Լևոն Բաշինջաղյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լևոն Բաշինջաղյան
Ծնվել է1893
Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էհոկտեմբերի 11, 1938(1938-10-11)
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունլեզվաբան
Ալմա մատերՍանկտ Պետերբուրգի համալսարան
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1934) և դոցենտ
ՀայրԳևորգ Բաշինջաղյան

Լևոն Գևորգի Բաշինջաղյան (1893, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 11, 1938(1938-10-11)), հայ լեզվաբան: Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1934):

Գևորգ Բաշինջաղյանի որդին, Զաքար Բաշինջաղյանի եղբայրը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լևոն Բաշինջաղյանը ծնվել է 1893 թվականին Թիֆլիսում Գևորգ Բաշինջաղյանի ընտանիքում: 1903-1912 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի գիմնազիայում, 1913-1916 թվականներին Լենինգրադի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում: Զորակոչվել է բանակ, 1917 թվականի փետրվարին եղել է Կովկասյան ռազմաճակատում: 1918 թվականին, որպես բանաստեղծ, մասնակցել է թիֆլիսցի բանասեղծների «Фантастический кабачок» խմբակի երեկույթներին: 1918-1919 թվականներին եղել է հայկական զորքերի շտաբի սպա, 1920 թվականին՝ Հայաստանի ռազմական դատարանի քարտուղարի օգնական, 1921 թվականին՝ Էրիվանի Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատի արվեստի բաժնի քարտուղար, ինչպես նաև 1921-1923 թվականներին համագործակցել է կոմիսարիատի «Пламя» ամսագրի հետ:

1921-1922 թվականներին Թավրիզի գեղարվեստի ստուդիայում եղել է ռուսաց լեզվի ուսուցիչ: 1922 թվականին Թիֆլիսում աշխատել է Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատում, զբաղվել գրական գործունեությամբ: 1923-1927 թվականներին սովորել է Լենինգրադի համալսարանի հասարակագիտության ֆակուլտետում (հայագիտություն և ընդհանուր լեզվաբանություն):

Աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ լեզվի ինստիտուտում, եղել է գիտական քարտուղար, ինստիտուտի տնօրեն, այնուհետև եղել է Լենինգրադի Ա. Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի վարիչ[1]:

Աշխատությունները վերաբերում են լեզվի և մտածողության փոխհարաբերությանը: Գրել է նաև բանաստեղծություններ[2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
  2. «ЛЮДИ И СУДЬБЫ»։ memory.pvost.org։ Վերցված է 2016-09-24