Նուբար Ասլանյան (կենսաքիմիկոս)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Նուբար Ասլանյան (այլ կիրառումներ)
Նուբար Ասլանյան
Ծնվել էնոյեմբերի 12, 1931(1931-11-12) (87 տարեկան)
ԾննդավայրԿահիրե, Եգիպտոս
ՔաղաքացիությունFlag of Egypt.svg Եգիպտոս
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական Համալսարան
Կոչումպրոֆեսոր
Գիտական աստիճանբժշկական գիտությունների դոկտոր
Մասնագիտությունկենսաքիմիկոս
ԱշխատավայրՀՀ ԱՆ, Սրտաբանության ինստիտուտ և Հայկական բժշկական ինստիտուտ

Նուբար Լևոնի Ասլանյան (նոյեմբերի 12, 1931(1931-11-12), Կահիրե, Եգիպտոս), հայ կենսաքիմիկոս, ժամանակակենսաբան: Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1971):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նուբար Ասլանյանը ծնվել է 1931 թվականին, Եգիպտոսում: Ավարտել է Կահիրեի Գալուստյան վարժարանը: 1947 թվականին հայրենադարձել է[1]: 1948-1954 թվականներին սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտում, որն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Ապարանի շրջանում: Ուսումը շարունակել է ասպիրանտուրայում և 1960 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ ստանալով բժշկական գիտությունների թեկնածուի աստիճան: Հետագայում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը և ստացել դոկտորի աստիճան, 1971 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում[2]: 1971-1988 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության լաբորատոր գործի գլխավոր մասնագետ, 1972 թվականից՝ Սրտաբանության ինստիտուտի կլինիկական կենսաքիմիայի և ժամանակակենսաբանության լաբորատորիայի, միաժամանակ 1994 թվականից՝ ԵՊԲՀ կենսաքիմիայի, 1993 թվականից՝ ՀՀ ԱԱԻ ախտորոշագիտության ամբիոնների վարիչ, 1979 թվականից՝ Հայաստանի ժամանակակենսաբանների ընկերության հիմնադիր-նախագահ: Դասավանդել է Հայկական բժշկական ինստիտուտում: Մշակել է հիպերտոնիկ հիվանդության բուժման նոր՝ էլեկտրոլիտային հոմեոստազի հետազոտության եղանակ[3]:

Հեղինակ է 500 գիտական աշխատանքների, ինչպես նաև՝ «Ռևմատիզմի ախտորոշման բիոքիմիական մեթոդները» (1967), «Կլինիկական ախտորոշում կենսաքիմիական մեթոդներով» (1996), համահեղինակ՝ «Արյան մակարդում» (1980), «Սրտի իշեմիկ հիվանդության զարգացմանը նպաստող գործոնները և պայքարը նրանց դեմ» (1986) ուսումնական ձեռնարկների[3]:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ռևմատիզմի ախտորոշման բիոքիմիական մեթոդները (ուսումնական ձեռնարկ), 1967:
  • Արյան մակարդակում (ուսումնակա ձեռնարկ), 1980 (համահեղինակ):
  • Սրտի իշեմիկ հիվանդության զարգացմանը նպաստող գործոնները և պայքարը նրանց դեմ (ուսումնական ձեռնարկ), 1986 (համահեղինակ):
  • Կլինիկական ախտորոշում կենսաքիմիական մեթոդներով (ուսումնական ձեռնարկ), 1996:
  • Нарушение электролитного гомеостаза при гипертонической болезни, Е., 1973.
  • Патологическая физиология биологических ритмов, М., 1989.
  • Достижения хронобиологии и хрономедицины, Е., 2002 (համահեղինակ):

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Մեր երախտավորները | ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԻՆՍՏԻՏՈՒՏ» (hy-AM)։ Վերցված է 2019-03-01 
  2. «Заслуженные деятели ами | ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԻՆՍՏԻՏՈՒՏ» (ru-RU)։ Վերցված է 2019-03-01 
  3. 3,0 3,1 Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 124: