Լև Բարսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լև Բարսկի
Ծնվել էնոյեմբերի 25 (դեկտեմբերի 8), 1909
ԾննդավայրStara Kulna, Կուլյանիցկի գյուղական համայնք, Կոտովսկի շրջան, Օդեսայի մարզ, Ուկրաինա
Վախճանվել էդեկտեմբերի 11, 1974(1974-12-11) (65 տարեկանում)
Վախճանի վայրՔիշնև, Մոլդովական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունգրող և խմբագիր
Լեզումոլդավերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունՄոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ Կարմիր Աստղի շքանշան և «Մարտական ծառայությունների» մեդալ

Լև Բարսկի (ռում.՝ Lev Barskii, նոյեմբերի 25 (դեկտեմբերի 8), 1909, Stara Kulna, Կուլյանիցկի գյուղական համայնք, Կոտովսկի շրջան, Օդեսայի մարզ, Ուկրաինա - դեկտեմբերի 11, 1974(1974-12-11), Քիշնև, Մոլդովական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ), մոլդովացի գրող, դրամատուրգ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լև Բարսկին ծնվել է 1909 թվականին Օդեսայի մարզի Ստարայա Կուլնա գյուղում աղքատ հրեաների ընտանիքում։ Ավարտել է գյուղի դպրոցը, այնուհետև Բալտա քաղաքում անցել է մանկավարժական դասընթացներ և որպես ուսուցիչ աշխատել է գյուղական դպրոցներում։ 1931-1938 թվականներին համագործակցել է մոլդովական թերթերի հետ, որտեղ էլ հրատարակել է իր պատմվածքներից, եղել է «Կարմիր հողագործ» խմբագրության անդամ։ Պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Դեպի նոր կյանք» լույս է տեսել 1933 թվականին Տիրասպոլում, որտեղ գրողն ապրել է մինչև 1937 թվականը։ 1938-1939 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Օդեսայի մարզի Տոչիլինո գյուղում, այնուհետև վերադարձել է Տիրասպոլ։ 1940 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը և դարձել է Մոլդովայի գրողների միության Քիշնևի նորաստեղծ կազմակերպության քարտուղարը։ 1939 թվականին լույս է տեսել «Դնեստրի ափին» պատմվածքների ժողովածուն։ Մասնակցել է մեծ հայրենական պատերազմին: 1945 թվականին շարունակել է ծառայությունը Բուխարեստում, եղել է ռումիներեն թերթերի խմբագիրը։ 1948 թվականին զորացրվել է և վերադարձել Քիշնև: 1950-1960-ական թվականներին եղել է Մոլդովայի ԽՍՀ գրողների միության նախագահը։

Ետպատերազմյան տարիներին զանազան թեմաներով գրված պտմվածքների ու ակնարկների հետ միասին Բարսկին գրել է երկու վիպակ՝ «Ֆլորենայում» (1952) և «Բուժորյանե» (1954)։ Հանդես է եկել նաև դրամատիկական ժանրում[1]:

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կարմիր աստղի շքանշան

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Մոլդավական նովելներ և պատմվածքներ, «Հայաստան» հրատարակչություն, Երևան, 1970, 184 էջ