արգամ, «Նախիջևանի հայկական ճարտարապետության հուշարձաններ», Երևան, 1981.