Աննա Կարիմա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Աննա Կարիմա
BASA 22K-3-33-2 Anna Karima.jpg
Ծնվել է1871
ԾննդավայրԲերդյանսկ (քաղաք, Ուկրաինա), Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էմարտի 6, 1949(1949-03-06)
Վախճանի վայրՍոֆիա, Բուլղարիա
Գրական անունАнна Карима
Մասնագիտությունգրող, թարգմանիչ, opinion journalist և սուֆրաժիստ
Լեզուբուլղարերեն
ՔաղաքացիությունԲուլղարիա
ԱմուսինYanko Sakazov?
ԶավակներQ26310364?
Anna Karima Վիքիպահեստում

Աննա Կարիմա (բուլղար․՝ Анна Карима, 1871, Բերդյանսկ (քաղաք, Ուկրաինա), Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 6, 1949(1949-03-06), Սոֆիա, Բուլղարիա, ծննդյան անունը՝ Տոդորա Վելկովա), բուլղարացի գրող, թարգմանիչ, խմբագիր, լրագրող, սուֆրաժիստ, կանանց իրավունքների պաշտպան: Բուլղարիայի կանանց միության համահիմնադիր: 1901-1906 թվականներին Եղել է միության նախագահը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աննա Կարիման երեխաների` Էվելինի, Նադեժդայի և Իվանի հետ, 1917

Աննա Կարիման ծնվել է 1871 թվականին Բերդյանսկում ցորենի վաճառական, հեղափոխական Տոդոր Վելկովի ընտանիքում: Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է Սոֆիայում: 1888 թվականին ամուսնացել է Յանկո Սակազովի հետ: Միասին ունեցել են երեք երեխան: Հետագայում ամուսնալուծվել են:

Պատանի տարիքից տարվել է գրականությամբ: Գրել է պատմվածքներ, վեպեր: Նրա առաջին վեպը՝ «Սովորական պատմություն» հրատարակվել է 1891 թվականին «День» ամսագրում: 1892-1895 թվականներին խմբագրել է «Праздник» ամսագիրը: 1894 թվականին Աննա Կարիմայի ընտանիքը տեղափոխվել է Սոֆիա, որտեղ նա ակտիվորեն զբաղվել է սոցիալական բարեփոխումներով: 1897 թվականին հիմնադրել է Suznanie («Գիտակցություն») միությունը և քարոզարշավ սկսել հանուն կանանց կրթության, այդ թվում կանանց ընդունելության հնարավորություն Սոֆիայի համալսարան: 1899 թվականից Յուլիա Մալինովայի հետ խմբագրել են Zhenski glas («Կանաց ձայն») թերթը, իսկ 1901 թվականին միասին հիմնադրել են Բուլղարիայի կանանց միությունը: Կազմակերպությունը 1878 թվականից ի վեր եղել է Բուլղարիայում տեղակայված 27 տեղական կանանց հարցերով զբաղվող կազմակերպությունների հովանավոր կազմակերպությունը: Այն հիմնադրվել է որպես պատասխան 1890-ական թվականներին կանանց կրթության և համալսարանական կրթության մատչելիության սահմանափակումներին` նպատակ ունենալով հետագայում նպաստել կանանց ինտելեկտուալ զարգացմանը, մասնակցությանը, կազմակերպել ազգային կոնգրեսներ և Zhenski glas թերթն օգտագործել որպես օրգան: 1906 թվականին հեռացել է Բուլղարիայի կանանց միությունից և հիմնադրել կանանց մրցակից կազմակերպությունը՝ Ravnopravie («Հավասար իրավունքներ», 1908-1921 թթ.), շրջագայել երկրում՝ հանդես գալով կանանց իրավունքների բարեփոխման վերաբերյալ դասախոսություններով: 1918 թվականին բացել է Բուլղարիայում աշխատող մայրերի առաջին առօրյա խնամքի կենտրոնը: 1921-1928 թվականներին քաղաքական պատճառներով աքսորվել է[1][2]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Blanca Rodriguez Ruiz & Ruth Rubio-Marín: The Struggle for Female Suffrage in Europe: Voting to Become Citizens 2012.
  2. Francisca de Haan, Krasimira Daskalova & Anna Loutfi: Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Easterna and South Eastern Europe, 19th and 20th centuries Central European University Press, 2006

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • "Енциклопедия България", том 3, Издателство на БАН, София, 1982, стр. 352.
  • Francisca de Haan, Krasimira Daskalova & Anna Loutfi: Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Easterna and South Eastern Europe, 19th and 20th centuries Central European University Press, 2006
  • Blanca Rodriguez Ruiz & Ruth Rubio-Marín: The Struggle for Female Suffrage in Europe: Voting to Become Citizens 2012