Լև Բարսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լև Բարսկի
Ծնվել էնոյեմբերի 25 (դեկտեմբերի 8), 1909
ԾննդավայրStara Kulna, Q47111306?, Կոտովսկի շրջան, Օդեսայի մարզ, Ուկրաինա
Վախճանվել էդեկտեմբերի 11, 1974(1974-12-11) (65 տարեկանում)
Վախճանի վայրՔիշնև, Մոլդովական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունգրող և խմբագիր
Լեզումոլդավերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունՄոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ Կարմիր Աստղի շքանշան և «Մարտական ծառայությունների» մեդալ

Լև Բարսկի (ռում.՝ Lev Barskii, նոյեմբերի 25 (դեկտեմբերի 8), 1909, Stara Kulna, Q47111306?, Կոտովսկի շրջան, Օդեսայի մարզ, Ուկրաինա - դեկտեմբերի 11, 1974(1974-12-11), Քիշնև, Մոլդովական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ), մոլդովացի գրող, դրամատուրգ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լև Բարսկին ծնվել է 1909 թվականին Օդեսայի մարզի Ստարայա Կուլնա գյուղում աղքատ հրեաների ընտանիքում։ Ավարտել է գյուղի դպրոցը, այնուհետև Բալտա քաղաքում անցել է մանկավարժական դասընթացներ և որպես ուսուցիչ աշխատել է գյուղական դպրոցներում։ 1931-1938 թվականներին համագործակցել է մոլդովական թերթերի հետ, որտեղ էլ հրատարակել է իր պատմվածքներից, եղել է «Կարմիր հողագործ» խմբագրության անդամ։ Պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Դեպի նոր կյանք» լույս է տեսել 1933 թվականին Տիրասպոլում, որտեղ գրողն ապրել է մինչև 1937 թվականը։ 1938-1939 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Օդեսայի մարզի Տոչիլինո գյուղում, այնուհետև վերադարձել է Տիրասպոլ։ 1940 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը և դարձել է Մոլդովայի գրողների միության Քիշնևի նորաստեղծ կազմակերպության քարտուղարը։ 1939 թվականին լույս է տեսել «Դնեստրի ափին» պատմվածքների ժողովածուն։ Մասնակցել է մեծ հայրենական պատերազմին: 1945 թվականին շարունակել է ծառայությունը Բուխարեստում, եղել է ռումիներեն թերթերի խմբագիրը։ 1948 թվականին զորացրվել է և վերադարձել Քիշնև: 1950-1960-ական թվականներին եղել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության նախագահը։

Ետպատերազմյան տարիներին զանազան թեմաներով գրված պտմվածքների ու ակնարկների հետ միասին Բարսկին գրել է երկու վիպակ՝ «Ֆլորենայում» (1952) և «Բուժորյանե» (1954)։ Հանդես է եկել նաև դրամատիկական ժանրում[1]:

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կարմիր աստղի շքանշան

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Մոլդավական նովելներ և պատմվածքներ, «Հայաստան» հրատարակչություն, Երևան, 1970, 184 էջ