Կորել է թոռնուհին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Կորել է թոռնուհին
Կորել է թոռնուհին.jpg
Տեսակմուլտֆիլմ
ՌեժիսորՌոման Կաչանով
ՍցենարիստԱնատոլի Միտյաև
Բեմադրող նկարիչԼեոնիդ Շվարցման
ԵրաժշտությունՆիկիտա Բոգոսլովսկի
ՕպերատորԹեոդոր Բունիմովիչ
ԵրկիրFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ԸնկերությունՍոյուզմուլտֆիլմ
Թվական1966

«Կորել է թոռնուհին» (ռուս.՝ «Потерялась внучка»), Ռոման Կաչանովի խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմը՝ թողարկված 1966 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում: 1960-ական թվականներին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի տիկնիկային միության ամենավառ աշխատանքներից մեկն է[1]:

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Փոքրիկ աղջկա հայրն ու մայրը գնում են աշխատանքի: Աղջիկը մնում է պապիկի հետ: Թոռնուհին չարաճճիություններ է անում: Պապիկը չի կարողանում նրան կարգի բերել, թոռնուհուն վախեցնում է, որ ոստիկանություն է կանչում, և նրանք աղջկան վատ վարքի համար կտանեն բաժին: Պապիկը ձևացնում է, թե ոստիկանություն է զանգահարում:

Երբ աղջիկը գնում է փողոցում զբոսնելու, նրան թվում է, թե քաղաքի ամբողջ ոստիկանությունն իրեն է փնտրում, և նա բակից փախչում է:

Պապիկը թոռնուհուն է փնտրում, բայց չի կարողանում գտնել: Ոստիկանությունն սկսում է որոնել կորած աղջկան: Նրան գտնում են, բայց չեն ձերբակալում, ինչպես ինքն էր սպասում, այլ կոնֆետ են հյուրասիրում ու մոտոցիկլետով տուն ուղեկցում:

Այդ դեպքից հետո պապիկը հասկանում է, որ չի կարելի նույնիսկ դաստիարակչական նպատակներով երեխաներին վախեցնել իրավապաշտպան օրգանների աշխատակիցներով:

Հատաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մուլտֆիլմում ոչ մի բառ չի արտաբերվում:
  • Արձանագրության մեջ ոստիկանների ստորագրությունների փոխարեն գրված է մուլտիպլիկատորներ Իգոր Պոդգորսկու և Վյաչեսլավ Շիլոբրեևի ազգանունները:
  • Փողոցի անցորդը (սպիտակ վերնաշապիկով և սև բերետով), զբոսաշրջիկը (բաց գույնի մազերով և թկնապայուսակով) և պապիկն ու թոռնիկը հետագայում հանդիպում են Ռոման Կաչանովի «Կոկորդիլոս Գենա» մուլտֆիլմում (1968)՝ անցորդը որպես մրգի և բանջարեղենի խանութի գնորդ, զբոսաշրջիկը որպես դռնապան, պապիկն ու թոռնիկը որպես կենդանաբանական այգու հաճախորդներ:
  • Քանի որ մուլտֆիլմում ոստիկանության աշխատակիցները ներկայացված են ծաղրանկարային, համենայն դեպս ֆիլմն էկրաններով թողարկելուց առաջ ցուցադրել են Նիկալայ Շյոլոկովին, որն այդ ժամանակ ԽՍՀՄ-ում հասարակական կարգի պահպանման նախարարն էր: Շյոլոկովը գնահատել է ֆիլմի հիմքում ընկած դրական լիցքը. ռեժիսոր Ռոման Կաչանովը Նախարարության կողմից արժանացել է պատվոգրի «խորհրդային ոստիկանների դրական կերպարով երեխաներին դաստիարակելու համար»:

Նկարահանող խումբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Տիկնիկներն ու դեկորացիաները պատրաստել են Վ. Կալաշնիկովան, Մ. Չեսնոկովան, Գ. Գետտինգերը, Վ. Կուրանովը, Ս. Էթլիսը, Վ. Լադիգինը, Բ. Կարավաևը, Վ. Ալիսովը, Վ. Պետրովը, Վ. Շաֆրանյուկը Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ,
  • Մոնտաժող – Ի. Գերասիմովա,
  • Խմբագիր – Նատալյա Աբրամովա,
  • Տնօրեն – Նատան Բիտման:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Георгий Бородин. «Киностудия "Союзмультфильм» Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.. Краткий исторический обзор, new.souzmult.ru.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Качанов Р. Потерялась внучка. — М.: Всесоюзное бюро пропаганды киноискусства, 1968. — 20 с. — (Фильм-сказка). Книга по мультфильму.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]