Անդրեյ Բոգդան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրեյ Բոգդան
Andriy Bohdan (crop).jpg
 
Կուսակցություն՝ Ժողովրդի ծառա
Կրթություն՝ Լվովի համալսարան
Գիտական աստիճան՝ իրավաբանական գիտությունների թեկնածու
Մասնագիտություն՝ փաստաբան
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 3, 1976(1976-12-03) (45 տարեկան)
Ծննդավայր Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա
 
Պարգևներ

Honored Lawyer of Ukraine?

Անդրեյ Իոսիֆովիչ Բոգդան (ուկր.՝ Андрій Йосипович Богдан, դեկտեմբերի 3, 1976(1976-12-03), Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պետական գործիչ, իրավաբան և քաղաքական գործիչ։ Ուկրաինայի նախագահի գրասենյակի ղեկավարը 2019 թվականի հունիսի 25-ից 2020 թվականի փետրվարի 11-ը[1][2]։ 2019 թվականի մայիսի 31-ից մինչև 2020 թվականի փետրվարի 12-ը եղել է ԱԱՊԽ անդամ[3][4]։ Ուկրաինայի վաստակավոր իրավաբան (2007 թվական)[5]։

Նախագահի գրասենյակի ղեկավարի պաշտոնում նա պատասխանատու էր հաղորդակցության, իրավական և քաղաքական հարցերի համար[6]։

2010-2014 թվականներին եղել է Ազարովի կառավարությունում հակակոռուպցիոն քաղաքականության հարցերով կառավարական լիազոր[7]։ 2007-2010 թվականներին աշխատել է արդարադատության նախարարի տեղակալ Նիկոլայ Օնիշչուկի հետ։

Նախկինում եղել է ուկրաինացի օլիգարխ Իգոր Կոլոմոյսկու անձնական փաստաբանը[8]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայրը Իոսիֆ Իգնատիի Բոգդանը իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, Իվան Ֆրանկոյի անվան Լվովի ազգային համալսարանի Քաղաքացիական իրավունքի և գործընթացի ամբիոնի դոցենտ[9][10]։

1998 թվականին ավարտել է Լվովի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը[11]։

Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու (2010)[12]։ Ունի պետական ծառայողի 2 աստիճան։

1998 թվականից իրավախորհրդատու մասնավոր և պետական ոլորտներում։ 2001 թվականից՝ Կիևի վերաքննիչ տնտեսական դատարանի փաստաբան։ 2004 թվականից՝ «Պուկշին և գործընկերներ» փաստաբանական միության կառավարիչ գործընկեր[13]։

Աշխատել է Ուկրաինայի արդարադատության նախարարի տեղակալի (2008-2010 թվականներ), Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի փոխնախարարի՝ հակակոռուպցիոն քաղաքականության հարցերով կառավարական լիազոր ներկայացուցիչ (2010-2011 թվականներ)[14][15], 2011 թվականի փետրվարից եղել է Ուկրաինայի վարչապետի խորհրդականի պաշտոններում։

2013 թվականի հուլիսի 11-ից 2014 թվականի մարտի 5-ը Հակակոռուպցիոն քաղաքականության հարցերով կառավարական լիազոր[16][17]։

2007 թվականին Գերագույն ռադայի ընտրություններում «Մեր Ուկրաինան ժողովրդական ինքնապաշտպանություն է» դաշինքից Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավորների թեկնածու է[18][19]։

2014 թվականի Գերագույն ռադայի ընտրություններում եղել է «Պետրո Պորոշենկոյի բլոկ» կուսակցությունից Ուկրաինայի ժողովրդական պատգամավորների թեկնածու[20]։ Ընտրությունների ժամանակ՝ «Ստատուս» իրավաբանական ընկերության գլխավոր իրավախորհրդատու (անկուսակցական) և Դնեպրոպետրովսկի նահանգապետ Կոլոմոյսկու արտահաստիքային խորհրդական[19]։ 2016 թվականի մարտի 25-ին կուսակցության համագումարում հանվել էր ընտրական ցուցակից, ինչը նրան հնարավորություն չէր տվել զբաղեցնել Գերագույն ռադայում ազատված տեղը, դատարանում բողոքարկումն արդյունք չէր տվել։

2019 թվականի նախագահական ընտրություններում եղել է իրավական հարցերով Վլադիմիր Զելենսկու խորհրդական[21][22][23]։

2019 թվականի մայիսի 21-ին նշանակվել է Ուկրաինայի նախագահի աշխատակազմի ղեկավար։ Պատասխանատու է ամբողջ հաղորդակցության, իրավական և քաղաքական հարցերի համար[24]։

2019 թվականի հունիսի 25-ին Բոգդանը գլխավորել Է Ուկրաինայի նախագահի գրասենյակը, հեռացվել է 2020 թվականի փետրվարի 11-ին[25]։ Վլադիմիր Զելենսկին 2020 թվականի հունիսին հայտարարել էր այն մասին, որ Բոգդանը չի դիմացել իշխանության փորձությանը և արդյունքում սկսել է պառակտել նախագահական գրասենյակի թիմը։ Զելենսկու վկայությամբ՝ ի սկզբանե նա ցանկացել է, որ Բոգդանը դառնա Ուկրաինայի գլխավոր դատախազ[26]։ Ի պատասխան Բոգդան շնորհակալություն է հայտնել նախագահին[27]։

Բիզնես և սեփականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դենիս Բիգուսի «Մեր փողերը» ծրագրի լրագրողները պարզել են, որ Բոգդանը ներգրավված է օֆշորներում, որոնք զբաղվում էին հարյուր միլիոնավոր գրիվեն արժողությամբ վարկային խարդախություններով։ Նա Կիևի մարզի Կոնչա-Զասպե և մեծ հողակտորների ունեցվածքի սեփականատերն է, որոնք գնել է պետական ծառայության ժամանակ։ Լրագրողները պնդում են, որ Բոգդանը խորհրդատվություն է տվել վարկային խարդախությունների կազմակերպիչներին[28]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ուկրաինայի վաստակավոր իրավաբան (2007 թվականի հունիսի 22), Ուկրաինայի պետականության սահմանադրական սկզբունքների զարգացման գործում ներդրած ծանրակշիռ անձնական ավանդի, երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի, բարձր պրոֆեսիոնալիզմի և Ուկրաինայի Սահմանադրության օրվա կապակցությամբ[29]։
  • Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի պատվոգիր (2013 թվական)[13]։
  • Պետական ծառայողի երրորդ աստիճան։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայրը Բոգդան Իոսիֆ Իգնատևիչն է ԼԼՀ քաղաքացիական իրավունքի և գործընթացի ամբիոնի դոցենտ[9][10]։ Բաժանված է, ունի չորս դուստր՝ Վիկտորիա, Անաստասիա, Եկատերինա և Սոֆիա։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Указ Президента України №434/2019 Про звільнення А. Богдана з посади Глави Адміністрації Президента України»։ Офіційне інтернет-представництво Президента України (ուկրաիներեն)։ 2019-06-25։ Վերցված է 2019-08-19 
  2. «Указ Президента України № 304/2019 Про призначення А. Богдана Главою Адміністрації Президента України»։ Офіційне інтернет-представництво Президента України (ուկրաիներեն)։ 2019-05-21։ Վերցված է 2019-08-19 
  3. Կաղապար:УПУ
  4. Կաղապար:УПУ
  5. «Указ Президента України № 549/2007 Про відзначення державними нагородами України»։ Офіційне інтернет-представництво Президента України (ուկրաիներեն)։ 2007-06-22։ Վերցված է 2019-08-19 
  6. «Богдан, Шефір, Рябошапка: на Банковій розповіли, хто за що відповідає в АП» (ուկրաիներեն)։ Укрінформ։ Վերցված է 2019-08-08 
  7. «Андрій Богдан: Коломойський не вірив, що Зеленський виграє» (ուկրաիներեն)։ Українська правда։ Վերցված է 2019-08-08 
  8. «Андрій Богдан: Коломойський не вірив, що Зеленський виграє» (ուկրաիներեն)։ Українська правда։ Վերցված է 2019-08-08 
  9. 9,0 9,1 «Богдан Йосип Гнатович» (ուկրաիներեն)։ Юридичний факультет Львівського університету։ Վերցված է 2019-05-27 
  10. 10,0 10,1 «Батько керівника Адміністрації Президента Йосип Богдан дав ексклюзивне інтерв’ю: відео» (ուկրաիներեն)։ «Вголос»։ 2019-05-21։ Վերցված է 2019-05-23 
  11. «Биография главы администрации президента Украины Андрея Богдана» (ռուսերեն)։ ТАСС։ 2019-05-21։ Վերցված է 2019-05-27 
  12. Науковці України irbis-nbuv.gov.ua(ուկր.)
  13. 13,0 13,1 Структура Офісу president.gov.ua(ուկր.)
  14. «Про звільнення А. Богдана з посади заступника Міністра Кабінету Міністрів України — Урядового уповноваженого з питань антикорупційної політики»։ Законодавство України - Верховна Рада (ուկրաիներեն)։ 2011-02-14։ Վերցված է 2019-08-19 
  15. «Про призначення Богдана А. Й. заступником Міністра Кабінету Міністрів України — Урядовим уповноваженим з питань антикорупційної політики»։ Законодавство України - Верховна Рада (ուկրաիներեն)։ 2010-03-17։ Վերցված է 2019-08-19 
  16. «Про призначення Богдана А. Й. Урядовим уповноваженим з питань антикорупційної політики»։ Законодавство України - Верховна Рада (ուկրաիներեն)։ 2013-07-11։ Վերցված է 2019-08-19 
  17. «Про звільнення Богдана А. Й. з посади Урядового уповноваженого з питань антикорупційної політики»։ Законодавство України - Верховна Рада (ուկրաիներեն)։ 2014-03-05։ Վերցված է 2019-08-19 
  18. «Виборчий список партії (блоку)»։ ЦВК України (ուկրաիներեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-18-ին։ Վերցված է 2019-08-19 
  19. 19,0 19,1 «Андрей Богдан: фото, биография, досье»։ Лига.Досье - LIGA.net (ռուսերեն)։ 2019-06-27։ Վերցված է 2019-08-19 
  20. «Виборчий список/ Партія «Блок Петра Порошенка»»։ ЦВК України (ուկրաիներեն)։ 2019-07-18։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-10-29-ին։ Վերցված է 2019-08-19 
  21. Роман Кравец, Кристина Бердинских (2019-04-25)։ «Андрей Богдан: Я сказал Зеленскому: "Понимаешь, что фильмом "Слуга народа" ты дал людям надежду?"»։ Украинская правда (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-08-19 
  22. Марина Давыдова (2014-03-21)։ «Внештатным советником председателя Днепропетровской ОГА назначен Богдан Андрей Иосифович»։ Dnepr.com (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-08-19 
  23. «Адвокат Богдан: БПП хочет исключить меня из своего списка за участие в деле Корбана»։ УНИАН (ռուսերեն)։ 2015-12-24։ Վերցված է 2019-08-19 
  24. «Богдан, Шефир, Рябошапка: на Банковой рассказали, кто за что отвечает в АП»։ Укринформ (ռուսերեն)։ 2019-06-04։ Վերցված է 2019-08-19 
  25. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 46/2020
  26. «Зеленский: власть испортила Богдана»։ LB.ua։ 2020-06-11 
  27. «Богдан - Зеленскому: Вы погружаете страну в хаос, а власть сделали посмешищем»։ Liga.net։ 2020-06-11 
  28. «Глава АП Богдан засвітився в офшорах, які відмили сотні мільйонів» (ուկրաիներեն)։ Українська правда։ 2019-06-25։ Վերցված է 2019-08-08 
  29. «Указ Президента України №549/2007» (ուկրաիներեն)։ Офіційне інтернет-представництво Президента України։ Վերցված է 2019-08-08