Նիկոլայ Կելին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նիկոլայ Կելին
Նիկոլայ Կելին.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 31, 1896(1896-10-31)
ԾննդավայրԿլետսկայա, Ռուսաստան
Վախճանվել էհունվարի 9, 1970(1970-01-09) (73 տարեկանում)
Վախճանի վայրԺելիվ, Պելհրիմովի շրջան, Q3509827?, Czech Socialist Republic, Չեխոսլովակիա
Մասնագիտությունբանաստեղծ, արձակագիր և բժիշկ
ԱզգությունԴոնի կազակներ
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Ժանրերպոեզիա և արձակ

Նիկոլայ Կելին (ռուս.՝ Николай Андреевич Келин, հոկտեմբերի 31, 1896(1896-10-31), Կլետսկայա, Ռուսաստան - հունվարի 9, 1970(1970-01-09), Ժելիվ, Պելհրիմովի շրջան, Q3509827?, Czech Socialist Republic, Չեխոսլովակիա), բանաստեղծ, արձակագիր (արտագաղթի առաջին ալիք), բժիշկ, դոնի կազակ: Առաջին համաշխարհային և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմների մասնակից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիկոլայ Կելինը ծնվել է 1896 թվականին Վոյսկա Դոնի մարզի Ուստ-Մեդվեդիցկոե շրջանի Կլետսկայա ստանիցայում: 1908 թվականին ընդունվել է ատաման, իշխան Մ. Ի. Պլատովի անվան ռեալական ուսումնարանը, այնուհետև՝ Սանկտ Պետերբուրգի Ռազմաբժշկական ակադեմիան, որը Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով չի ավարտել[1]: Ընդունվել է Կոնստանտինովսկի հրետանային ուսումնարան, որն ավարտելուց հետո ստացել է սպայական կոչում, ծառայել է Հյուսիսային ռազմաճակատի 12-րդ բանակում՝ որպես մարտկոցի հրամանատար: Կոնտուզիայի ենթարկվելուց հետո վերադարձել է Դոն և մասնակցել կարմիրների դեմ քաղաքացիական պատերազմին: Դրանից հետո արտագաղթել է, 1920 թվականից բնակվել Չեխոսլովակիայում, ավարտել Պրահայի Կարլովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, որպես բժիշկ աշխատել Չեխոսլովակիայի Ժելիվ ավանում[2][3]:

Գրել է բանաստեղծություններ, որոնք տպագրվել են էմիգրանտական հրատարակությունները[3], «Կազակի խոստովանությունը» գրքի հեղինակն է[2]: Այս գրքում Նիկոլայ Անդրեևիչը պատմում է իր ճակատագրի, ինչպես նաև Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի հետ նամակագրության և հանդիպումների մասին: 1957 թվականին Կելին Նիկոլայ Անդրեևիչը եկել է ԽՍՀՄ՝ հարազատների հետ հանդիպելու համար[2]: Նա հիշեց իր «Կազակի խոստովանությունը» գրքի մասին և, ցանկացավ տեսնել գրող Միխայիլ Շոլոխովին, զանգահարեց նրան, և Շոլոխովը նրան հրավիրեց Վյոշենսկայա ստանիցա[2]: Կելինի և Շոլոխովի հանդիպումը տևեց առնվազն վեց ժամ[2]: Հաջորդ օրը Նիկոլայ Անդրեևիչը մեկնեց հայրենի Կլեցկայա ստանիցա. ուղևորությունը կազմակերպել էր Միխայիլ Շոլոխովը[2]: Կլեցկայա ստանիցայում Կելինը հանդիպեց իր 90-ամյա մորաքրոջ հետ: Նիկոլայ Անդրեևիչը իր «Կազակի խոստովանությունը» գրքում գրել է[2].

Aquote1.png Իհարկե, Շոլոխովի հետ հանդիպումը մնաց ուղևորության ամենավառ տպավորությունը: Ես բառացիորեն ապրում էի դրանով, գրողի մասին պատմեցի ծանոթ կազակներին, նամակներ գրեցի Միխայիլ Ալեքսանդրովիչին՝ հույս չունենալով պատասխան ստանալ: Aquote2.png


1960 թվականին Կելինը կրկին այցելել է Միխայիլ Շոլոխովին Վյոշենսկայա ստանիցայում[2]:

Մահացել է 1970 թվականի հունվարի 9-ին, Չեխոսլովակիայի Ժելիվ ավանում[2]: Թաղված է ուղղափառ Օլշանսկոե գերեզմանատանը[3]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Келин Николай Андреевич
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — С. 304. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9.
  3. 3,0 3,1 3,2 Келин Николай Андреевич (1896–1970)

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — С. 304. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]