Պողոս Հովնանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պողոս Հովնանյան
Ծնվել էսեպտեմբերի 12, 1802(1802-09-12)[1]
Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն
Մահացել էհունվարի 9, 1884(1884-01-09)[1] (81 տարեկան)
Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա
ՔաղաքացիությունFlag of the Ottoman Empire (1844–1922).svg Օսմանյան կայսրություն և Flag of Hungary (1896-1915; angels; 3-2 aspect ratio).svg Ավստրո-Հունգարիա
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունպատմաբան, լեզվաբան, աշխարհագրագետ և մանկավարժ
Տիրապետում է լեզուներինհայերեն

Պողոս Հովնանյան (սեպտեմբերի 12, 1802(1802-09-12)[1], Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 9, 1884(1884-01-09)[1], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա]), հայ լեզվաբան, պատմաբան, աշխարհագրագետ, մանկավարժ։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության անդամ (1824)։

Ղևոնդ Հովնանյանի եղբայրը։

Աշխատաություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լույս են տեսել Հովնանյանի «Պատմութիւն տիեզերական ժողովոց եկեղեցւոյ...» (1847), «Աշխարհագրութիւն ուսումնական, բնական, քաղաքական» (1835), «Հրահանգ աստեղագիտական ի վերայ գիսաւոր աստեղաց» (1841), «Առաջնորդ դաստիարակութեան» (1862) ուսումնասիրությունները։ Հովնանյանի «Մարդկային լեզուին սկզբան, հանգամանաց, միութեան ու բաժանման և ազգային լեզուաց վրայ...» (1857) աշխատությունն ունի ընդհանուր լեզվաբանական բնույթ։ Ըստ Հովնանյանի՝ նախապես եղել է մեկ լեզու, իսկ առանձին լեզուների առաջացումը կապված է Բաբելոնյան աշտարակաշինության հետ։ Նա լեզուն դիտել է որպես հասարակական երևույթ և նշել, որ լեզվի պատմությամբ կարելի է ուսումնասիրել մարդկային հասարակության պատմությունը։ Հաստատել է հնդեվրոպական լեզուների ցեղակցությունը՝ դրանց շարքում դասելով հայերենը։ Հովնանյանը հայ իրականության մեջ պատմահամեմատական լեզվաբանության առաջին հետևորդն է։

Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC BY-SA icon 80x15.png
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 http://am.hayazg.info/index.php?curid=11763