Ալֆրեդ Լուդվիգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալֆրեդ Լուդվիգ
Ծնվել էհոկտեմբերի 9, 1832(1832-10-09)[1]
Մահացել էհունիսի 12, 1912(1912-06-12)[1] (79 տարեկանում)
ՔաղաքացիությունFlag of Austria.svg Ավստրիա
Մասնագիտությունգիտնական և թարգմանիչ
Հաստատություն(ներ)Պրահայի Կարլի համալսարան

Ալֆրեդ Լուդվիգ, (հոկտեմբերի 19, 1832, Վիեննա[2] - հունիսի 12, 1912, Պրահա[3]), ավստրիացի սանսկրիտոլոգ, լեզվաբան։

Լուդվիգը 1860 թվականից սկսել է դասախոսել Պրահայի գերմանական համալսարանում, 1871-1901 թվականներին դարձել մշտական դասախոս։ Ուսումնասիրել է լեզուների ընդհանուր կառույցը և լեզուների զարգացումը։ Հիմնական աշխատանքը «Ռիգվեդա»-ն է (6 հատոր, 1876-88)։

Ադապտացիայի տեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լյուդվիգը 1870-ականներին առաջ է քաշել ադապտացիայի տեսությունը, որի համաձայն՝ թեքական վերջավորությունները նախապես եղել են հիմքի ֆորմատիվներ՝ ձևաբանական կազմավորումներ, որոնք աստիճանաբար տարբերակվելով հարմարվել են նոր ֆունկցիա կատարելուն, վերածվելով թեքույթների։ Այս տեսության հետ է կապվում այն ըմբռնումը, համաձայն որի բառակազմական կամ բառափոխական տիպերը, կաղապարները կարող են գոյանալ կամ փոփոխվել իմաստային առնչակցություն ունեցող այլ բառերի, ձևերի ձևաբանական կազմավորմանը հարմարվելու միտումով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 https://www.deutsche-biographie.de/sfz54821.html
  2. Ludwig, Alfred Նոր գերմանական կենսագրական հանրագիտարան
  3. Ludwig, Alfred i Nordisk familjebok