Կլոքսացիլին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կլոքսացիլին
Քիմիական բանաձևC₁₉H₁₈ClN₃O₅S
Մոլային զանգված435,066 զանգվածի ատոմական միավոր[1] գ/մոլ
Քիմիական հատկություններ
Դասակարգում
CAS համար61-72-3
PubChem6098
EINECS համար200-514-7
SMILESCC1=C(C(=NO1)C2=CC=CC=C2Cl)C(=O)NC3C4N(C3=O)C(C(S4)(C)C)C(=O)O
ЕС200-514-7
ChEBI5873
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Կլոքսացիլին, հակաբիոտիկ, որն օգտագործվում է ախտածին մանրէների բուժման նպատակով[2]։ Այդ հիվանդություններն են՝ շփաբորբը, ցելյուլիտը, թոքաբորբը, սեպտիկ արթրիտը և արտաքին օտիտը[2]։ Այն արդյունավետ չէ մեթիցիլին-ռեսիստենտ Staphylococcus aureus -ի դեպքում (MRSA)[3]։ Այն օգտագործվում է ներքին ընդունման և ներարկման միջոցով[2]։

Կողմնակի ազդեցությունը կարող է դրսևորվել սրտխառնոցի, փորլուծության և ալերգիկ ռեակցիաների ձևով, որը նույնիսկ կարող է հանգեցնել անաֆիլաքսիայի[2]։ Կարող է տեղի ունենալ նաև կեղծմեմբրանային փորլուծություն, որի հարուցիչը Clostridium difficile մանրէն է[3]։ Այն խորհուրդ չի տրվում օգտագործել այն մարդկանց, ովքեր նախկինում ունեցել են պենիցիլինի նկատմամբ ալերգիա[2]։ Հղիության ընթացքում օգտագործումը անվտանգ է։[2] Կլոքսացիլինը պատկանում է պենիցիլինի ընտանիքի դեղորայքներին[3]։

Կլոքսացիլինը արտոնագրվել է 1960 թվականին և հաստատվել է բժշկության մեջ օգտագործման համար 1965 թվականին[4]։ Այն ներառված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կարևոր դեղորայքային միջոցների ցանկում․ վերջինս իր մեջ ներառում է առավել կարևոր և անվտանգ դեղամիջոցներ, որոնք անհրաժեշտ են առողջության պահպանման համար[5]։ Դեղորայքի արժեքը զարգացող երկրներում 0.16 ԱՄՆ դոլար է հաբի համար[6]։ Այն չի վաճառվում Միացյալ նահանգներում[3]։

Ազդեցության մեխանիզմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այն կիսասինթետիկ է և պատկանում է պենիցիլինի դասին։ Կլոքսացիլինը օգտագործվում է ստաֆիլակոկի դեմ, որն արտադրում է β-լակտամազ, այն ազդում է մեծ R շղթայի վրա և դրա հետևանքով թույլ չի տալիս կապել β-լակտամազը։ Այս դեղորայքն ունի ավելի թույլ հակաբակտերիալ ակտիվություն, քան բենզիլպենիցիլինը և զուրկ է լուրջ թունավորումից, բացառությամբ ալերգիկ ռեակցիաների:

Հասարակություն և մշակույթ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կլոքսացիլինը բացահայտել և զարգացրել է Բեչամ դեղագործական ընկերությունը[7]։

Այն վաճառվում է մի քանի առևտրային անվանումներով, ներառյալ Կլոքսապեն, Կլոքսակապ, Թեգոպեն և Օրբենին։

Ծանոթագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 cloxacillin
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 WHO Model Formulary 2008։ World Health Organization։ 2009։ էջեր 110, 586։ ISBN 9789241547659։ Արխիվացված օրիգինալից 13 December 2016-ին։ Վերցված է 8 December 2016 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Cloxacillin (Professional Patient Advice)»։ www.drugs.com։ Արխիվացված օրիգինալից 20 December 2016-ին։ Վերցված է 10 December 2016 
  4. Fischer Janos, Ganellin C. Robin (2006)։ Analogue-based Drug Discovery (անգլերեն)։ John Wiley & Sons։ էջ 490։ ISBN 9783527607495։ Արխիվացված օրիգինալից 2016-12-20-ին 
  5. «WHO Model List of Essential Medicines (19th List)»։ World Health Organization։ April 2015։ Արխիվացված օրիգինալից 13 December 2016-ին։ Վերցված է 8 December 2016 
  6. «Cloxacillin Sodium»։ International Drug Price Indicator Guide։ Վերցված է 8 December 2016 
  7. David Greenwood (2008)։ Antimicrobial drugs: chronicle of a twentieth century medical triumph։ Oxford University Press US։ էջեր 124–։ ISBN 978-0-19-953484-5։ Արխիվացված օրիգինալից 6 June 2013-ին։ Վերցված է 18 November 2010