Դանիել Միտտերան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Դանիել Միտտերան
ֆր.՝ Danielle Mitterrand
DanielleMitterrand2005.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 29, 1924(1924-10-29)[1][2]
Ծննդավայր Վերդեն[1]
Մահացել է նոյեմբերի 22, 2011(2011-11-22)[3][1][2] (87 տարեկանում)
Մահվան վայր Փարիզ, Ֆրանսիա[1]
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Մայրենի լեզու ֆրանսերեն
Մասնագիտություն գրող և քաղաքական գործիչ
Ամուսին Ֆրանսուա Միտտերան
Զբաղեցրած պաշտոններ Ֆրանսիայի առաջին տիկին
Քաղաքական կուսակցություն Սոցիալիստական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ասպետական մեծ խաչի շքանշան. «Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար»[4] Ճշմարդության Լույս մրցանակ «Հյուսիս-հարավ» մրցանակ Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross և Order of the Crown
Երեխաներ Ժան-Քրիստոֆ Միտտերան և Ժիլբեր Միտտերան
Danielle Mitterrand Վիքիպահեստում

Դանիել Միտտերան (ֆր.՝ Danielle Mitterrand, ծննդյամբ՝ Դանիել Էմիլիեն Իզաբել Ժուզ, ֆր.՝ Hélène Carrère d'Encausse (հոկտեմբերի 29, 1924(1924-10-29)[1][2], Վերդեն[1] - նոյեմբերի 22, 2011(2011-11-22)[3][1][2], Փարիզ, Ֆրանսիա[1]), Ֆրանսիայի նախկին նախագահ Ֆրանսուա Միտտերանի կինը, Ֆրանսիայի առաջին տիկին (1981-1995), հասարակական գործիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դանիելը ծնվել է 1924 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Մյոզ դեպարտամենտի Վերդեն քաղաքում։ Մայրը՝ Ռենե Ֆլակոտը (1890-1971) եղել է ուսուցիչուհի, հայրը՝ Անտուան ​​Գուսեն՝ (1885-1958) քոլեջի տնօրեն։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Դանիելը եղել է Ֆրանսիական դիմադրության շարժման անդամ, կապեր է ունեցել «Մաքի» խմբավորման անդամների հետ, օգնել նրանց։ Այդ ընթացքում էլ ծանոթացել է Ֆրանսուա Միտտերանի հետ, և 1944 թվականի հոկտեմբերի 28-ին նրանք ամուսնացել են[5]։ Ամուսնությունից ծնվել է երեք որդի՝ Պասկալը 1945 (մահացել է մանուկ հասակում, նույն թվականին), Ժան-Քրիստոֆ (1946) և Ժիլբերը (1949)[6]։

1981 թվականի Ֆրանսիայի նախագահական ընտրություններից հետո դառնում է Ֆրանսիայի առաջին տիկինը՝ կենտրոնանալով հասարակական գործունեության մեջ՝ մասնավորապես երրորդ երկրներին մարդասիրական օգնության կազմակերպման մեջ։

1986 թվականին նա հիմնադրել է «Ֆրանս Լիբերտե-Դանիել Միտտերանի ֆոնդ» հումանիտար կազմակերպությունը, որը զբաղվում էր անօթևան մարդկանց օգնություն ցուցաբերելով։

Դանիել Միտտերանն ակտիվորեն աջակցել է Կուբայում տեղի ունեցած հեղափոխությանը, Նիկարագուայի սանդինիստական հեղափոխությանը, քրդստանի անկախության շարժմանը։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • La Levure du pain, édition , 1992
  • En toutes libertés, Ramsay, 1996.
  • Ces hommes sont avant tout nos frères, Ramsay, 1996 (sur les indiens du Chiapas).
  • Le Printemps des insoumis, Ramsay, 1998
  • La Torture en Tunisie : Comité pour le respect des libertés et des droits de l’homme en Tunisie, Le Temps des cerises, 2000.
  • Échanger la vie, Actes sud, 2000
  • Le Livre de ma mémoire, Édition Jean-Claude Gawsewitch, 2007 et Folio Mot à mot, Le Cherche midi, 2010 978-2-7491-1577-1.
  • Ce que je n'accepte pas, entretiens inédits avec Gilles Vanderpooten, Éditions de l'Aube, 2012.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]