Էլիսա Կառիո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էլիսա Կառիո
իսպ.՝ Elisa Carrió
Elisa María Avelina Carrió.png
Ծնվել էդեկտեմբերի 26, 1956(1956-12-26) (62 տարեկան)
ԾննդավայրՌեսիստենսիա, Արգենտինա
ՔաղաքացիությունFlag of Argentina.svg Արգենտինա
Կրոնկաթոլիկություն
ԿրթությունNational University of the Northeast?
Մասնագիտությունփաստաբան և քաղաքական գործիչ
Զբաղեցրած պաշտոններՊատգամավորների պալատի անդամ[1], Պատգամավորների պալատի անդամ[2], Պատգամավորների պալատի անդամ[2], Պատգամավորների պալատի անդամ[2], Պատգամավորների պալատի անդամ[2] և Պատգամավորների պալատի անդամ[3]
Քաղաքական կուսակցությունCivic Coalition ARI?
Elisa Carrió Վիքիպահեստում

Էլիսա Մարիա Ավելինա Կառիո (իսպ.՝ Elisa Carrió, դեկտեմբերի 26, 1956(1956-12-26), Ռեսիստենսիա, Արգենտինա), արգենտինացի իրավաբան, պրոֆեսոր, քաղաքական գործիչ, Alternativa para una República de Iguales (ARI) կուսակցության հիմնադիր, որը ներկայումս անվանափոխվել է և կոչվում է Քաղաքական կոալիցիա (Coalición Cívica ARI)[4][5]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էլիսա Կառիոն ծնվել է Ռեսիստենսիայում՝ ավանդական կաթոլիկ ընտանիքում: Երբ նա դեռահաս էր, մասնակցել է տեղի գեղեցկության մրցույթին[6]: Կառիոն 1978 թվականին ավարտել է Ռեսիստենսիայի ազգային համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը: Պետական ծառայության է անցել որպես Չակո քաղաքի դատախազության տեխնիկական խորհրդատու[7]: 1980 թվականին նա դարձել է պետական փաստաբան[8]:

Այնուհետև նա սահմանադրական իրավունք է դասավանդել իր համալսարանում (ալմա մատեր), իսկ 1986-1988 թվականներին Բուենոս Այրեսի համալսարանում զբաղեցրել է մարդու իրավունքների դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնը[9]:

Կառիոն քաղաքականություն է մտել իր ուսուցչի՝ Ռաուլ Ալֆոնսինի խնդրանքով: 1994 թվականից եղել է Սահմանադրական ժողովի անդամ և փոփոխություններ մտցրել Սահմանադրության № 75 հոդվածում, որ նվիրված էր մարդու իրավունքներին[10]: 1995 թվականին Քաղաքացիական արմատական միություն կուսակցությունից (UCR) Պատգամավորների պալատի անդամ է ընտրվել իր հարազատ Չակո պրովինցիայում[11]:

1999 թվականին Կառիոն կրկին ընտրվել է Արգենտինայի Կոնգրեսի անդամ, որտեղ գլխավորել է կոռուպցիայի և փողերի լվացման հարցերով հանձնաժողովը: 2001 թվականին նա փոխադարձ մեղադրանքներով տարաձայնություններ է ունեցել էկոնոմիկայի նախարար Դոմինգո Կավալլոյի հետ[12]: Այն ավարտվել է դատական գործընթացով, որի ժամանակ Կառիոն դատարանին ներկայացրել է փաստաթղթեր՝ որպես ապացույց Կավալլոյի կողմից կատարված կոռուպցիայի, որին մասնակցել էր խարդախության և արժեքավոր թղթեր կեղծելու մեղադրանքով հոկտեմբերին ձերբակալված Դանիել Դիասը[13]

2000 թվականին Կառիոն լքել է Քաղաքացիական արմատական միություն կուսակցությունը: 2002 թվականին իր կողմնակիցների հետ (Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամներ և իրենց կուսակցությունների քաղաքականությունից դժգոհ ձախ հակված այլ քաղաքական գործիչներից) ստեղծել է է նոր կուսակցություն, որն անվանել է Alternativa para una República de Iguales (ARI):

Կառիոն 2003 թվականին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և զբաղեցրել 5-րդ տեղը՝ հավաքելով 14 % ձայն: Նա Կոնգրես է վերադարձել 2005 թվականին՝ պատգամավոր դառնալով Բուենոս Այրեսում:

Կառիոն 2007 թվականին «Քաղաքական կոալիցիա» կուսակցության կողմից մասնակցել է նախագահական ընտրություններին[14]: 2007 թվականի մարտին նա պատգամավորի լիազորությունները վայր էր դրել այդ ընտրություններին մասնակցելու համար[15]: Ռուբեն Ջուստինիանի (Սոցիալիստական կուսակցության ներկայացուցիչ) հետ միասին Կառիոն հավաքել է ձայների մոտ 23 %-ը և զբաղեցրել երկրորդ տեղը (Քրիստինա Ֆերնանդես դե Կիրշներից հետո): Նա Արգենտինայի երեք քաղաքներից երկուսում (Բուենոս Այրես և Ռոսարիո) հավաքել էր ձայների մեծամասնությունը, բայց մեծ պարտություն էր կրել Բուենոս Այրես պրովինցիայում՝ ամենախիտ բնակեցված շրջանում և չէր կարողացել մասնակցել ընտրությունների երկրորդ փուլին[16][17]:

2007 թվականի ընտրություններից հետո Կառիոն հայտարարել է, որ չի առաջադրվելու նախագահական հաջորդ ընտրություններում՝ ասելով, որ ցանկանում է իր դերը մեծացնել որպես «ընդդիմության առաջնորդ» և ձգտում է ազդել ապագա վարչակազմի վրա, որը պետք է ընտրվի 2011 թվականի ընտրությունների արդյունքում[18]: 2009 թվականի ընտրություններին նա կոալիցիա է կազմել նախկին դաշնակիցների, սոցիալիստների հետ[19]: Ավելի ուշ նա վերանայել է 2011 թվականի նախագահական ընտրություններին չմասնակցելու իր որոշումը և 2010 թվականի դեկտեմբերի 12-ին հայտարարել իր թեկնածությունը 2011 թվականի հոկտեմբերի նախագահական ընտրություններում[20]:

2011 թվականի նախագահական ընտրություններում Կառիոն հավաքել է ձայների 1,8 %-ը և թեկնածուների մեջ զբաղեցրել վերջին տեղը:

Կարիոն միացել է Broad Front UNEN միությանը 2013 թվականի հունիսին նրա ստեղծումից հետո և վերընտրվել Ստորին պալատի անդամ իր տոմսով հոկտեմբերին տեղի ունեցած ընտրություններում։ Սակայն նրա շարունակվող աջակողմյան ուղղվածությունը, ինչպես նաև UNEN-ը աջակողմյան Հանրապետական կուսակցության գլխավորությամբ կոալիցիայի մեջ ընդգրկելու նրա ձգտումը[21] հանգեցրել են UNEM-ից նրա հեռանալուն 2014 թվականի նոյեմբերին[22]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. http://www.diputados.gov.ar/diputados/ecarrio/
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 http://www.archivodiputados.gob.ar
  3. http://www.hcdn.gob.ar/diputados/ecarrio/
  4. Elisa Carrió's personal website(իսպ.) Archived 2011-05-31 at the Wayback Machine..
  5. CC-ARI official party website Archived 2011-06-02 at the Wayback Machine.
  6. The Times, July 8, 2007: ‘Fatty’ vs. the new Evita in all-girlfight for Argentina
  7. Terra: Nueva embestida de un ministro hacia Elisa Carrió(իսպ.)
  8. Política y Medios: Dos años después se convirtió en secretaria de la Procuración del Superior Tribunal de Justicia de esa provincia(իսպ.)
  9. Elisa Carrió: Trayectoria(իսպ.) Archived 2011-06-29 at the Wayback Machine.
  10. Diario de Cuyo: Carrió se defendió(իսպ.)
  11. Elisa Carrió: Discurso en la sesión especial donde se rechazó el ingreso a la Cámara de Luis Patti(իսպ.) Archived 2011-06-29 at the Wayback Machine.
  12. Parlamentario: Sigue el contrapunto Carrió-Cavallo(իսպ.)
  13. Página/12: Una película de Chuck Norris(իսպ.)
  14. Coalición Cívica Archived 2007-10-26 at the Wayback Machine. (official website).
  15. Clarín, 5 August 2006. El ARI ratificó a Elisa Carrió como candidata presidencial para el 2007.
  16. Clarín, 29 October 2007. Cristina Kirchner conserva casi 22 puntos de diferencia sobre Carrió.
  17. Página/12, 29 October 2007. Kirchner, presidenta con «A» final.
  18. La Capital, 30 October 2007. Carrió mantendrá el liderazgo pero no volverá a pelear la Presidencia Archived 2007-11-01 at the Wayback Machine..
  19. «Con más críticas, Carrió se aleja del Acuerdo Cívico»։ La Nación 
  20. de Prensa / Gacetillas Elisa Carrió: Se lanzó la candidatura de Carrió-Pérez(իսպ.) Archived 2012-08-29 at WebCite
  21. «Nothing has hurt UNEN more than Carrió»։ Buenos Aires Herald։ 20 Nov 2014 
  22. «Carrió is closer to PRO than to UNEN»։ Buenos Aires Herald։ 20 Nov 2014