Պերեց Մարկիշ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Պերեց Մարկիշ
Alter Kacyzne, Peretz Markish, Moyshe Broderzon.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 25 (դեկտեմբերի 7), 1895[1]
Ծննդավայր Պոլոնոե, Խմելնիցկիի մարզ
Վախճանվել է օգոստոսի 12, 1952({{padleft:1952|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})[2][1][3] (56 տարեկանում)
Վախճանի վայր Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն բանաստեղծ և գրող
Լեզու իդիշ[4]
Կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ
Լենինի շքանշան
Peretz Markish Վիքիպահեստում

Մարկիշ Պերեց (նոյեմբերի 25 (դեկտեմբերի 7), 1895[1], Պոլոնոե, Խմելնիցկիի մարզ - օգոստոսի 12, 1952({{padleft:1952|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})[2][1][3], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հրեա խորհրդային գրող։ ԽՄԿԿ անդամ 1942 թվականից։

Զբաղվել է ինքնակրթությամբ, սովորել Շանյավսկու ժողովրդական համալսարանում։ «Կույա» (1922) պոեմը, որը Գորոդիշչեում պետլյուրականների կազմակերպած հրեական ջարդերի մասին է, լի է տագնապով ու ցավով։ 1921-1926 թվականներին եղել է արտասահմանում։ Գրել է «Եղբայրներ» (1929), «Չվհատվել» (1931), «Տատասկ» (1935), «Արշալույսը Դնեպրի վրա» (1937) էպիկական պոեմները։ «Պատերազմ» (1941-1948) պոեմը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Հեղինակ է «Դարեր շարունակ» (1929-1941), «Սերունդների երթը» (1948, հրատարակված 1966) և այլ վեպեր։ Գրել է նաև պիեսներ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 323 CC-BY-SA-icon-80x15.png