Սադի Կարնո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սադի Կարնո
ֆր.՝ Marie François Sadi Carnot
Sadi Carnot (14782530655).jpg
Ծնվել էօգոստոսի 11, 1837(1837-08-11)[1][2][3][4][5][6][7]
ԾննդավայրԼիմոժ
Մահացել էհունիսի 25, 1894(1894-06-25)[2][5][8] (56 տարեկանում) կամ հունիսի 24, 1894(1894-06-24) (56 տարեկանում)
Մահվան վայրԼիոն
ԳերեզմանՊանթեոն (Փարիզ)
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունԿոնդորսե լիցեյ, Պոլիտեխնիկական դպրոց և Ճանապարհների և կամուրջների ազգայի դպրոց
ԵրկերCarnot bridge?
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, քաղինժեներ և ճարտարագետ
ԱմուսինCécile Carnot?
Ծնողներհայր՝ Hippolyte Carnot?
Զբաղեցրած պաշտոններՖրանսիայի Հանրապետության նախագահ, Ֆրանսիայի ազգային ժողովի պատգամավոր և Անդորրայի իշխան
Քաղաքական կուսակցությունRepublican Left?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ Անդրեաս առաքյալի շքանշան Պատվո լեգեոն շքանշանի մեծ վարպետ Կամբոջայի թագավորական շքանշան և Աննամ վիշապի շքանշան
ԵրեխաներLazare-Hippolyte-Sadi Carnot?, Ernest Carnot? և François Carnot?
Marie François Sadi Carnot Վիքիպահեստում

Մարի Ֆրանսիս Սարի Կարնո (ֆրանսերեն արտասանութամբ՝ ​ օգոստոսի 11, 1837(1837-08-11)[1][2][3][4][5][6][7], Լիմոժ - հունիսի 25, 1894(1894-06-25)[2][5][8] կամ հունիսի 24, 1894(1894-06-24), Լիոն), ֆրանսիացի պետական գործիչ, եղել է Ֆրանսիայի Երրորդ Հանրապետության չորրորդ նախագահը[9]: Նա եղել է Ֆրանսիայի նախագահ 1887 թվականից մինչև 1894 թվականը, երբ սպանվել է Սանտա Ժերոնիմ Կասերոյի կողմից:

Նախագահություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարնոն հայտնի էր իր ազնվությամբ, սա նրան ավելի ճանաչված է դարձրել մյուս թեկնածուի` Ժուլի Գրեվիի համեմատ, ով հրաժարական էր տվել սկանդալից հետո: Նա ընտրվել է նախագահ` 827 ձայնից ստանալով 616-ը: Նա ստանձնել է նախագահությունը ճգնաժամային ժամանակաշրջանում, երբ հանրապետությունը բաց հարձակումների էր ենթարկում: Կարնոնի ժողովրդականությունն օգնում է ստիպելու Ժորժ Բուլանժեին հեռանալ: Բուլանժեն պահպանողական էր և միապետության կողմնակից, և այդ պատճառով վախ կար, որ նա կարող է փորձել տապալել հանրապետությունը: Կարնոն մոտ էր իր ամենահայտնիությանը, երբ 1894 թվականի հունիսի 24-ին այցելում է հանրային միջոցառման Լիոնում: Հետագայում նա դանակահարվել է իտալացի անարխիստ Սանտա Գերոնիմո Կասերիո և մահացել է հունիսի 25-ի գիշերը: Դանակահարությունը մեծ սարսափի և վախի մթնոլորտ է տարածում: Նախագահին հանդիսավոր կերպով թաղել են Փարիզի պանթեոնում[10]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]