Օկկամի ածելի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

«Օկկամի ածելի» կամ «Օկկամի սայր», մեթոդոլոգիական սկզբունք, որն իր անունն ստացել անգլիացի վանական փիլիսոփա Ուիլյամ Օկկամից։ (Ockham, Ockam, Occam; շուրջ 1285-1349)։ Պարզեցված շարադրմամբ այն հետևյալ կերպ է ձևակերպվում. «Էությունները չարժե բազմացնել առանց անհրաժեշտության» (կամ «Մի ներգրավեք նոր էություններ առանց ծայրահեղ անհրաժեշտության»)։ Այդ սկզբունքը կազմում է մեթոդոլոգիական ռեդուկցիոնիզմի հիմքը, որը նաև կոչվում է տնտեսման կամ խնայողության սկզբունք (օրենք)։

Օկկամի ածելին գիտության մեջ կիրառվում է հետևյալ կերպ. եթե ինչ որ երևույթ կարելի է բացատրել երկու եղանակով, օրինակ, ըստ մեկ տարբերակի՝ Ա, Բ, Գ իրողությունների (գործոնների, եզրույթների և այլն), և, ըստ երկրորդ տարբերակի՝ Ա, Բ, Գ, Դ իրողությունների ներգրավմամբ, և այդ երկու միջոցները տալիս են նույն արդյունքը, ապա Դ իրողությունը ավելորդ է և ճիշտը առաջին տարբերակն է, որտեղ խնդիրը լուծվում է առանց ավելորդ իրողության ներգրավման։

Տես նաև[խմբագրել]