Էմիլ Բարո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էմիլ Բարո
Émile Barau-Bacou dit "Émile Barau" en 1878.png
Ծնվել էմարտի 11, 1851(1851-03-11)[1]
ԾննդավայրՌեյմս
Մահացել էնոյեմբերի 19, 1930(1930-11-19)[1] (79 տարեկանում)
Մահվան վայրՆյոյի սյուր Սեն
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
ԿրթությունՓարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոց
ԵրկերQ17494700?, Q17495556? և Q17495729?
Մասնագիտություննկարիչ
Émile Barau Վիքիպահեստում

Էմիլ Բարո, ինչպես նաև՝ Բարո Բակու (ֆր.՝ Émile Barau, Barau-Bacouմարտի 11, 1851(1851-03-11)[1], Ռեյմս - նոյեմբերի 19, 1930(1930-11-19)[1], Նյոյի սյուր Սեն), ֆրանսիացի նկարիչ, գեղանկարիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էմիլ Բարոն ծնվել է 1851 թվականի մարտի 11-ին[2] (ըստ այլ աղբյուրների 12-ին[3]) Ռեյմսում: Նրա հայրը եղել է հարուստ վաճառական, և էմիլը շարունակել է այդ գործը մինչև նրա մահը՝ 1872 թվականը[4]: Այնուհետև նա որոշեց ստանալ գեղարվեստական կրթություն և 1874 թվականին սկսել է սովորել Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում, որտեղ նրա դասախոսներն էին Ժան-Լեոն Ժերոմը և Էժեն Ժետելը: Ուսումը ավարտելուց հետո Բարոն որոշ ժամանակ աշխատել է Հոլանդիայում և Դանիայում, այնուհետև՝ Բրետանում, Նորմանդիայում և Տուրենում[3]: Նրան մոտ էին Շամպայնի բնապատկերները, որոնք կազմում են նրա ստեղծագործությունների երեք քառորդը[3]:

1887 թվականից մինչև 1889 թվականը Բարոն ներկայացել է Փարիզյան սալոնում, և 1889 թվականին Փարիզում տեղի ունեցած Համաշխարհային ցուցահանդեսին ստացել է ոսկե մեդալ[3]: 1890 թվականից նա հանդիսացել է գեղարվեստի Ազգային հասարակության անդամ, որտեղ աշխատել է մինչև մահը: 1895 թվականին պարգևատրվել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանով: Մասնակցել է Ռեյմսում արվեստի սիրահարների համար կազմակերպվող բոլոր ցուցադրություններին[3]:

Էմիլ Բարոն մահացել է 1930 թվականի նոյեմբերի 19-ին Նյոյի սյուր Սեն քաղաքում: Թաղվել է Ռեյմսի Հյուսիսային գերեզմանատան ընտանեկան դամբարանում[5]:

Ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էմիլ Բարոն առաջին հերթին հայտնի է բնանկարներով, որոնք պատկերում են Ռեյմսի տարածաշրջանը[5][3]: Րիխարդ Մուտերը իր XIX դարի գեղանկարչության պատմություն գրքում Բարոյի ոճը անվանել է «տխուր», իսկ նրա նկարները`«սիմֆոնիաներ մոխրագույն տոնի վրա»[6]: Նա գրել է, որ նկարիչը «...սիրում է գյուղական բնությունը և շատ օրիգինալ է պատկերել լուռ գյուղակների գեղանկարչական կտորները, նրան գրավել են ոչ թե ներկերի պայծառությունը, այլ մեռնող բնության դժգունությունը»[6]:

Էմիլ Բարոի մոտավորապես 15 աշխատանք գտնվում է Ռեյմսի գեղարվեստի թանգարանում[5]: Նրանց մի մասը նվիրվել էՊոմերի գինեգործական տան և Բարոի ընկեր Անրի Վանեի թանգարանին[3]:

Հիշողություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մինչև 1968 թվականը Ռեյմսում գոյություն ուներ Էմիլ Բարոի պատվին անվանված փողոց[7][4]:

Պատկերաասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. «Emile Barau (1851-1930)»։ BnF Data (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2019-10-17 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Paysages et peintres champenois
  4. 4,0 4,1 «Les rues de Reims-Métropole - b/bl» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2019-10-17 
  5. 5,0 5,1 5,2 Biographies rémoises
  6. 6,0 6,1 Р. Мутер, 1901, էջ 34
  7. Pierre Cabanne Guide artistique de la France. — Hachette, 1968. — P. 168.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]