Կատյա Բելիլլո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կատյա Բելիլլո
իտալ.՝ Katia Bellillo
KatiaBellillo.jpg
Դրոշ
Իտալիայի հավասար հնարավորությունների ապահովման նախարար
ապրիլի 25, 2000 - հունիսի 11, 2001
Վարչապետ Ջուլիանո Ամատո
Նախորդող Լաուրա Բալբո
Հաջորդող Ստեֆանիա Պրեստիջակոմո
Դրոշ
Իտալիայի տարածաշրջանային գործերի նախարար
հոկտեմբերի 22, 1998 - ապրիլի 25, 2000
Վարչապետ Մասսիմո Դ’Ալեմա
Նախորդող Ֆրանկո Բասանինի
Հաջորդող Ագացիո Լոյերո
 
Քաղաքացիություն՝ Flag of Italy.svg Իտալիա
Կուսակցություն՝ Communist Refoundation Party
Կրթություն՝ University of Perugia
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր փետրվարի 17, 1951(1951-02-17) (68 տարեկան)
Ծննդավայր Ֆոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա
Ի ծնե անուն իտալ.՝ Katia Bellillo

Կատյա Բելիլլո (իտալ.՝ Katia Bellillo, փետրվարի 17, 1951(1951-02-17), Ֆոլինո, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա), իտալացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ, տարածաշրջանային գործերի նախարար Մասսիկո Դ’Ալեմայի առաջին և երկրորդ կառավարությունների շրջանում (1998-2000), հավասար հնարավորությունների ապահովման նախարար Ամատոյի կառավարության երկրորդ շրջանում (2000-2001)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կատյա Բելիլլոն ծնվել է 1951 թվականի հունվարի 17-ին Ֆոլինոյում։ Մանկավարժական բարձրագույն կրթություն է ստացել Պերուջայի համալսարանում։ 1976-1985 թվականներին եղել է Ումբրիայի շրջանային խորհրդի անդամ Կոմունիստական կուսակցության խմբակցությունից, անդամակցել է Պերուջայի կոմունաների խորհրդին, ընդգրկված է եղել Պերուջա պրովինցիայի հասարակական տրանսպորտը կառավարող Asp ընկերության տնօրենների խորհրդում և Ումբրիայի առողջապահական տեղական կառավարման ղեկավարության կազմում։ Եղել է Պերուջայի շրջանային վարչության փոխնախագահն ու ասեսորը՝ պատասխանատվություն կրելով սոցիալական ոլորտի համար։ Կոմունիստական կուսակցության ինքնալուծարումից հետո դարձել է Կոմունիստական վերածնունդ, այնուհետև Իտալական կոմունիստների կուսակցության անդամ[1]։

1998 թվականի հոկտեմբերի 22-ից մինչև 1999 թվականի դեկտեմբերի 22-ը՝ Մասսիկո Դ’Ալեմայի առաջին կառավարության շրջանում, եղել է տարածաշրջանային գործերի նախարար, նույն պաշտոնն է զբաղցրել նաև Դ’Ալեմայի երկրորդ կառավարության շրջանում՝ մինչև 2000 թվականի ապրիլի 25-ը: 2000 թվականի ապրիլի 25-ից մինչև 2001 թվականի հունիսի 11-ը՝ Ամատոյի կառավարության երկրորդ շրջանում, հավասար հնարավորությունների ապահովման անպորտֆել նախարար[2]:

2001 թվականի հունվարի 30-ից՝ Բրունո Վեսպի Porta a Porta հեռուստահաղորդման եթերում Ազգային ալյանս կուսակցության պատգամավոր Ալեսանդրա Մուսոլինիի հետ ունեցած վիճաբանությունից հետո (բախումն ուղեկցվել է բանավոր մեղադրանքներով և ֆիզիկական գործողություններով), որպես նախարար հայտնվել է հասարակության ուշադրության կենտրոնում[3]:

2001-2006 թվականներին Պատգամավորների պալատի 14-րդ գումարման անդամ Կոմունիստական կուսակցության Խառը խմբակցության խմբից, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ Պալատի 15-րդ գումարման պատգամավոր «Իտալական կոմունիստներ» խմբակցությունից:

Բելիլլոն աջակցել է 2005 թվականին Իտալիայում վերարտադրողական օժանդակ տեխնոլոգիաների տարածման հարցով ռեֆերենդումի անցկացմանը: Դերասանուհի Սաբրինա Ֆերիլլին, ինչպես և Բելիլլոն, մասնակցել է այդ հարցին դրական պատասխան տալու քարոզարշավին, սակայն հետո հայտարարել է, որ ինքն անձամբ կգերադասեր որդեգրումը: Բելիլլոն դերասանուհուն հրապարակայնորեն մեղադրել է անսկզբունքայնության և ագահության մեջ, քանի որ իբր նա գումար էր ստացել ռեֆերենդումը պատրաստելիս սոցիալական գովազդի նկարահանումների համար, չնայած չի աջակցել նրա նպատակներին: Սկսվել է բազմամյա վիճաբանություն, որի ընթացքում Բելիլլոն հրաժարվել է ներողություն խնդրել, իսկ վիրավորված դերասանուհին նրա դեմ պաշտոնական հայց է ներկայացրել: 2008 թվականի հոկտեմբերին Բելիլլոն խորհրդարանին է դիմել իր անձեռնմխելիությունը հաստատելու համար, քանի որ միջադեպը տեղի էր ունեցել իր՝ պատգամավոր եղած ժամանակ, և այն ստացել է[4]:

Բելիլլոն կոնֆլիկտի մեջ է մտել նաև Օլիվիերո Դիլիբերտոյի հետ՝ նրան մեղադրելով ավտորիտարիզմի մեջ, իսկ 2008 թվականին՝ Իտալական կոմունիստներ կուսակցության 5-րդ համագումարում, առաջարկել է ղեկավարների ընտրության իր ցուցակը, որն ստացել է պատգամավորների 12 %-ի աջակցությունը[5]: Այդ պարտությունից հետո նա Ումբերտո Գուիդոնի հետ ստեղծել և գլխավորել է «Միավորել ձախերին» կուսակցությունը (Unire la sinistra): Հիմնադիր համագումարը տեղի է ունեցել 2009 թվականի փետրվարի 8-ին[6], բայց արդեն 2009 թվականի դեկտեմբերի 20-ին նոր կազմակերպությունը դարձել էր այն չորսից մեկը, որոնց հիմքի վրա ձևավորվել է «Բնապահպանության ազատության ձախեր» կուսակցությունը[7]: 2010 թվականին Բելիլլոն լքել է այդ կուսակցությունը՝ իր որոշման համար բացատրություն ներկայացնելով հոգնածությունը «եղբայրասպան» պայքարից և հայտարարելով, որ նախընտրում է քաղաքական ձախ սպեկտրի համար դառնալ «քոչվոր»[8]: 2018 թվականին ներկայացրել է ձախ թևի «Ժողովրդի իշխանություն» կոալիցիայի «Արմատական սոցիալական շարժումը»:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Katia Bellillo. Ministro per le Pari Opportunità» (իտալերեն)։ la Repubblica։ Վերցված է 2016-07-06 
  2. «Katia Bellillo»։ Incarichi di governo (իտալերեն)։ Camera dei Deputati (Portale storico)։ Վերցված է 2016-07-05 
  3. Matteo Tonelli (2001-01-31)։ «Calci e insulti il duello è servito» (իտալերեն)։ la Repubblica։ Վերցված է 2016-07-05 
  4. Alessandra Longo (2009-02-17)։ «La compagna Ferilli tradita dal Pd. "La Belillo mi insultò, l'avete difesa"» (իտալերեն)։ la Repubblica։ Վերցված է 2016-07-05 
  5. Giorgio Dell’Arti (2013-10-08)։ «Katia Bellillo»։ Cinquantamila giorni (իտալերեն)։ Corriere della Sera։ Վերցված է 2016-07-03 
  6. «Europee/ Viaggio nella galassia della sinistra» (իտալերեն)։ Affari Italiani։ 2009-05-01։ Վերցված է 2016-07-06 
  7. Paola Bordandini La spada di Vendola: una risorsa o un problema per il centrosinistra?. — Donzelli Editore, 2013. — P. 15. — ISBN 9788860368393
  8. «La Bellillo abbandona SEL: sono "nomade della sinistra". Stanca di lotte fratricide, lavorerà per una casa comune» (իտալերեն)։ UmbriaLeft։ 2010-04-19։ Վերցված է 2016-07-06 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]