Արվո Մետս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Արվո Մետս
А́рво Анто́нович Метс
Ծնվել է 1937
Ծննդավայր Տալլին
Վախճանվել է 1997
Վախճանի վայր Մոսկվա
Մասնագիտություն լեզվաբան և բանաստեղծ
Լեզու ռուսերեն
Քաղաքացիություն Flag of Estonia.svg Էստոնիա
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Կրթություն Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ

Արվո Մետս (ռուս.՝ А́рво Анто́нович Метс, 1937, Տալլին - 1997, Մոսկվա), ազգությամբ էստոնացի ռուսական բանաստեղծ:

Ծնվել է 1937 թվականին, Տալլինում: Ավարտել է Լենինգրադի գրադարանային ինստիտուտը: Ուսումը շարունակել է Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում: Եղել է գրական երեկոների կազմակերպիչ, որոնք վերակառուցման տարիներին հաշտարար չեզոքության վայր եղան մայրաքաղաքի գրական անջատ խմբավորումների համար: 1975-1991 թթ. աշխատել է «Նովի միր» ամսագրի պոեզիայի բաժնում, գլխավորել «Նա Տագանկե» գրական ակումբը: Կյանքի օրոք լույս են տեսել նրա բանաստեղծական երեք գրքերը: Ա. Մետսի ստեղծագործությունները հրապարակվել են Ռուսաստանի առաջատար գրական պարբերականներում:

Մահացել է 1997 թվին[1]:

Արվո Մետսը հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Մի՞թե շատ բան է մարդուն անհրաժեշտ»; «Անտերունչ շունը հարմարվում է քայլքին...»; «Աշնանային գունեղ անտառներում...»; «Ժողովում եմ իմ հարստությունը...»; «Այնպես ձգված է...»; «Ես ազատեցի...»; «Ծանրակշռությունը...»; «Որքան շատ են մարդիկ...»; «Էլեկտրագնացքում...», «Հայրս ժլատ էր...»; «Հայրս վախճանից քիչ առաջ...»; «Հազիվ լսելի է...»; «Պոեզիայի փնտրտուքով...»; «Երբ ես անտառում...»; Հոկտեմբեր; «Նման մութ գիշերով...»; «Երկու կնճիռ է...»; «Երեկոյան, երբ...»; «Ջութակով...»; «Ջահել աղջիկները դեմքով նման են...»; «Պոետը կանգնած է վերմիշելի հերթում»; «Անհետանում են գարնան ծոցում...»; «Քաղաքում քայլում է...»; «Լռին ննջեցին բլուրները...»; «Կապույտ մանկասայլակում...»; «Հոգսերով...»; «Կարելի է խլել ամեն ինչ...»; «Փոքրիկ...»; «Ինքս էլ չգիտեմ...»; «Որքան խոշոր են այստեղ աստղերը...»; «Շնորհակալ եմ Քեզ...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 199-211: Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 198: