Կայսերական գարաժ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Museum Silhouette.svg
Կայսերական գարաժ
Russian Imperial Tsar's Garages Puskin Tsarskoye Selo 2.jpg
Տեսակտեսարժանություն, շինությունների համալիր և ՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան
ՏեղագրությունՊուշկին
Ճարտարապետական ոճմոդեռն և նեոդասականություն
Հիմնադրված է1906
Ժառանգության կարգավիճակՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ
Կոորդինատներ: 59°43′27.870000098809″ հս․ լ. 30°23′51.180000099996″ ավ. ե. / 59.72440833336077759° հս․. լ. 30.39755000002777763° ավ. ե. / 59.72440833336077759; 30.39755000002777763

Կայսերական գարաժ (ռուս.՝ Императорский гараж), պատմական շենքերի համալիր Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում: Կառուցվել է 1906-1915 թվականներին, համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ[1][2]: Գտնվում է Ակադեմիական պողոտայի 2-6 շենքում:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

20-րդ դարի սկզբին Նիկոլայ II-ի համար ավտոմեքենաների ձեռքբերման գործով զբաղվել է իշխան Վլադիմիր Օրլովը և նրա կողմից գնված առաջին կայսերական մեքենաները հայտնվել են Ցարսկոյե Սելոյում 1906 թվականի սկզբում: Նույն ժամանակ էլ սկսվել է առաջին գարաժի շենքի շինարարությունը (այժմ` տուն 4) Ալեքսանդրովյան պալատի հարևանությամբ գտնվող փակ տարածքում: Նախագծի հեղինակը եղել է Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչության ճարտարապետ Սիլվիո Դանինը: Առաջին հարկում տեղակայված էին նորոգման արհեստանոցները և կառասրահը: Երկրորդ փայտե հարկում բնակվում էին ծառայողները: Համալիրի երկրորդ շենքը (այժմ` տուն 2) կառուցվել է 1908 թվականին ճարտարապետ Վլադիմիր Լեպսկու կողմից, տեխնիկական սպասարկման կայանի ղեկավարի և կայսերական անձնական վարորդի նստավայրի համար: Այդ ժամանակ կայսերական գարաժի ավտոմեքենաների թվաքանակը հասնում էր մոտավորապես հիսուն մեքենայի: 1913 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Մինյաևի նախագծով կառուցվում է նոր մասնաշենք, այսպես կոչված «Սպիտակ գարաժը» (տուն 6), 40 ավտոմեքենայի համար[3][4]:

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գարաժի շենքը շարունակվում էր օգտագործվել ըստ նշանակության, որպես ավտոբազա, այնուհետև շարժիչների նորոգման գործարան: Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքերը հանձնվեցին Լենինգրադի գյուղատնտեսական ինստիտուտին, որի տնօրինության տակ են գտնվում մինչ օրս: Գարաժի համալիրում է տեղակայված ավտոմոբիլների և տրակտորների ամբիոնը (ներկայումս գյուղատնտեսական մեքենաների ամբիոն), ինչպես նաև ռազմական ամբիոնը և աշխատանքի պաշտպանության ամբիոնը[3][4]:

Ճարտարապետություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին շենքը (տուն 4) հիշեցնում է անգլիական տնակ, որի վերին փայտե հարկում գտնվում է աղյուսաշար վանդակամած: Երկրորդ շենքը (տուն 2) կառուցված է մոդեռն ոճով: Շենքի կենտրոնական ճակատամասում, մուտքից վերև պահպանվել է հարթաքանդակ, որտեղ պատկերված է Ցարսկոյե Սելոյում անցկացված առաջին ավտոմրցաշարը: Երրորդ շենքը (տուն 6) իրենից ներկայացնում էր դահլիճ մարզասրահ, նեոկլասիցիզմի ոճով արտաքին ձևավորմամբ և նման էր Լիվադիի գարաժին: Շենքի գլխանիստային ճակատային մասում գտնվում է եռակի կամարային որմնախորշ, որը վերևից եզրավորված է կոշտաքար որմվածքով[3][4]:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 48. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Императорский гараж»։ КГИОП Санкт-Петербурга։ Վերցված է 2018-07-13 
  2. Приказ председателя КГИОП № 15 от 20.02.2001
  3. 3,0 3,1 3,2 «Академический пр., 2, 4, 6. Императорский гараж»։ Энциклопедия Царского Села։ Վերցված է 2018-07-13 
  4. 4,0 4,1 4,2 «Императорский гараж - ЛСХИ. Кафедра сельхозмашин»։ citywalls.ru։ Վերցված է 2018-07-13 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]