Jump to content

Ռուդոլֆ Հյոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ռուդոլֆ Հյոս
նոյեմբերի 25, 1901(1901-11-25)[1] կամ նոյեմբերի 25, 1900(1900-11-25)[2][3][4] - ապրիլի 16, 1947(1947-04-16)[2][3][4]
ԾննդավայրԲադեն-Բադեն, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական ռայխ[5][4]
Մահվան վայրՕսվենցիմ, Օսվենցիմ, Լեհաստան[6],
  • Օսվենցիմ, Լեհաստան[5] կամ Օսվենցիմ, Bielitz, Upper Silesia Province, Գերմանական ռայխ[4]
  • ԳերեզմանՕսվենցիմ
    Քաղաքացիություն Գերմանիա և  Գերմանական ռայխ
    ԶորատեսակՍՍ զորքեր[7]
    ԿոչումObersturmbannführer?
    Հրամանատարն էրՕսվենցիմ[7]
    Մարտեր/
    պատերազմներ
    Առաջին համաշխարհային պատերազմ և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ[7]
    ԿրթությունKarl-Friedrich-Gymnasium Mannheim?
    Պարգևներ
    Երկաթե խաչ
    և Gallipoli Star

    Ռուդոլֆ Ֆրանց Ֆերդինանդ Հյոս (գերմ.՝ Rudolf Franz Ferdinand Höß, նոյեմբերի 25, 1901(1901-11-25)[1] կամ նոյեմբերի 25, 1900(1900-11-25)[2][3][4], Բադեն-Բադեն, Բադենի Մեծ Դքսություն, Գերմանական ռայխ[5][4] - ապրիլի 16, 1947(1947-04-16)[2][3][4], Օսվենցիմ, Օսվենցիմ, Լեհաստան[6], Օսվենցիմ, Լեհաստան[5] և Օսվենցիմ, Bielitz, Upper Silesia Province, Գերմանական ռայխ[4]), պարետ Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում 1940 թվականի մայիսի 9-ից մինչև 1943 թվականի նոյեմբերի 9-ը, որտեղ միլիոնից ավելի հրեաների են ոչնչացրել[8][9]։ Համակենտրոնացման ճամբարների գլխավոր տեսուչի տեղակալ 1945 թվականին։

    Կենսագրություն

    [խմբագրել | խմբագրել կոդը]

    Ծնվել է Բադեն-Բադենում, կաթոլիկ ընտանիքում։ Նրա հայրը Ֆրանց Քսավեր Հյոսն էր։ Մանհայմ տեղափոխվելուց հետո ընդունվել է Կարլ-Ֆրիդրիխի գիմնազիա։ Նրա հայրը ցանկանում էր, որ որդին դառնա հոգևորական։ Ռուդոլֆը միշտ դեմ է եղել հոր ցանկությանը, բայց ընդդիմանալ չի համարձակվել։ Իսկ նրա հետ կատարված դեպքը վերջնականապես հիասթափեցրել է Ռուդոլֆին, երբ նա 13 տարեկան է եղել, քահանային խոստովանել է իր մեղքը, բայց վերջինս բացահայտել է Ռուդոլֆի գաղտնիքը։ Հոր մահից հետո նա շարունակել է ուսումը դպրոցում, իսկ 1916 թվականի օգոստոսի 1-ին Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա մեկնել է ռազմաճակատ։ Ծառայել է Բադենի պահեստազորային բանակում։ 1916-1918 թվականներին օսմանյան բանակի կազմում Պաղեստինյան ռազմաճակատում կռվել է անգլիացիների դեմ։

    Ռազմական գործողությունների ընթացքում աչքի է ընկել և դրա համար պարգևատրվել է I և II կարգի Երկաթե խաչ շքանշաններով։ Արդեն 1917 թվականին նա Գերմանիայի բանակում ամենաերիտասարդ ծառայողն էր, ով ուներ ֆելդֆեբելի կոչում։ 1919 թվականին ընդունվել է Ռաբախի ազատագրական ջոկատ, որի կազմում մարտնչել է կոմունիստների դեմ Մերձբալթիկայում, Ռուրում և Վերին Սիլեզիայում։ 1922 թվականի հոկտեմբերի 22-ին մուտք է գործել Գերմանիայի աշխատավորական նացիոնալ-սոցիալիստական կուսակցություն։

    1923 թվականին Մարտին Բորմանի հետ մասնակցել է դպրոցի ուսուցիչ Վալտեր Կադովի սպանությանը, ով, ինչպես իրենք էին կարծում, ֆրանսիական զինվորական իշխանություններին էր մատնել Ալբերտ Լեո Շլագետերին։ Ուսուցչի սպանությունը կատարվել էր առանձնակի դաժանությամբ և ցինիզմով։ 1923 թվականի մայիսի 31-ի հունիսի 1-ի լույս առավոտյան գինարբուքից հետո, Ռուդոլֆն ու իր ենթակաները հարբած Կադովին տարել են անտառ, սկզբում մահակներով ծեծել են նրան, հետո կտրել են նրա կոկորդը, ապա` 2 կրակոցով վերջ տալիս նրա կյանքին։ 1923 թվականի հունիսի 28-ին Ռուդոլֆ Հյոսը ձերբակալվել է և տեղափոխվել է Լայփցիգի բանտ։ Դատավարության ժամանակ նա մեղավոր է ճանաչվել և 1924 թվականի մարտի 15-ին դատապարտվել է 10 տարի բանտարկության։ Իր պատիժը կրել է Բրանդենբուրգի բանտում։ Կուսակցության կողմից դրված արգելանքից հետո դադարում է լինել դրա անդամ։ Բանտում մնալով 4 տարի, 1928 թվականին Հյոսն ազատ է արձակվել։ Ազատ արձակվելուց հետո աշխատել է գյուղատնտեսության ոլորտում։ Հենց այդ ժամանակ էլ նա հանդիպել է Հայնրիխ Հիմլերին։ 1929 թվականին նա ամուսնացել է Հեդվիգ Հենզելի հետ, ում հետ ունեցել է 5 երեխա։

    Ծանոթագրություններ

    [խմբագրել | խմբագրել կոդը]
    1. 1 2 Kreutz W. Der Kommandant und die Bibelforscherin — 2018. — P. 27—29.
    2. 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
    3. 1 2 3 4 Encyclopædia Britannica
    4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Oorlogsbronnen
    5. 1 2 3 4 Գերմանիայի ազգային գրադարանի կատալոգ (գերմ.)
    6. 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118552252 // Gemeinsame Normdatei (գերմ.) — 2012—2016.
    7. 1 2 3 Nuremberg Trials Project — 2016.
    8. Commandant of Auschwitz (2000), Appendix 1, p. 193.
    9. Piper, Franciszek & Meyer, Fritjof. "Die Zahl der Opfer von Auschwitz. Neue Erkentnisse durch neue Archivfunde" Արխիվացված 2011-05-21 Wayback Machine, Osteuropa, 52, Jg., 5/2002, pp. 631–641, (review article)