Ամաբլ Օդեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto Info sciences exactes.png
Ամաբլ Օդեն
ֆր.՝ Amable Audin
Амабль Оден.jpg
Ծնվել է հուլիսի 25, 1899({{padleft:1899|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[1][2]
3rd arrondissement of Lyon, Լիոն
Մահացել է հունվարի 25, 1990({{padleft:1990|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[1][2] (90 տարեկանում)
Լիոն
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Մասնագիտություն մարդաբան և հնագետ
Տիրապետում է լեզուներին ֆրանսերեն[1]

Ամաբլ Օդեն (ֆր.՝ Amable Audin; հուլիսի 25, 1899({{padleft:1899|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[1][2], 3rd arrondissement of Lyon, Լիոն - հունվարի 25, 1990({{padleft:1990|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[1][2], Լիոն[3]), ֆրանսիացի հնագետ, Լիոնի գալլո-հռոմեական ժամանակաշրջանի պատմության մասնագետ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամաբլ Օդենը ծագում է Լիոնի հումանիստների և հրատարակիչների հին ընտանիքից: Եղել է տպագրիչ Մարիուս Օդենի որդին և հրատարակիչ Մորիս Օդենի եղբայրը: Երիտասարդ տարիքից հետաքրքվել է հնագիտությամբ: Առաջին անգամ պեղումների մասնակցել է, երբ դեռ քսան տարեկան էր:

1952 թվականին գլխավորել է Լիոնի Ֆուրվիեր բլուրի հռոմեական շինություններն ուսումնասիրող արշավախումբը: Ֆուրվիերի վրա տեղակայված է եղել անտիկ Լուգդուն քաղաքը: Հենց նրա գլխավորությամբ են պեղվել տեղանքի երեք հայտնի հնագիտական հուշարձանները՝ Ֆուրվիերի անտիկ թատրոնը, Ֆուրվիերի օդեոնը և Կիբելայի տաճարը:

Լինելով Լիոնի գալլո-հռոմեական ժամանակաշրջանի ժառանգության պահապանը՝ Օդենին հաջողվել է համոզել Լիոնի այն ժամանակվա քաղաքապետ Լուի Պրադելին ստեղծել Լիոնի գալլո-հռոմեական քաղաքակրթության թանգարան: Թանգարանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1975 թվականին, իսկ Ամաբլ Օդենը դարձել է թանգարանի առաջին տնօրենը:

Օդենը եղել է Լիոնի գիտությունների, գրականության և արվեստների ակադեմիայի իսկական անդամ:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Essai sur la topographie de Lugdunum, Lyon, Institut des études rhodaniennes de l’université de Lyon (dans Revue de géographie de Lyon, Mémoires et Documents, 11), 1956, 175 p. (3-e édition augmentée en 1964).
  • Lyon, miroir de Rome dans les Gaules (coll. « Résurrection du passé »), Fayard, 1965, 224 p., ill.
  • Le bifrons à l'argiletum, Lyon, 1971.
  • La conspiration lyonnaise de 1790 et le drame de Poleymieux, Éditions lyonnaises d'art et d'histoire, 1984.
  • Les Fêtes Solaires - Essai sur la religion primitive, Presses Universitaires de France - Collestion Mythes et Religions) 1945

Համահեղինակությամբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Avec Paul-Louis Couchoud : L'ascia : instrument et symbole de l'inhumation, Paris, Presses universitaires de France, 1952.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  3. Archives municipales numérisées de l'état civil de Lyon, acte de naissance, numéro 3/1899/1203, date et lieu du décès mentionnés en marge de l’acte