Ռոստիսլավ Բրատուն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռոստիսլավ Բրատուն
Ծնվել էհունվարի 7, 1927(1927-01-07)
ԾննդավայրԼյուբոմլ (քաղաք, Ուկրաինա), Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել էմարտի 8, 1995(1995-03-08) (68 տարեկանում)
Վախճանի վայրԼվով, Ուկրաինա
Մասնագիտությունլրագրող, բանաստեղծ, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ
Լեզուուկրաիներեն
Ազգությունուկրաինացի
ՔաղաքացիությունFlag of Ukraine.svg Ուկրաինա
ԿրթությունԼվովի համալսարան
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ՊարգևներԺողովուրդների բարեկամության շքանշան և «Պատվո նշան» շքանշան

Ռոստիսլավ Բրատուն (ուկր.՝ Ростисла́в Андрі́йович Брату́нь, հունվարի 7, 1927(1927-01-07), Լյուբոմլ (քաղաք, Ուկրաինա), Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 8, 1995(1995-03-08), Լվով, Ուկրաինա), ուկրաինացի բանաստեղծ, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ: ԽՄԿԿ անդամ՝ 1954 թվականից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է ուսուցչի ընտանիքում: Ավարտել է Լվովի Ի. Ֆրանկոյի անվան պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը: Աշխատել է հանրապետական թերթերի և ամսագրերի խմբագրություններում: 1963-1966 թվականներին եղել է «Ժովտեն» («Հոկտեմբեր») ամսագրի գլխավոր խմբագիրը: Եղել է Լվովի գրողների միության նախագահը:

Հրատարակել է բանաստեղծական մի շարք ժողովածուներ՝ «Սեպտեմբեր» (1949), «Երգ կամքի մասին» (1953), «Կրակ» (1956), «Ես Ուկրաինայի որդին եմ» (1958), «Սիրո ժամանակը» (1960), «Կանադական գիրք» (1963), «Խարույկ» (1966), «Խաչմերուկ» (1969) և այլն:

Բրատունը գրել է նաև հրապարակախոսական գրքեր և երգերի տեքստեր:

Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» և Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանով[1]։

Ռոստիսլավ Բրատունը հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Թողնում են քաղաքն ու դաշտ եմ գնում...»; «Աստղեր են հանգում...»; «Երբ սեղմում ես ձեռքը բարեկամի...»: Ոսկե դարպասներ (ուկրաինական քնարերգություն), Ե., «Սովետական գրող», 1977 էջ 81-84: Թարգմ.՝ Ն. Միքայելյան:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ոսկե դարպասներ (ուկրաինական քնարերգություն), Ե., «Սովետական գրող», 1977 էջ 80: