Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտեն
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
| Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտեն Петербургский метрополитен |
|
 |
|
| Տեղեկություն | |
|---|---|
| Երկիր |  Ռուսաստան |
| Քաղաք | .png){kind=small} Սանկտ Պետերուրգ Մուրինո |
| Բացման թվական | 1955 նոյեմբերի 15 |
| Գծերի երկարություն | 112,54 կմ[1] |
| Կայարանների թիվ | 64 |
| Գծերի թիվ | 5 |
| Ուղևորահոսքը մեկ օրում | 2,3 մլն (2011) |
| Ուղևորահոսքը մեկ տարում | 835,8 մլն (2008)[2] |
| Պարգևներ |  |
| Գծերի գծապատկեր | |
 |
|
| www.metro.spb.ru | |
| Նյութեր Վիքիպահեստում | |
Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտեն (ռուս.՝ Петербу́ргский метрополите́н), արագընթաց արտափողոցային տրանսպորտային համակար Ռուսաստանի Սանկտ Պետերբուրգ քաղաքում և Լենինգրադի մարզում: 1955 թվականի նոյեմբերի 15-ի բացումից հետո դարձել է ԽՍՀՄ-ի երկրորդ մետրոպոլիտենը Մոսկվայի մետրոյից հետո:
Այժմ գործում է մետրոյի 5 գիծ, իսկ շահագործվող երկարությունը կազմում է 112,54 կմ: Պետերբուրգի մետրոպոլիտենը ունի 65 կայարան (այդ թվում 7 տեղափոխային հանգույց), իսկ 11 կայարանը համատեղված են երկաթուղային կայարանների հետ: Համակարգի մեջ մտնում է 69 շքասրահ, 235 շարժասանդուղք և 808 տուրնիկետ: Գործում է 5 շահագործողական և 1 վերանորոգման դեպո[1]:
Սանկտ Պետերբուրգի մետրոպոլիտնը կայարաններից խորությամբ երկրի տակ ամենախորն է:
Տես նաև[խմբագրել]
Ծանոթագրություններ[խմբագրել]
- ↑ 1,0 1,1 Տեխնիկական բնութագիր
- ↑ Транспорт в России. 2009: Статистический сборник/Росстат. - М., 2009
|
|
||
|---|---|---|
| Գործող | Մոսկվա | Սանկտ Պետերբուրգ | Նիժնի Նովգորոդ | Նովոսիբիրսկ | Սամարա | Կազան | Եկատերինբուրգ | Վոլգոգրադ (մետրոտրամ) |  |
| Կառուցվող | Օմսկ | Կրասնոյարսկ | Չելյաբինսկ | |
| Պլանավորված | Դոնի Ռոստով | Բարնաուլ (մետրոտրամ) | Վորոնեժ (թեթև մետրո) | Ուլյանովսկ (թեթև մետրո) | Սարատով | Ուֆա (վերերկրյա մետրո) | |
| Դադարեցված | Ուֆա | Պերմ | Վլադիվոստոկ | Սոչի (թեթև մետրո) | |
