Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Ողոհի)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի
Հիմնական տվյալներ
ՏեսակՔառամույթ գմբեթավոր բազիլիկա
ԵրկիրԱդրբեջան Ադրբեջան
ՏեղագրությունՈրդուարի շրջան
ՏարածաշրջանՆախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
ՀասցեՈղոհի գյուղի կենտրոնական մասում
ԴավանանքՀայ Առաքելական եկեղեցի Հայ Առաքելական եկեղեցի
Հոգևոր կարգավիճակՉգործող
Ներկա վիճակԱվերված
Ժառանգության կարգավիճակՈչ
Ճարտարապետական ոճՀայկական
Կառուցման սկիզբ13-րդ դարեր
Կառուցման ավարտ13-րդ դար
Առաջին հիշատակում16-րդ դար՝ խաչքար վիմական արձանագրություն
Գմբեթ1
ՇինանյութԳորշ և սրբատաշ քարեր

Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի, հայկական առաքելական ավերված եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանի Ողոհի գյուղի կենտրոնական մասում[1]։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառում։ 17-րդ դարում եկեղեցին վերանորոգվել էր Յովսեփի կողմից։ Հետագա վերանորոգումը տեղի է ունեցել 1906 թվականին, որի մասին վկայվում էր մուտքի կամարից վերև տեղադրված փոքրիկ խաչքարի վիմական արձանագրությունը։

Ճարտարապետություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկեղեցին կառուցվել էր 13-րդ դարում և գտնվում էր Ողոհի գյուղի կենտրոնական մասում։ Եկեղեցու Ճարտարապետը անհայտ է, ինչպես նաև պատվիրատուն և մեկենասը։ Եկեղեցին եռանավ բազիլիկայի հորինվածք ուներ[2]։ 1930-ական թվականներին գմբեթը փլուզվել է։ Վնասվել էր հարավային ավանդատան, աղոթասրահի ծածկի մի մասը։

Եկեղեցին թե ներսից և արտաքինից անշուք էր։ Միակ մուտքը արևմտյան կողմից։ Որմնանկարներ, զարդաքանդակներ և պատկերաքանդակներ չի ունեցել։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Այվազյան Արգամ, «Նախիջևանի հայկական ճարտարապետության հուշարձաններ», Երևան, 1981.
  • Այվազյան, Արգամ (1980) Մեսրոպավանի, Շրջուի,Ողոհիի և Նորակերտի ճարտարապետական հուշարձանները. Էջմիածին. Պաշտօնական ամսագիր Հայրապետական Աթոռոյ Ս. Էջմիածնի, ԼԷ (Բ-Գ). pp. 93–94.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Այվազյան Արգամ, Նախիջևանի հայկական ճարտարապետության հուշարձաններ (խմբ. Շահբազյան), ««Հայաստան»», 1986, էջ 224։
  2. Երվանդ Լալայան, Գողթն, էջ 69