Միխայիլ Զելենսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միխայիլ Զելենսկի
Դիմանկար
Ծնվել էսեպտեմբերի 7, 1975(1975-09-07)[1]
ԾննդավայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ[1]
Մահացել էհունվարի 11, 2022(2022-01-11)[1] (46 տարեկան)
Մահվան վայրՊունտա Կանա, Լա Ալտագրասիա, Դոմինիկյան Հանրապետություն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսաստան
Մայրենի լեզուռուսերեն
ԿրթությունFar East State Academy of Physical Culture?, Far East State Medical University? և ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ
Մասնագիտությունլրագրող, հեռուստահաղորդավար և ռադիոհաղորդավար
ԱմուսինԵլենա Գրուշինա
Mikhail Zelensky (journalist) Վիքիպահեստում

Միխայիլ Զելենսկի (ռուս.՝ Михаил Владимирович Зеленский, սեպտեմբերի 7, 1975(1975-09-07)[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ[1] - հունվարի 11, 2022(2022-01-11)[1], Պունտա Կանա, Լա Ալտագրասիա, Դոմինիկյան Հանրապետություն), ռուս լրագրող և հեռուստահաղորդավար[2][3][4]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1992 թվականին հաջողությամբ ընդունվել է միանգամից երկու ուսումնական հաստատություններ՝ Խաբարովսկի բժշկական ինստիտուտ, և Խաբարովսկի ֆիզիկական կուլտուրայի սպորտային մենեջմենթ ֆակուլտետը։ Ուսումնառության ընթացքում դարձել է գեղասահքի գծով սպորտի վարպետի թեկնածու[5]։ Ուսումը համատեղում էր դիջեյի աշխատանքի հետ՝ «Ռադիո Ա» ռադիոկայանում։

1996 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի հեռուստատեսության և ռադիոհեռարձակման ինստիտուտի հեռուստառադիոյի աշխատողների որակավորման բարձրացման դասընթացներին։

1997 թ.-ից աշխատել է Ռադիո Նոստալժիյում[6] որպես հաղորդավար։ Նա նաև նորություններ էր վարում և թողարկում ՏՎ Ցենտր[3][7] հեռուստաընկերությունում։

1999-2001 թվականներին նա եղել է Ռոսիա 1, Կուլտուրա», հեռուստաալիքներով «Վեստի» ծրագրի հաղորդուման առաջատարը[8]։

2001 թվականի փետրվարի 12-ից մինչև 2001 թվականի փետրվարի 11-ը եղել է «Վեստի Մոսկվա» ծրագրի հաղորդավար[9] նույն հեռուստաալիքում։ 2013 թվականին[10] վերադարձել է որպես ծրագրի հաղորդավար՝ 19:35 թողարկումը ստացել է «Վեստի Մոսկվա» անվանումը Միխայիլ Զելենսկու հետ և հեղինակային ծրագրի կարգավիճակ[11]։

2006-2010 թվականներին հանդիսցել է հաղորդավար «Ռոսիա 24» հեռուստաալիքի առաջատար գիծում[12]։

2011 թվականի ապրիլի 4-ից մինչև 2013 թվականի մայիսի 12-ը եղել է «Ռոսիա 1» հեռուստաընկերության «Ուղիղ եթեր» թոք-շոու ծրագրի առաջատար[10][13]։

2013 թվականի հոկտեմբերի 7-ին եղել է 2014 թվականի Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի ժամանակ օլիմպիական կրակի փոխանցավազքի դրոշակակիրը Մոսկվայում[14]։ Տարածությունն անցնելու ժամանակ վարել է ուղիղ եթեր[15]։

Մարտի 23-ից մինչև 2014 թվականի հուլիսը եղել է «Վեստի Մոսկվա. Շաբաթը քաղաքում» ծրագրի հաղորդավար[16]։ 2016 թվականի հունիսի 19-ին և 26-ին նույնպես եղել է տվյալ հաղորդման հաղորդավար։

2016 թվականի օգոստոսի 9-ին Միխայիլ Զելենսկին անցկացրեց Վեստի Մոսկվա 19:35 ծրագրի վերջին թողարկումը։ Հետագայում նույն տարվա սեպտեմբերի 11-ին նա կրկին սկսեց իրականացնել «Շաբաթը քաղաքում» ծրագիրը։

2015 թվականին դարձել է «Վալաամ։ Փրկության կղզի» փաստագրական ֆիլմի հեղինակ [17][18]։

Հոկտեմբերի 28-ից մինչև 2016 թվականից սկսած առաջատար «Տոմսեր դեպի մեծը» ծրագրի հաղորդավար, որը հեռարձակվում էր Կուլտուրա հեռուստաալիքով[19]։ Սեպտեմբերի 4-ից միչև 2017 թվականը դարձել է «Մշակույթի նորություններ» հեռուստաալիքի մեկնաբան, հաղորդավար[20]։

Միխայիլ Զելինսկին եղել է Ալեքսանդր Պոլիտկովսկի հեռուստատեսության բարձրագույն դպրոցի առաջատար դասախոսը։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին կինը՝ Օլգա Դրոբինը, եղել է նախկին դասընկերուհին (2005—2007 թթ.):

Երկրորդ կինը՝ Ելենա Գրուշինը, եղել է գեղասահորդուհի (մինչև 2008 թվականը)։ 2008 թվականի վերջին ծնվեց նրա աղջիկը՝ Սոֆին։ 2012 թվականին ընտանիքում ծնվեց երկրորդ աղջիկը՝ Պոլինան[21]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Умер журналист Михаил ЗеленскийIzvestia, 2022.
  2. «Михаил Зеленский ведущий телеканала Россия 1 биография программа телеведущий фото»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-13-ին։ Վերցված է 2018-08-19 
  3. 3,0 3,1 Михаил Зеленский (Mikhail Zelenskiy), Ведущий: фото, биография, фильмография, новости — Вокруг ТВ
  4. Михаил Владимирович Зеленский биография
  5. Фомина Оксана. (2003-11-05)։ «Михаил Зеленский стоял на коньках, а Владимир Соловьёв лежал на воротах»։ «Комсомольская правда»։ Վերցված է 2014-08-05 
  6. «В калейдоскопе новостей. Становится ли информация безликой?»։ Российская газета։ 2008-01-17 
  7. Биография Зеленского Михаила
  8. Окулова, Наталья. Михаил Зеленский: «Перед эфиром лучше не есть яблоки» // 7 дней. —М., 2002. — № 34.
  9. «Столичная штучка. С понедельника в эфире РТР появятся московские «Вести»»։ Время новостей։ 2001-02-09 
  10. 10,0 10,1 Ток-шоу «Прямой эфир» сменило лицо
  11. «Авторский взгляд на новости: Михаил Зеленский снова в «Вести. Москва»»։ Вести.Ru։ 2013-05-13։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-06-ին։ Վերցված է 2013-06-06 
  12. «Вести-Москва: местные новости, какими они должны быть»։ Эхо Москвы։ 2006-11-19 
  13. «Ъ-Газета - «Прямой эфир» выходит в записи»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-29-ին։ Վերցված է 2013-04-25 
  14. «Самый возрастной факелоносец в истории ОИ Зельдин пробежал этап эстафеты»։ Общественно-политическое издание «Труд»։ 2013-10-07։ Վերցված է 2014-01-19 
  15. Чернега Александра (2013-10-07)։ «Самый возрастной факелоносец в истории Олимпиад передал эстафету»։ Портал «RG.RU». Специальный проект «Сочи — 2014»։ Վերցված է 2014-01-19 
  16. «Вести-Москва. Неделя в городе. 23 марта 2014 года (10:20)»։ Вести.Ru։ 2014-03-23։ Վերցված է 2014-03-30 
  17. «Валаам. Остров спасения»։ Государственный интернет-канал «Россия» (www.russia.tv)։ Վերցված է 2015-11-01 
  18. Курбатова Зинаида. (2015-10-08)։ «В Москве прошел первый показ фильма «Валаам. Остров спасения»»։ Вести.Ru։ Վերցված է 2015-10-08 
  19. «Билет в большой: теперь в новом формате»։ Planet-today.ru։ 2016-10-28 
  20. «Новости культуры. Эфир от 04.09.2017 (19:30)»։ Телеканал «Россия-Культура»։ 2017-09-04։ Վերցված է 2017-09-05 
  21. Марина Кузнецова (21.01.2013)։ «Михаил Зеленский: «Лена мне доверилась и я захотел оправдать ее надежды»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-08-29-ին։ Վերցված է 2018-08-19 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]