Էդիկ Բաղդասարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էդիկ Բաղդասարյան
հայ․՝ Էդիկ Բաղդասարյան
Ծնվել էդեկտեմբերի 7, 1962(1962-12-07) (56 տարեկան)
ԾննդավայրՇուշի
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան և Մոսկվայի պետական համալսարան
Մասնագիտությունլրագրող, իրավապաշտպան և գրող

Էդիկ Բաղդասարյան (դեկտեմբերի 7, 1962(1962-12-07), Շուշի), հայ լրագրող, որն առավել հայտնի է իր հետաքննական նյութերով, որոնք ուղղված են եղել տարբեր տարիներին Հայաստանի կառավարության կողմից թույլատրված կոռուպցիոն դեպքերի բացահայտմանը։ Նա ղեկավարում է «Հետաքննող լրագրողներ» ՀԿ-ն։ Համարվում է Հետաքննող լրագրողների Հետք առցանց պարբերականի գլխավոր խմբագիրը[1]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էդիկ Բաղդասարյանը ծնվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ԼՂԻՄ Շուշի քաղաքում։ 1981-1984 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, իսկ 1984-1987 թվականներին՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։ 1987-1993 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական հեռուստատեսության կրտսեր խմբագիր, այնուհետև՝ խմբագիր, գրական ծրագրերի խմբագիր, նամակների բաժնի խմբագիր, «Օր 7-րդ» ծրագրի գլխավոր խմբագիր։ 1993-1995 թվականներին ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում։ 1995 թվականին եղել է ՀՀ պաշտպանության նախարարության վավերագրական ֆիլմերի ստուդիայի տնօրեն։ 1995-1999 թվականներին աշխատել է որպես անկախ լրագրող։ 1999 թվականից մինչ օրս գլխավորում է «Հետաքննող լրագրողներ» ՀԿ-ն։ Ներկայումս «Hetq.am» առցանց պարբերականի գլխավոր խմբագիրն է։ Ղեկավարում է նաև «Վերսուս» ստուդիան[2]։ 2000 թվականից մինչ օրս նախագահում է «Հետաքննող լրագրողների ասոցիացիան»։

Հարձակում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2008 թվականի նոյեմբերի 17-ին հարձակման է ենթարկվել Էդիկ Բաղդասարյանը։ Հարձակումը տեղի է ունեցել ժամը 20։00-ի սահմաններու, երբ լրագրողը դուրս է եկել Բուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Հետք» առցանց պարբերականի գրասենյակից և մոտեցել իր ավտոմեքենային[3]։ Ըստ լրագրողի՝

Միանգամից երկու հոգի հարձակվեցին` հենց մեքենայի դիմացից: Խփեցին, նոր հասկացա, որ ինձ խփում են: Սկսեցինք իրար խփել` իրենք ինձ, ես` իրենց: Հեռախոսս ձեռքիս էր: Մեկին` բերանին խփեցի: Նույնիսկ` հեռախոսը արյունոտ է, ըստ երեւույթին` նրա բերանի արյունն էր: Ինքը ահագին հետ գնաց: Որ հետ գնաց` ես իր դեմքը տեսա: Մենակ այդ մեկի դեմքն եմ աղոտ հիշում, որ փորձեմ` կարող եմ վերարտադրել։ Մեկ էլ հետեւից հարվածեց գլխիս: Ես չգիտեմ ինչու, ինձ թվում է, քարով էր [հարվածը], անընդհատ ասում եմ քարով, բայց կարող է` երկաթով էր։

Հարվածից հետո լրագրողն ուշագնաց է եղել, հետո ուշքի եկել։ Ըստ նրա՝ հարձակվողները փախուստի են դիմել, երբ մոտակա շինության պարեկապահակային ծառայության աշխատակիցը կրակել է օդը։

Դեպքի առիթով ոստիկանության Կենտրոն քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ` դիտավորությամբ, մի քանի հոգու կողմից անձին միջին ծանրության վնասվածք հասցնելու հոդվածով[4]:

Դեպքից մի քանի օր անց լուրեր տարածվեցին, թե ծեծի կազմակերպիչը եղել է ՀՀԿ-ական պատգամավոր, բնապահպանության նախկին նախարար Վարդան Այվազյանը[5]։

Մրցանակներ և պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1998 թվականին ստացել է Երևանի մամուլի ակումբի մրցանակը՝ «Ֆիլմ- հետաքննությունների համար» անվանակարգում։ 2000 թվականին Շողակաթ հեռուստաընկերության կողմից արժանացել է մրցանակի՝ «Լավագույն սցենար» անվանակարգում։ 2011 թվականին ստացել է «Մամուլի ազատության ժամանակը» մրցանակ՝ հետաքննական լրագրության զարգացման, անկախ դիրքորոշման և մասնագիտական խիզախության համար[6]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Investigative Journalist Attacked in Yerevan, Armenia Liberty (RFE/RL), November 18, 2008.
  2. «:: ԵՐԵՎԱՆԻ ՄԱՄՈՒԼԻ ԱԿՈՒՄԲ ::ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ Էդիկ | YPC» (en-US)։ Վերցված է 2019-09-10 
  3. «ՀԱՐՁԱԿՈՒՄ ԷԴԻԿ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ ՎՐԱ / VIDEO /»։ A1Plus (հայերեն)։ Վերցված է 2019-09-10 
  4. «Բռնություն է կիրառվել լրագրող Էդիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ»։ «Ազատ Եվրոպա/Ազատություն» ռադիոկայան (հայերեն)։ Վերցված է 2019-09-10 
  5. ««Հետք»-ի խմբագրի ծեծի հետ Վարդան Այվազյանը կապ չունի»։ www.tert.am (հայերեն)։ Վերցված է 2019-09-10 
  6. «:: ԵՐԵՎԱՆԻ ՄԱՄՈՒԼԻ ԱԿՈՒՄԲ ::ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ Էդիկ | YPC» (en-US)։ Վերցված է 2019-09-10