Ռուզան Ասատրյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Ռուզան Ասատրյան
Ծնվել է մայիսի 16, 1948({{padleft:1948|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:16|2|0}}) (68 տարեկան)
Մասնագիտություն բանաստեղծ, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ
Քաղաքացիություն Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Հայկական ԽՍՀ
Հայաստան Հայաստան
Կրթություն Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտ
Անդամակցություն Հայաստանի գրողների միություն
Պարգևներ ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ
Ռուզան Ասատրյան Վիքիքաղվածքում

Ռուզան Ասատրյան (մայիսի 16, 1948, գյուղ Մաստարա), հայ բանաստեղծուհի, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, 1987 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1948 թվականի մայիսի 16-ին, Արագածոտնի մարզի Մաստարա գյուղում։ Ավարտել է Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է հանրապետական թերթերում, հեռուստառադիոպետկոմում։ Հիմնադրել և խմբագրել է «Հայկազունք» սկաուտական հանդեսը (1989-1991)։ Եղել է մի շարք հասարակական կազմակերպությունների («Գոյամարտ», «Հայկազունների ազգային միություն», «Հայաստանի մայրության ֆոնդ», «Մ. Մաշտոց խոսքի մշակույթի կենտրոն», «Երեխաների պաշտպանության միություն» և այլն) անդամ, ինչպես նաև Երևան քաղաքի անվանակոչության հանձնաժողովի անդամ (1991-2000

Աշխատել է «Հայաստանի աշխատավորուհի» ամսագրում (1983-1986), ՀՀ նախագահի աշխատակազմում՝ որպես ՀՀ Նախագահին առընթեր մշակույթի խորհրդի քարտուղար։

Հեղինակ է բազմաթիվ հոդվածների ու հրապարակագրությունների։ Հիմնադրել է «Նախավկա» հասարակական կազմակերպությունը (2005)։ Բնության և հասարակության միջազգային ակադեմիայի (2006) և Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ է։ 32 գրքի հեղինակ է։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Երկրի աղը, Երևան, 2014։
  • Դարի արժեքը մարդն է, Երևան, 2008։
  • Գենո‎ֆոնդը վտանգի տակ, Անապատի վարդ (երկհատորյակ), Երևան, 2006։
  • Ձայնս խեցու մեջ, Երևան, 2002։
  • Արարատի շնչառությունը մեր մաշկի տակ (ակնարկներ և հրապարակախոսություն), Երևան, 2001։

Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2013 թվականին արժանացել է ՊՆ Մարշալ Իսակովի շքանշանի։
  • 2013 թվականին արժանացել է ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Մայրենիի դեսպան» շքանշանի։
  • 2008 թվականին արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալի։
  • 2008 թվականին արժանացել է ՀՀ ՊՆ «Գարեգին Նժդեհ» շքանշանի։
  • 2008 թվականին արժանացել է ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալի։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հայկ Խաչատրյան (1986). Գրական տեղեկատու. Երևան: «Սովետական գրող». 
Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են