Համո Բեկնազարյան
| Համո Բեկնազարյան | |
|---|---|
 |
|
| Բնագիր ԱԱՀ՝ | Համո Բեկնազարյան |
| Ծննդյան օր՝ | Մայիսի 19, 1892 |
| Ծննդավայր՝ | Երևան Հայաստան |
| Վախճանի օր՝ | Ապրիլի 27, 1965 |
| Վախճանի վայր՝ | Մոսկվա Ռուսաստան |
| Քաղաքացիություն՝ |  ԽՍՀՄ |
| Ազգություն | հայ |
| Աշխատանք՝ | 1923 - 1959 |
| Կայք՝ | IMDb |
Համո Բեկնազարյան (Մայիսի 19, 1892 - Ապրիլի 27, 1965) ― հայ նշանավոր կինոռեժիսոր, Հայ կինոստուդիայի հիմնադիր։
Հայ անվանի կինոդերասան, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, հայ կինոմատոգրաֆիայի հիմնադիր և Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (1935թ): Համո Բեկնազարյանը ծնվել է 1892թ մայիսի 19-ին` Երևանում: 1914թ-ից սկսել է նկարահանվել ռուսական ֆիլմերում: Դասվել է ռուսական համր կինոյի աստղերի շարքին:1918թ ավարտել է Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտը (մինչ այդ պրոֆեսիոնալ մարմնամարզիկ է եղել): 1921թ-ից գլխավորել է Վրաստանի կինոստուդիայի կինոյի բաժինը, ապա դարձել Վրաստանի Պետկինոյի ռեժիսոր: 1923թ Համո Բեկնազարյանը հաստատվել է Հայաստանում և հիմնադրել «Հայֆիլմ» կինոստուդիան: 1926թ նկարահանել է հայկական առաջին գեղարվեստական ֆիլմը` «Նամուս»-ը: Ականավոր ռեժիսորի թողած ստեղծագործական վիթխարի ժառանգությունից կարելի է դատել, որ նա անսահման հնարավորություններ ուներ դրսևորելու իր տաղանդի ահռելի ուժը: Դրա վառ ապացույցն այն էր, որ 1920-ականներին ընդունել է Հայաստանի կառավարության հրավերը, քաջ տեղյակ լինելով, որ այնտեղ կինոարտադրության և ստեղծագործական գործունեության համար նույնիսկ նվազագույն հիմքեր չկան: Այդ տարներին նա սիմվոլիկ գումարներով նկարահանել է այնպիսի ժապավեններ, ինչպիսիք են «Զարե», «Շոռն ու շոռշոռը»: Նրա ստեղծած առաջին հայկական ձայնային ֆիլմը` «Պեպո»-ն, դարձավ ոչ միայն Բեկնազարյանի գլուխգործոցը, այլև տեղ գտավ ժողովրդական կինոյի ոսկե պահոցում: Ավելի ուշ նկարահանել է հայ կինոյի 2 այլ հրաշալի ֆիլմեր` «Դավիթ Բեկ» (1943թ) և «Զանգեզուր» (1938թ): Վերջինի համար Ստալինի կողմից խրախուսական մրցանակի է արժանացել: «Երրորդ քարավան» ֆիլմը, որն ամենայն հավանականությամբ դառնալու էր նրա կարիերայի ամենահաջողված ֆիլմը, մնաց անավարտ, քանի որ նկարահանումները կեսից արգելեցին և նախագիծը փակեցին: Բեկնազարյանը խոր ցավով և կսկիծով լքեց «Հայֆիլմ» կինոստուդիան ու Հայաստանը և սկսեց ֆիլմեր նկարել միջինասիական հանրապետություններում: Հայ կինոյի հիմնադիրը 1965թ ապրիլի 27-ին մահացել է ծանր հիվանդությունից` Մոսկվայում` հեռու հայրենիքից և հարազատներից, միայնության մեջ:
