Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե

Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե; իտալ.՝ Basilica di Santa Maria della Salute
Հիմնական տվյալներ
Տեսակ	votive church?, փոքր բազիլիկ և octagonal church?
Երկիր	Իտալիա
Տեղագրություն	Վենետիկ
Դավանանք	կաթոլիկություն
Թեմ	Վենետիկի պատրիարքություն
Հիմնական ամսաթվերը	17-րդ դար
Ժառանգության կարգավիճակ	ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մաս
Նվիրված	Our Lady of Good Health?
Անվանված	Մարիամ Աստվածածին
Ճարտարապետ	Բալդասսարե Լոնգենա
Ճարտարապետական ոճ	բարոկկո ճարտարապետություն
Հիմնադրված	17-րդ դար
47 մետր
Երկարություն	70 մետր
Լայնություն	47 մետր
Շինանյութ	իստրական քար
	45°25′50″N 12°20′05″E / 45.43057°N 12.33473°E
	Santa Maria della Salute (Venice) Վիքիպահեստում
	basilicasalutevenezia.it

Սանտա Մարիա դելլա Սալյուտե (իտալ.՝ Basilica di Santa Maria della Salute), տաճար Վենետիկում՝ Դորսոդուրո շրջանի Մեծ ջրանցքի վրա։

Կառուցվել է 1630-1631 թթ. քաղաքի՝ ժանտախտի համաճարակը հաղթահարելու կապակցությամբ։ Ժանտախտի համաճարակը խլել է շուրջ 100․000 կյանք, որը կազմում էր քաղաքի բնակչության ավելի քան մեկ երրորդը։

1631 թվականին երիտասարդ ճարտարապետ Բալտասար Լոնգենը սկսել է շինարարությունը Մեծ Խորհրդի և դոժ Նիկոլո Կոտարինիի թույլտվությամբ։ Շինարարությունը շարունակվել է ավելի քան կես դար և ավարտվել 1681 թվականին։ Իսկ սրբագործվել է ճարտարապետի մահից հետո։

Ըստ պահպանված տվյալների՝ եկեղեցու հիմքի համար օգտագործվել են ավելի քան մեկ միլիոն փայտե գերաններ, որոնցից ավելի քան 100000 խփվել են ներքևի մասում՝ որպես սյուներ։

Նոյեմբերի 21-ին՝ այն օրը, երբ Կաթոլիկ եկեղեցին նշում է «Սուրբ Աստվածածնի տաճարի մուտքի» տոնը, նշվում է Ֆեստա դելա Սալյուտեում։ Այդ օրը Դոժերի պալատից մինչև տաճար ստեղծվում է պոնտոնային կամուրջ։

Ճարտարապետություն

Բազիլիկը կառուցվել է ութանիստ ձևով։ Խորանի վերևում ավելի ուշ կառուցվեց ավելի փոքր չափերով երկրորդ գմբեթը։ Գլխավոր գմբեթը տեղադրվել է 15 շերտերով թմբուկի վրա, որոնցից յուրաքանչյուրում կան զույգ պատուհաններ՝ շրջանակված կամարներով։ Տաճարի մուտքը զարդարված է հաղթական կամարներով։ Ճակատային մասը զարդարված է Միքայել հրեշտակապետի քանդակներով, ով սպանել էր քանդակներին։

2010 թվականի օգոստոսի 30-ին եկեղեցում հրդեհ է բռնկվել, որի ժամանակ ջրի մեջ էին մնացել Տիցիանի «Դավիդ և Գոլիաֆ» նկարը և երկու այլ նկարներ։ Նկարը պատկերում է երիտասարդ Դավիթին, սուրը իջեցրած և ձեռքերը դեպի երկինք պարզած՝ Գոլիաֆի անգլուխ մարմնի մոտ^[1]։