Սադի Կարնո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սադի Կարնո
ֆր.՝ Marie François Sadi Carnot
The evolution of France under the third republic (1897) (14782530655).jpg
Ծնվել էօգոստոսի 11, 1837(1837-08-11)[1][2][3][4][5][6]
ԾննդավայրԼիմոժ
Մահացել էհունիսի 25, 1894(1894-06-25)[2][5][7] (56 տարեկանում) կամ հունիսի 24, 1894(1894-06-24) (56 տարեկանում)
Մահվան վայրԼիոն
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունԿոնդորսե լիցեյ, Պոլիտեխնիկական դպրոց և Ճանապարհների և կամուրջների ազգայի դպրոց
ԵրկերCarnot bridge
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, քաղինժեներ և ճարտարագետ
ԱմուսինCécile Carnot
Ծնողներհայր՝ Hippolyte Carnot
Զբաղեցրած պաշտոններՖրանսիայի հանրապետության նախագահ, Ֆրանսիայի ազգային ժողովի պատգամավոր և Անդորրայի իշխան
Քաղաքական կուսակցությունRepublican Left
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ Անդրեաս առաքյալի շքանշան Grand Master of the Legion of Honour Կամբոջայի թագավորական շքանշան և Order of the Dragon of Annam
ԵրեխաներLazare-Hippolyte-Sadi Carnot, Ernest Carnot և François Carnot
Marie François Sadi Carnot Վիքիպահեստում

Մարի Ֆրանսիս Սարի Կարնո (ֆրանսերեն արտասանութամբ՝ ​ օգոստոսի 11, 1837(1837-08-11)[1][2][3][4][5][6], Լիմոժ - հունիսի 25, 1894(1894-06-25)[2][5][7] կամ հունիսի 24, 1894(1894-06-24), Լիոն), ֆրանսիացի պետական գործիչ, եղել է Ֆրանսիայի Երրորդ Հանրապետության չորրորդ նախագահը[8]: Նա եղել է Ֆրանսիայի նախագահ 1887 թվականից մինչև 1894 թվականը, երբ սպանվել է Սանտա Ժերոնիմ Կասերոյի կողմից:

Նախագահություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարնոն հայտնի էր իր ազնվությամբ, սա նրան ավելի ճանաչված է դարձրել մյուս թեկնածուի` Ժուլի Գրեվիի համեմատ, ով հրաժարական էր տվել սկանդալից հետո: Նա ընտրվել է նախագահ` 827 ձայնից ստանալով 616-ը: Նա ստանձնել է նախագահությունը ճգնաժամային ժամանակաշրջանում, երբ հանրապետությունը բաց հարձակումների էր ենթարկում: Կարնոնի ժողովրդականությունն օգնում է ստիպելու Ժորժ Բուլանժեին հեռանալ: Բուլանժեն պահպանողական էր և միապետության կողմնակից, և այդ պատճառով վախ կար, որ նա կարող է փորձել տապալել հանրապետությունը: Կարնոն մոտ էր իր ամենահայտնիությանը, երբ 1894 թվականի հունիսի 24-ին այցելում է հանրային միջոցառման Լիոնում: Հետագայում նա դանակահարվել է իտալացի անարխիստ Սանտա Գերոնիմո Կասերիո և մահացել է հունիսի 25-ի գիշերը: Դանակահարությունը մեծ սարսափի և վախի մթնոլորտ է տարածում: Նախագահին հանդիսավոր կերպով թաղել են Փարիզի պանթեոնում[9]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]