Ֆրանսուա Բլոնդել

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆրանսուա Բլոնդել
ֆր.՝ François Blondel
Ծնվել էհունիսի 15, 1618(1618-06-15)
ԾննդավայրՌիբմոն
Մահացել էհունվարի 21, 1686(1686-01-21)[1][2][3] (67 տարեկանում)
Վախճանի վայրՓարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն[1]
ԱշխատավայրԿոլեժ դե Ֆրանս[4]
François Blondel Վիքիպահեստում

Ֆրանսուա Բլոնդել - (ֆր.՝ Nicolas-François Blondel, հունիսի 15, 1618(1618-06-15), Ռիբմոն - հունվարի 21, 1686(1686-01-21)[1][2][3], Փարիզ, Ֆրանսիայի թագավորություն[1]), ֆրանսիացի ճարտարապետ, կլասիցիզմի ներկայացուցիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բլոնդելը ծնվել է պալատական պաշտոնյայի ընտանիքում։ Ստացել է ռազմական ինժեների կրթությունը։ Սովորել է ռազմական շինարարություն և մաթեմատիկա, հետո նաև գեղարվեստ։ Անդամ է եղել դիվանագիտական առաքելություններին, ուղարկվել է Իտալիա, Հունաստան և Եգիպտոս: 1672 թվականին Կլոմբերը նշանակում է նրան Փարիզի թագավորական ճարտարապետական ակադեմիայի առաջին տնօրեն։ Ակադեմիան բաղկացած էր 8 անդամներից և նպատակն այս ակադեմիայի այն էր ձևավորել Ֆրանսիայի ակադեմիայի պատկերը։ 1671 թվականից եղել է ճարտարապետության թագավորական ակադեմիայի ղեկավարը։ Հատակագծել է քաղաքներ, ամրություններ, հին հռոմեական հաղթակամարի ոգով Փարիզում կառուցել է Սեն–Դենի դարպասները (1672)։ «Ճարտարապետության դասընթաց» գրքում (1675–83) անտիկ և Վերածննդի ճարտարապետության ձևերը հռչակել է որպես «հավերժ ճշմարիտ օրենքներ»։

Սեն-Դենիի հաղթական կամարը

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Antoine Picon: Architectes et ingénieurs au siècle des lumières. Parenthèses, Marseilles 1988, ISBN 2-86364-049-6
  • Hanno-Walter Kruft: Geschichte der Architekturtheorie : Von der Antike bis zur Gegenwart. München: Verlag C. H. Beck 2004, ISBN 3-406-34903-X
  • Christian Freigang: François Blondel. В: Bernd Evers (изд.)։ Architekturtheorie : Von der Renaissance bis zur Gegenwart, Köln: Taschen Verlag 2006, ISBN 3-8228-5082-9
  • Изд. Alfred Werner Maurer, Vanessa Alexia Maurer-Schwindt: Disput François Blondel und Claude Perrault. Der Streit zwischen Francois Blondel und Claude Perrault über den natürlichen Ursprung der architektonischen Proportionen und die Krise der Architekturtheorie,