Պերճախոսության քար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Մարդը համբուրում է պերճախոսության քարը

Պերճախոսության քար (իռլ.՝ Cloch na Blarnan, անգլ.՝ Blarney Stone), Բլարնի ամրոցի (Իռլանդիայի Կորկ կոմսություն) պատի մեջ տեղադրված քար, ըստ լեգենդի Սկունսկյան քարի մի մասն է, որը համբուրողին տալիս է պերճախոսության շնորհք:

1314 թվականին Դերմոտ Մակկարտիի նախնին` Կորմակը, Բլարնի ամրոցի շինարարը[1], Մանստերից իր մի քանի հարյուր ենթականերին օգնության ուղարկեց Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ Բրյուսին Բենոկբյորնի ճակատամարտում, որտեղ նա պայքարում էր Անգլիայի թագավոր Էդուարդ Երկրորդի դեմ: Բրյուսը հաղթանակ տարավ և որպես շնորհակալության նշան Կորմակին ուղարկեց Սկունսկյան քարի մի մասը, որի վրա հին ժամանակներում թագադրում էին Շոտլանդիայի թագավորներին[2]:

Արարողակարգի համաձայն, միայն համբույրը բավական չէ. անհրաժեշտ է հատուկ կերպով ասիստենտի օգնությամբ կախվել ճաղաշարից: Այդ ձևով համբույրը իրական վտանգ է հանդիսանում կյանքի և առողջության համար[3]: Չնայած դրան, շատ մարդիկ իրականացնում են այդ արարողակարգը[2]:

1888 թվականին Ուիլյամ Հենրի Հյորբելտը (անգլ.՝ William Henry Hurlbert) գրել էր, որ այդ ավանդույթը հարաբերականորեն նոր է երևում, մոտավորապես վերաբերում է 18-րդ դարի վերջին[4]: Քարի մասին լեգենդը գրված է «A classical dictionary of the vulgar tongue», աշխատության մեջ, որը հրատարակվել է 1785 թվականին[5]:

2009 թվականին Tripadvisor.com-ը «Պերճախոսության քարը» ճանաչեց Եվրոպայի ամենատեսարժան վայրը[6]:

Տեխասի տեխնոլոգիական համալսարանի ավանդույթների համաձայն` սկսած 1939 թվականից իրենց մոտ պահվող քարերից մեկը ներկայացնում են որպես «Պերճախոսության քարի» բեկոր[7][8], ինչպես է այդպես պատահել` անհայտ է[9]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «MacCarthy, Lords of Muskry» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-02-18-ին։ Վերցված է 2011-01-08 
  2. 2,0 2,1 «The Blarney Stone» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-02-18-ին։ Վերցված է 2011-01-08 
  3. Dunton Larkin (1896)։ The World and Its People։ Silver, Burdett։ էջ 84 
  4. Hurlbert William Henry (1888)։ Ireland Under Coercion: The Diary of an American (2nd ed.)։ Houghton Mifflin։ էջ 232 
  5. [1] Grose, Francis, "A classical dictionary of the vulgar tongue, " S. Hooper, London, 1785. Retrieved December 23, 2010
  6. «Blarney Stone named world's most unhygienic attraction» (անգլերեն)։ 17 июня 2009 года։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-02-18-ին։ Վերցված է 2011-01-08 
  7. Martin Cindy (March/April 1987)։ «The Blarney Stone...at Texas Tech?» (pdf)։ Texas Techsan (Lubbock, Texas: Texas Tech Alumni Association)։ էջ 25 
  8. «Blarney Stone»։ Texas Tech University։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-02-18-ին։ Վերցված է 10 July 2008 
  9. «This is Texas Tech» (pdf)։ Texas Tech Alumni Association։