Բոխնյայի աղի հանք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
WorldHeritageBlanc.svg
Բոխնյայի աղի հանք
Wieliczka and Bochnia Royal Salt Mines*
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգություն

Kopalnia bochnia.jpg
Երկիր Լեհաստան Լեհաստան
Տիպ Մշակութային
Չափանիշներ iv
Ցանկ ՅՈՒՆԵՍԿՕ֊ի ցանկ
Աշխարհամաս** Եվրոպա և Հյուսիսային Ամերիկա
Ընդգրկման պատմություն
Ընդգրկում 2013  (37-րդ նստաշրջան)
Համար 32
##Բոխնյայի աղի հանք (Լեհաստան)
Locator Dot2.gif
Shown within Լեհաստան
* Անվանումը պաշտոնական անգլերեն ցանկում
** Երկրամասը ըստ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի դասակարգման
Համաշխարհային UNESCO logo.svg ժառանգություն

Բոխնյայի աղի հանք (սկսած 13-րդ դարից մինչ 1772 թվականը կազմել է Կրակովյան ժուպայի մաս), հանք Լեհաստանի հարավում, հնագույն աղի հանքերից մեկն է աշխարհում ու Եվրոպայում և ամենահինը Լեհաստանում: Գտնվում է Լեհաստանի Փոքր Լեհաստան վոեվոդության Բոխնյա քաղաքի տարածքում: ՅՈՒՆԵՍԿՕՀամաշխարհային ժառանգության օբյեկտ է, Փոքր Լեհաստան վոեվոդւթյան մշակութային հուշարձան։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հանքը հիմնվել է 1248 թվականին, երբ այստեղ հայտնաբերվել են քարաղի պաշարներ և, ինչպես համարվում է, այդ շրջանում աղի պաշարներ գտնելուց 2000 կամ նույնիսկ 3500 տարի հետո (այդ ժամանակ այն ստանում էին գոլորշիացման միջոցով): Հիմնվելուց հետո հանքը դարձել է Թագավորական աղային ընկերության մաս:

1368 թվականին աղի հանքերի մասին Կազիմիր Մեծի կողմից հրապարակած կանոնադրությունից հետո սկսվել է աղի արտահանումը Ռուսաստան և Հունգարիա: 14-րդ դարում հանքում աշխատողների թիվը եղել է 120-ից մինչև 150, 15-16-րդ դարերում՝ մինչև 500: 1772 թվականին Ռեչ Պոսպոլիտայի առաջին բաժանումից հետո հանքը հայտնվել է Ավստրիական կայսրության կազմում, և 17-րդ դարում սկսված նրա անկումը 1785 թվականին փոխարինվել է նոր ծաղկմամբ, երբ իրականացվել է հանքի կապիտալ վերանորոգում: 1794 թվականին այստեղ բացվել է աղի նոր հանքատեղ: Մինչ 1918 թվականը հանքը գտնվել է ավստրիացիների վերահսկողության ներքո, որից հետո նորից հայտնվել է Լեհաստանի կազմի մեջ:

Աղի արդյունահանումը հանքում շարունակվել է մինչև 1964 թիվը, որից հետո այն փակվել է: 1981 թվականի դեկտեմբերի 11-ին աղի հանքը ներառվել է Փոքր Լեհաստան վոյեվոդության պահպանվող հուշարձանների գրանցամատյանում (№ А-238)[1]: 2000 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Լեհաստանի նախագահ Ալեքսանդր Կվասնևսկին աղի հանքը հայտարարել է ազգային պատմության հուշարձան, իսկ 2013 թվականին այն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕՀամաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում այն բանից հետո, երբ միավորվելով դարձել է մեկ օբյեկտ Վելիչկայի աղի հանքի հետ, որը գտնվում էր նրանից 20 կմ դեպի արևմուտք[2]:

Ծանոթագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]