Բուոնկոնսիլիո ամրոց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Coa Illustration Elements Building Castle.svg
Բուոնկոնսիլիո ամրոց
20110727 Trento Buonconsiglio Castle 6609.jpg
Տեսակդղյակ
ՀասցեVia Cardinale Bernardo Clesio 5, 38122 Trento[1][2][3] և Via Bernardo Clesio, 5[4]
Վարչական միավորՏրենտո[1][4]
ԵրկիրFlag of Italy.svg Իտալիա[3][4]
Կազմված է մասերիցEagle tower? և Q3868449?
Ընթացիկ
սեփականատեր
Prince-Bishopric of Trent?
Կայքbuonconsiglio.it(իտալ.)
Commons-logo.svg Buonconsiglio Castle Վիքիպահեստում

Բուոնկոնսիլիո ամրոց (իտալերեն՝ Castello del Buonconsiglio, հայտնի է որպես Տրենտոյի ամրոց), ամրոց Իտալիայի հյուսիսում՝ Տրենտո քաղաքում։ Գործում է որպես պատմական թանգարան։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամրոցն առաջացել է ամրաշինության տեղում, վեր է խոյացել 13-րդ դարում քաղաքի պատերի մոտ։ Առաջին շենքը կոչվում էր Castelvecchio («Հին ամրոց»), և 13-18-րդ դարերում եղել է Տրենտոյի եպիսկոպոսության նստավայրը։ Ամրոցը բաղկացած է տարբեր դարերի մի շարք շինություններից՝ քաղաքի դիրքից մի փոքր բարձր ներփակված պատերի շրջանակով։ Castelvecchio կոչվող շենքը շինություններից ամենահին և առավել գերիշխողն է։ Մագնո Պալացոն (Magno Palazzo) ստեղծվել է վերածննդի ճարտարապետական ոճով։ Համալիրի հարավային ծայրում է գտնվում հայտնի Արծիվ (Eagle) աշտարակը, որը պահպանում է ամիսների հայտնի ցիկլը՝ միջնադարի առավել հետաքրքրաշարժ գեղանկարչական ցիկլերից մեկը[5]։

Եպիսկոպոս Ջորջ Լիխտենշտեյնն առաջինն էր, որ 14-րդ դարի վերջում ընդլայնել է ամրոցը՝ այն վերածելով լավ ձևավորված բնակավայրի։ Հետագայում Յոհաննես Հինդերբախը ձևափոխել է Castelvecchio-ն, ստեղծել է կրկնակի լոջիա, կառուցել մուտքի գոթական դարպասը։ 16-րդ դարում եպիսկոպոս Բերնարդո Կլեզիոն վերածննդի ճարտարապետության ոճով ստեղծում է նոր բնակավայր՝ «Palazzo Magno» (Մեծ պալատ)։ Վերջին մեծ հավելումը «Giunta Albertiana» է, որով Castelvecchio և Palazzo Magno միավորվել են։

Ամրոցը եպիսկոպոս-իշխանի նստավայր է եղել մինչև 1803 թվականը։ Ավստրիացիներն այն օգտագործել են որպես զինվորական զորամաս, հետագայում որպես բանտ, և ամրոցը քայքայվել է։ 1920-ական թվականներին, երբ Տրենտոն վերադարձվեց Իտալիային, ամրոցը դարձավ ազգային թանգարան և վերականգնվեց։ 1992 թվականից այն վերածվել է գավառական պատկերասրահի։

Ըստ լեգենդի՝ ամրոցը գաղտնի թունելով կապված է եղել Տրենտո քաղաքի տաճարի հետ, ինչը եպիսկոպոս-իշխաններին հնարավորություն է տվել ազատ ու աննկատ տեղաշարժվել[6]։

2015 թվականին Սեբաստիանո Սերաֆինիին թույլատրել են ամրոցի ներսում նկարահանել «Akane» սինգլի տեսահոլովակը[7][8][9][10]։

Ներքին հարդարանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամրոցի դահլիճներն ունեն թանկարժեք որմնանկարներ, այդ թվում Արծվի աշտարակի (Torre Aquila) որմնանկարները, որոնք Եվրոպայում գոթական արվեստի արժեքավոր նմուշներ են։ Դրանք ներկայացնում են «Ամիսների պտույտը» (15-րդ դար), ստեղծվել են անհայտ հեղինակի կողմից։ «Ամիսների պտույտը» հետաքրքիր է նաև միջնադարյան Տրենտոյի լանդշաֆտի, տնտեսական գործունեության, սովորությունների և նորաձևության ճշգրիտ պատկերմամբ։ «Torre del Falco» (16-րդ դարի վերջ) պատերին պատկերված են որսորդության տեսարաններով որմնանկարներ։ Sala Grande, Sala degli Specchi, Camera del Camin Nero, Stua della Farnea (սեղանատուն) և գրադարանի որմնանկարները ստեղծել են Դոսո Դոսին և նրա եղբայրը՝ Բատիստան։ Ջիրոլամո Ռոմանինոն ստեղծել է Առյուծների բակի (Cortile dei Leoni) որմնանկարները, ինչպես նաև Sala delle Udienze-ում (Հանդիսատեսի սրահ) ստեղծել է Բերնարդո Կլեզիոյի դիմանկարը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]